Between me & you

Chapter 12. [Annoying]

Umupo muna ako sa waiting shed habang nakatingin sa harapan, pinapanood mga sasakyan. mga tao'ng naglalakad papuntang campus. Napaawang ang labi ko nang makita ko si David na mukhang may hinahanap at padaan sa harap ko.

nakatitig ako sa kanya, lalo na nung huminto s'ya sa harap ko.

"Amari." sabi n'ya sa harap ko.

napalingon ako sa kanya. nasa harap ko s'ya naghihintay nang sagot ko. napansin ko tuloy ang bango n'ya, dahil sa perfume na ginagamit niya.

ano ba ginagawa niya dito?

hindi naman s'ya ang hinihintay ko, e.

si shan.

lintek na babae, yon. wala pa rin hanggang ngayon, baka jino-joke time nanaman ako.

"Amari?" sabi niya ulit. at bumalik ang attention ko sa lalaking 'to. tumingin ako sa kanya at umiwas nang tingin.

napansin naman n'ya siguro yon, diba?

"Ako ba kausap mo?" kunwaring hindi narinig.

tumayo na lang ako mula sa pagkakaupo, at akmang aalis na kaso..

hinawakan n'ya kamay ko.

"galit ka ba?" seryosong tanong niya.

ano ba naman 'to si david, hindi ba halata?

I mean, hindi ako galit.

nagtatampo?

"H-hindi, sino nagsabi?" tanggi ko.

fine, i lied. ayoko humaba pa, e.

"I know you're mad at me. you should listen to me, I made a mistake not showing up to our dinne---"

"ano ka ba, ayos lang yun." pagsisinungaling ko.

"hindi naman ayos yun, I'm sorry!" habang nakayuko s'yang kinakausap ako.

nakakaloka naman 'to si david, ano to teh?

daig pa naman mag jowa, no?

"Ano ba para kang sira dyan, okay nga lang yun."

baka iniisip n'ya makikipag f.o na ako sa kanya?

hindi naman, duh. ano ako sira?

sasayangin ko pa ba ang pagkakataon na 'to? kaibigan ko na ang sikat sa campus namin, ay hindi lang sa campus. mundo na 'ata, e?

"huy, aminin mo? kinabahan ka, no?" pagbibiro ko.

minsan lang ako mang-asar, duh. s'ya nga palagi e. pang bawi lang, diba?

"kinabahan, for what?" tanong n'ya.

tumawa ako ng malakas, nakakatawa naman kase talaga yung mukha n'ya.

"iniisip mo siguro na makikipag f.o ako sa'yo? HAHAHAHAHA!" tumawa ako ng malakas, shempre para inisin s'ya.

"yeah. I've thought about that..."

sabi na e, ako na 'to e. char!

"baliw, hindi noh." bigla n'ya ako pinitik sa noo.

"h-hoy, araaay ah!" pagrereklamo ko.

"bakit hindi ka nag rereply sa message ko kagabi? ang dami nun!" sigaw niya.

"wow ha? lakas ng boses mo. baka mamaya ma issue 'tayo nyan.

Tsaka tulog na nun."

ayoko naman sabihin na iniiwasan ko s'ya, diba? inoff ko lang talaga cellphone ko para hindi ko makita messages n'ya Hahahaha

"Aray ko, ha!" pagrereklamo ko. pinitik ba naman ako ulit, sino di maiinis don?

"A-ano bang trip mo? sapakin kita dyan, e!"

oo. badtrip nanaman ako, pag siya talaga kasama ko, hindi kumpleto ang araw n'ya na hindi ako napipikon.

"tara na. late na tayo oh!"

hinila niya ako papunta sa loob ng campus.
ayoko pa nga pumasok e. bakit ang aga kase?

t-teka si shan?

hindi ba siya papasok? sabi niya sabay kami ngayon? loka talaga yun hays

"don't worry about shan, nauna na yun for sure" sabi niya. habang naglalakad kami sa campus

"Huh? baki---"

wait, what? ngayon ko lang na gets ah?

ibig sabihin. nag usap sila ni shan about dito, dahil si shan lang naman sinabihan ko na hindi ko 'to papansinin.

SHAAAAAAAAN!!!!

yari ka sakin, baliw ka talaga.

"wait? so, alam mo na?" tanong ko. at huminto kami sa paglalakad.

"What? yung hindi mo ako kakausapin?
yep. kala mo hindi ko malalaman?" sabay pitik n'ya ulit sa noo ko. nakakarami na siya grabe ha!

"kainis ka." sabi ko. at iniwan siya dun.

may pang-asar nanaman, yun. for sure!

mas mabuti nang-iwan ko muna siya. baka hindi ako makapag pigil. mapatay ko yun.=__________________________=