Between me & you

CHAPTER 46. [A message]

Back to reality na, nandito kami lahat sa sala at sinabihan kaming mag prepared para sa ibibigay naming letter's.

"So class, now is the time to............" Hindi ako makaconcentrate sa activity na 'to. Last day na ng retreat pero
hindi pa rin ako matino. Haha. Napatingin ako sa boys, syempre kay David, at nagshare ng knowing look sa kanya.

Last night, we kissed a lot. Naaadik ako sa halik niya. Grabe, heads over heels na ako kay David. Mahal ko na talaga
siya. Tumingin na rin siya sakin at nagbit ng lip. Nagbit rin ako ng lip. Ang hot ba naman, tapos kung maka-titig sakin may balak pa yata halikan ako.

Ang gwapo talaga ng boyfriend ko.

"Get ready for your retreat letters, class. Give them to the receiver and afterwards, read your
received retreat letters silently. And contemplate and reflect too. Okay? Start now." Natauhan naman
ako nun. Oh well papel, tumayo na rin ako at sumunod. Binigay ko yung retreat letters ko sa mga bibigyan ko, which
is yung barkada, sila Elle at Shan, yung ibang friends ko sa classroom at kay David.

binigay na rin sakin ng barkada, at ng iba kong classmates yung
letter nila sakin. Pati rin si David, na tumabi sakin.

"Handa ka na bang umiyak?"

"Di ako iiyak, matapang ako." Tapos binuksan ko na yung letters, ganun rin sila.

Tahimik lang kaming nagbabasa. Binasa ko muna yung mga letters ng mga classmates ko, tapos nung sa barkada na,
di ko na napigilan, naiyak na ako. Tapos dagdag mo pa na nabasa ko na yung kay david, lalo tuloy akong naiyak.

Sabi ko walang iyakan eh.

Nagulat ako ng biglang humawak si David sa arms ko at ang higpit ng hawak niya. Napatingin ako sa kanya at may luha na sa mata niya.

"David..."

"Si Mom..." Hinush ko siya at hinayaan siyang umiyak sa shoulder ko. Di ko na kailangan tanungin
kung bakit. I know, he's feeling pain. Bihira lang 'tong umiyak. Ano kaya laman ng letter niya? Hayy. Sana okay lang
siya.

Time to read my family's retreat letters.

Sabi na eh, lalo lang akong iiyak. Grabe, nakakaiyak yung letter ni mama at papa, samara.

Nung nabasa ko yung kay Mama, kulang na lang magwala ako. Grabe, niyakap na lang ako ni David.

Nung babasahin ko na yung kay lalo ako na-excite, it's been a year's simula nung nag abroad si papa, miss ko na siya.

"Amari, a-ayaw kong basahin 'to. Baka--"

"Letter yan sayo ni Papa mo. You need to read it. Okay? I'm here." Sagot ko.

Binuksan ko yung letter ni Papa, at sabi na, mas lalo ko s'yang namiss. sana umuwi kana papa : ((

Dear Baby Girl,

Siguro, kapag nabasa mo 'to. Dalaga ka na. At may boyfriend kana, Sorry kung lagi ko kayong iniiwan ni mama ha? Alam mo naman, sa ibang bansa ang trabaho ko, at ang passion ko. Eto lang kinabubuhay natin. Basta, tandaan mo,
mawala man ako sa tabi niyo, lagi akong andyan sa puso niyo.
I love you, baby girl ko. I hope makakasayaw pa kita sa debut mo, Don't ever change. Be a good girl, Elijiah Amari.
- Daddy

"P-papa... Papa...." Naintindihan siguro ni David yung naramdaman ko kaya niyakap niya ako ulit. I buried my
face on his chest. Feeling ko sasabog yung puso ko, sa sakit. Namimiss ko papa ko. Namimiss ko siya.

nakita ko rin s'yang umiiyak, pero tinatago niya sakin.

"David? Kahit anong mangyayari, di kita iiwan. Okay?" habang yakap yakap siya.