ᴠᴇʀɢ!ɴ ʜᴇᴀʀᴛ || ᴛᴀᴇᴋᴏᴏᴋ || 🔞

Chapter 42~

----------------------------------

දවසක් ගෙවිලා ගියේ ඩේගු වල තියන ටේහ්‍යුන්ගේ මැන්ශන් එක අවුල් ජාලාවක් කරලා දාලා.. මොකද, ටේහ්‍යුන්ග් ගෙදර ආවේ නැති නිසා ටේහි, ජන්කුක් දෙන්නම කලබල වෙලා හිටියේ.. ටේහ්‍යුන්ග් අඩුම ෆෝන් එකක්වත් ආන්ස්ව' කලේ නෑ..

Jk-"ම්..මට බයයි.."

සෝෆා එකට වෙලා ඉදගෙන හිටපු ජන්කුක් මිමිණුවේ ටේහිට.. ජන්කුක්ගේ වගේම ටේහිගේ ඇස් වලත් කදුළු පිරිලා.. ටේහි එයාගේ ඔම්මට කෝල් කරන්න ට්‍රයි කලත් ඒ ෆෝන් එකත් ඕෆ්.. ඒත්, මොකුත් නොදන්න ටේහි එයාගේ අප්පාගේ ෆෝන් එකට පවා කෝල්ස් ගත්තා..

Kt-"ඉන්න, මන් ආයේ ප්-..."

* Phone ringing *

ටේහිගේ වචන නැවතුනේ ජන්කුක්ගේ ෆෝන් එක රින්ග් උන නිසා.. ජන්කුක් ඉක්මණින් ෆෝන් එක අරගෙන බැලුවා.. "Taehyung" කියලා ස්ක්‍රීන් එකේ සදහන් වෙද්දි කදුළු අතරින්ම හිනාවෙලා සැනසුම් සුසුමක් හෙලපු ජන්කුක් ඉක්මණින් ෆෝන් එක ආන්ස්ව' කලා..

.
.
.
Jk-"ටේ ඔයා ක්-..."

Th-"ජ්..ජන්කූ.."

ජන්කුක්ගේ වචන හරස් කරපු ටේහ්‍යුන්ග් කතාකරන්න ගත්තා.. ඒ හඩ වෙවුලන බව ජන්කුක්ට හොදටම තේරුනා..

Jk-"ටේ.. මොකද උනේ, කතාකරන්න.."

ජන්කුක් කලබලෙන් සෝෆා එකෙන් පවා නැගිට්ටා..

Th-"ජ්..ජන්කූ අප්පා.. ම්..මගේ අප්පා, එයා-එයා නැතිවුනා.."

ජන්කුක් ශොක් උනා.. ජන්කුක්ට දැනුනේ කකුල් දෙක පවා ගල් වෙලා වගේ.. මොකද, ටේහ්‍යුන්ග්, ටේහි එහෙම කිව්ව විදියට වූබින් කියන්නේ ගොඩක් ෆනී, බෙස්ට් ඩෑඩ් කෙනෙක්.. ඒ නිසාම ජන්කුක්ට පවා ආසාවක් තිබ්බා වූබින්ව බලන්න.. ඒත්, එකපාරම ටෙහ්‍යුන්ග් කෝල් කරලා වූබින් නැතිවුනා කිව්වම !!