ᴠᴇʀɢ!ɴ ʜᴇᴀʀᴛ || ᴛᴀᴇᴋᴏᴏᴋ || 🔞

Chapter 16~

----------------------------------

ජන්කුක් හිටියේ කොලේජ් එකේ ගාර්ඩන් එකේ.. එදා වගේම කොලේජ් එක ඇතුලට යද්දි ළමයි ජන්කුක්ට එකේක ඒවා කියන්න ගත්තත් ජන්කුක් ඒ කිසි දෙයක් ගණන් නොගෙන පාඩුවේ ගාර්ඩන් එකට ගියා..

ජන්කුක් ආවේ නැති දවස් ටිකට ජන්කුක් වතුර දාලා හදාගත්ත පුංචි පුංචි සුදු පාට මල් ටික මැරිලා ගිහිල්ලා.. හරියට, දවසින් දවසම ජන්කුක්ගේ සතුටත් මැරිලා යනවා වගේ..!

තමන් ගෙනාපු වතුර බෝතලෙන් පැල ටිකට වතුර චුට්ට චුට්ට දාපු ජන්කුක් සුපුරුදු විදියට ගිහින් ඕක් මුළෙන් ඉදගෙන තමන්ගේ බෑග්පැක් එක අතට අරන් ඩයරිය හෙව්වා.. ම්හ්, ඩයරිය නෑ..

Jk-"කෝ ඒක.."

බෑග්පැක් එකේ තිබුණ දේවල් ඔක්කොම බිමට හළලා ජන්කුක් ඩයරිය හෙව්වා.. ඒත් ඩයරිය නෑ.. ජන්කුක්ට ඇඩෙන්න ඔන්න මෙන්න.. මොකද, ඒ ඩයරිය ජන්කුක්ගේ අදුරු, ලස්සන හැම මතකයකින්ම පිරිලා තිබුණා..

ජන්කුක්ට හිතාගන්න බෑ ඒක නැති වුනේ කොහොමද කියලා.. මොකද, ජන්කුක් ඩයරිය තියන්නෙම මේ බෑග්පැක් එක ඇතුලේ විතරයි..

ඩයරිය බෑග්පැක් එකේ නැතිවෙනකොට ජන්කුක් කදුළු වලින් බොදවෙලා තිබුණු තමන්ගේ ඇස් දෙක පිහදාගෙන ඕක් මුලට හේත්තු වෙලා ඇස් දෙක පියාගත්තා..

ජන්කුක්ගේ ජීවිතේ වටිනම දේවල් එකින් එක නැතිවෙනවා.. මුළින්ම ඔම්මයි, අප්පයි.. ඊට පස්සේ එයාගේ ජීවිතේ තිබුන සතුට.. ඉතින්, දැන් ජන්කුක්ට ඉතිරි වෙලා තියෙන්නේ එකම එක වටින දෙයයි.. ඒ, හොස්පිටල් ඇදට වෙලා දුක් විදින එයාගේ පණ ඩිංග.. ඇත්තටම, ජන්කුක්ගේ ජීවිතෙන් හුරතලෙත් ගියොත්, ජන්කුක් ආයෙත් තත්පරයක්වත් හුස්ම ගන්න එකක් නැතිවෙයි..!