Six Of Hearts

Chapter 19-Tips

Chapter 19-Tips

Marcus's Pov

Ngayon, nasa harapan namin si Prinsipe Trainor Keneth, seryoso ang mukha at matalim ang tingin. Nakatutok ang mga mata niya sa aming lahat. Kinakabahan ako sa magiging resulta. Sa lahat ng resulta na nalaman ko noon, ngayon lang ako ganito kinakabahan—dahil pinag-uusapan ang kinabukasan namin.

Hindi sa ayaw kong manatili dito, pero hindi ito ang buhay na nakasanayan namin.

"Magandang gabi!" Nagulat ako sa lakas ng boses ni Prinsipe Trainor Keneth. Ang lalim ng iniisip ko, kaya muntik na akong mapatalon.

"Handa na ba kayong malaman ang huling resulta ng inyong pagsasanay?"
Sabay-sabay kaming sumigaw, “Handa na kaming malaman ang resulta!”

"Bago ang lahat, gusto ko munang batiin kayong lahat. Sana ay may natutunan kayong mahahalagang leksyon. Alam kong may ilan pa rin sa inyo ang nalilito, pero paulit-ulit naming sinasabi: ito ay para sa kinabukasan ninyong lahat."

"Sa libu-libong pagsasanay na itinuro namin, buong tiwala akong masasabi: nakapasa kayong lahat sa inyong pagsusulit. Pero higit pa diyan, nais kong iwan sa inyo ang limang mahahalagang salita:"

Disiplina

Pakikisama

Mabuting Tagapakinig

Mahusay na Pinuno

Hindi Sumusuko sa Pangarap

Disiplina – Para sa sarili, para sa grupo, at para sa pangarap. Disiplina rin para sa ibang grupo, sa mga tumutulong sa inyo, at higit sa lahat, sa mga kasamahan ninyo.

Pakikisama – Hindi lang sa grupo, kundi sa lahat ng tao sa paligid. Dito huhubog kung paano ka makisama at makitungo sa iba.

Mabuting Tagapakinig – Marunong makinig, mabuti man o masama ang sinasabi. Dito makikita kung gaano mo pinahahalagahan ang mga tao sa paligid mo.

Mahusay na Pinuno – Dito nagsisimula ang isang matatag na grupo. Hindi lang basta pinuno, kundi mabuting tao rin.

Hindi Sumusuko sa Pangarap – Dahil ang tagumpay ay hindi basta nakukuha. Kailangan ito ng tiyaga, pagsusumikap, at pagtutulungan. Dito nagsisimula ang lakas ng isang organisasyon.  Pagtutulungan para sa isang grupo at pangkat sa pag-angat ng pangarap. 

"Ito lang ang tandaan ninyo: ang pinakamahalaga ay ang aral na natutunan ninyo sa bawat pagkabigo. Diyan ninyo makukuha ang lakas para harapin ang mga susunod na pagsubok—hanggang sa marating ninyo ang pangarap ninyo: maging sikat na dancer, singer, rapper, o boy band. Salamat sa pasensiya ninyong lahat, kahit minsan ay sakit kayo sa ulo.” Napatingin siya sa amin. Totoo naman—sakit talaga kami ng ulo.

"Dahil sa ilang buwang pakikisalamuha ninyo, masaya akong sabihin ito sa inyo: I give you permission to have fun. Ngayong gabi, binabati ko kayo—mabuhay ang inyong future career!"

Naghiyawan ang mga tao sa paligid.

"Enjoy your party!" Saka na sila umalis.

Nagsimula na ang party. Kumakanta na ang iba, habang kami’y nakatitig lang.

"Teka, ano’ng ibig sabihin nito? Pwede na ba tayong umalis?" mahina ang tanong ni Pan-pan.

"Paano?" iyon lang ang sagot ni Kuya Luiz.

"’Di ba sabi sa atin, kapag pumasa tayo, malaya na tayong bumalik?"

"’Yon nga ang sabi, Pan-pan. Pero hindi pa rin natin alam kung nasaan na ang matandang nakilala natin," sagot ni Josh Wane. Wala nang naisagot si Pan-pan—may punto si Josh.

"Huwag na nating isipin. Ang importante, party muna tayo!"

"Stupid!" sabay-sabay naming sigaw kay Anjo. Kinabahan kami sa maaaring mangyari.

"Hoy! Bago ka pumunta sa party, kumbinsihin mo muna si Princess Alyza. Pasensiya ka na, ha?" natawa si Josh Ivan habang sinasabi ito kay Anjo.

"Bakit ako hihingi ng tawad? Tinadyakan lang naman niya ako nang wala akong ginagawa! Hindi ko nga alam kung anong iniisip niya. Hindi mo ba napapansin? Sala sa init, sala sa lamig! Ni hindi marunong ngumiti. Tapos ang daming sinasabi tungkol sa ‘pagkakaibigan.’ Eh, ni minsan, hindi ko sila nakitang ngumiti! Sobrang seryoso nila. Bilib talaga ako kay Princess Alyza—lagi niya akong nasasaktan."

Lumingon ako. Nakasalubong ang kilay ko. Narinig ito ni Princess Alyza—at may pandidiri sa mukha niya. Huli na nang lumingon ang mga kasama ko. Isang malakas na suntok ang tumama sa mukha ni Anjo.

BOG! Natumba siya sa lakas. Wala kaming masabi. Malakas talaga si Princess Alyza.

"Problema mo! Bigla ka na lang sumusulpot parang kabute!" Napakagat ako sa labi. Gusto ko nang sapakin si Anjo.

"Ikaw ang problema ko," sabay hawak ni Princess Alyza sa damit ni Anjo.

"Teka! Kanina mo pa ako sinasaktan!" nagpupumiglas si Anjo. Pero to be honest, deserve niya. Kanina pa niya ito kinukulit.

"Bakit mo ginawa ’yon?" tanong niya habang natatawa.

"Big deal ka pa diyan. Totoong crush kita."

Nagulat kami. Akala namin nagbibiro siya.

"‘Wag mong sabihing ‘first time’... sabihin mong ‘crush kita.’" Sa inis, tinalikuran siya ni Princess Alyza.

"Gago ka talaga." Hindi ko na napigilang patulan si Anjo.

"Problema mo, Marcus?"

"Hindi ka ba nag-iisip? Mapapahamak tayo!"

"Ewan ko sa inyo. OA niyo." Tinalikuran kami ni Anjo at sumali sa ibang grupo.

Wala na kaming nagawa. Nag-party na rin kami. Ang daming pagkain. Halos mabusog na kami sa kakakuha. Saglit naming nakalimutan ang problema. Sumayaw kami hanggang sa unti-unting lumabas ang ibang tao sa studio.

Maya-maya, nakaramdam ako ng antok. Hinayaan ko na ang mga kaibigan ko. Buti na lang pumayag sila. Bumalik kami sa assigned room namin.

Pagdating, humiga agad ako. Pinikit ko ang mga mata ko. At nakatulog.