Between me & you

CHAPTER 43. [POV]

Hindi ko alam kung bakit ako nagkaroon ng POV bigla. Siguro gusto lang ni Miss Author na makita niyo yung side ko. as seadrix
Alam ko, tingin niyo, gusto niyo din malaman ang buhay ko sa kwento. masama ako. Kasi syempre, friend ako nila Amari diba?
Inaamin ko. selfishness talaga ako. And I'm proud of it.
Kaibigan ko siya. At, kahit ang cheesy man sabihin. Masaya akong kasama sila pero iba yung feel pag si amari ko yung kasama. gusto ko lagi siya inaasar.
Iniiwasan ko na nga siya e. Basta, mahirap i-explain.. Weird noh?

Well, whatever. And, the funny thing is, ayoko ng
sirain rin yung relationship nila.

Kasi, alam ko, masaya si Amari sa kanya.
Kaya nga nagulat ako nung bigla akong kinausap ngayon ni Amari. Tinanong kung okay lang daw ako.
tatarayan ko muna siya.

"Why do you care?" Nagulat siya sa sagot ko. Kilala ko 'to e, haha. Weird thing is,ang absurd ng
question niya. Tsk tsk. Eto talagang babaeng 'to.

"b-bakit galit ka?" Hindi ko napigilan. Bigla akong napahalakhak. TInititigan lang ako ni Amari. Nakakatawa
kasi e!

"Hindi. Ano ka ba, wag ka ngang mag-isip ng ganyan. Kilala mo rin ako kahit papano." Napabuntong-
hininga siya, habang yung isang kamay niya, nasa puso niya.
nakakatuwa talaga yung expression ng muka niya. Lol HAHAHAHAHA

"Akala ko. Buti na lang. Pero, tanong lang?umamin kana ba?!"

"Bakit? curious ka ba?" That caught her attention.
Nagsmile siya sakin at pi-nat yung shoulder ko.

"I'm happy for you two. You
are meant for each other." Saka siya tumalikod. At lumabas.
Nagulat ako. Promise.

Hahabulin ko muna si Amari. Gusto ko siya makausap. Tutal, nandito na kami. Bakit di ko nalang siya yayain maglakad muna, diba?
Lumabas nako, buti na lang hindi pa kalayuan si Amari dahil ayokong tumatakbo. Seriously, maaarte ako. tsaka napagod ako sa mga activities na ginawa namin. ang sakit ng
legs ko. Mamaya madapa ako, kawawa naman ang flawless legs ko. HAHAHAHAH

"Amari!" Lumingon siya sakin at kumunot yung noo niya.

"Bakit?" Paglapit ko sa kanya. Bigla akong nakaramdam ng sparks. ano 'to?!
Nagulat ako, miski sa sarili ko.

Hindi ako ganito ka-emotional. Pero, wala eh, parang may something?

"Gusto mo ng kausap?" Um-oo ako kay amari at lumabas na kami.

Paglabas namin, may mga students pa dun pati na rin yung ibang classmates namin na nakatingin saming dalawa.
Sus. Siguro curious sila kung bakit si amari yung kasama ko ngayon.

"So, kamusta ka na?"

"Okay lang ako. buhay pa rin. Ang tanong, kamusta ka na?" Inemphasize pa talaga niya noh?

"Okay lang rin." Natahimik kami pagkatapos nun.

Eto na chance mo, Seadrix sabihin mo na ang totoo!

but... Hindi pa ako sure kung totoo talaga yung nasa isip ko.

masaya ako pag kausap siya, at nakakasama siya. nawawala mga problema ko sa tuwing nandyan siya para bigyan ako ng advices.

"Actually, I have something to say." Sabi ko. Medyo nagulat siya nun pero ngumiti lang siya.

"Pero, dapat, maintindihan mo ako. Okay? Don't judge." Um-oo naman siya. This is it.

"I like someone..."nanlaki mga mata niya sa sinabi ko. minsan ang oa talaga niya HAHAHAHAHAHA.

"W-what?! seryoso?! OMG!!" hinampas hampas niya yung balikat ko.

"what was that for?!"

"Uhm...umamin kana ba sa kanya?!"

"No." Biglang nag-iba yung facial expression ng muka niya.

"huh?! b-bakit di ka pa umaamin kay shan?" yeah, shan is very kind. I'm comfortable with her.

"pero...hindi kasi si shan 'eh!"Bigla siyang lumapit sa mga mukha ko at pinisil yung pisngi ko. ano ginagawa niya? namumula siguro ako. What the fvck?!

"kung hindi si shan...edi sino?!
kilala ko ba? or close niyo ni david?"

It's hard to say. ayoko magkaron ng pagitan saming dalawa.

ayoko lumala. kaibigan ko si amari. At maganda pakikitungo niya sakin, I'm so grateful for that.

besides, girlfriend siya ng kaibigan ko.

"Basta, di mo siya kilala."

"weh?! Ang selfish mo naman kala ko kaibigan ta'yo? bakit ayaw mo sabihin?" At tumalikod sakin. siraulo talaga, kaya ang hirap aminin sa kanya e. alam ko ganito mangyayari.

"basta...tara na nga baka hinahanap na nila ta'yo!" hinila ko siya ayaw naman niya lumingon sakin eh

"pero gusto ko malaman--" tinakpan ko bibig niya ang ingay e, baka may makarinig pa.