Kabanata 27 – Muling Pagbabalik
Marcus' POV
Nagising ako na parang may yumuyugyog sa akin. Pagdilat ko, nagulat ako sa aking nakita. Kinusot ko pa ang mga mata ko. Totoo bang nakabalik na kami? O panaginip lang ang lahat?
Habang nakatingin sa akin 'yung dalawa, naiinis ako. Tumayo ako at ginising isa-isa ang mga kasama ko. Ganito kami ang huling natulog, at ngayon, ganito kami bumalik. Tinapik ko ang bawat isa. Unti-unti silang namulat, at tulad ng sa akin, nagtitigan din sila nang gulat.
“Anong nangyari sa mga mukha niyo? Para kayong naka-droga,” sabi ni Monique, sabay kunot ng noo. Hindi ko maipaliwanag ang nangyari sa amin.
“Sabi ko na nga ba, kung hindi tayo pumasok, malamang tulog pa rin sila.”
“Ano pa nga ba, Arienne? Paano naapektuhan ng pagkatalo niyo kagabi? Wow ha! Ngayon lang kayo nagdrama.”
“Anong sabi mo—kagabi?” gulat kong tanong. Halos mamatay kami sa kakapilit at walang sawang pagsasanay.
“Gabi nga! Teka, anong problema niyo? Hindi kayo mapakali.”
“Seryoso ka ba? Kagabi talaga?” singit ko, habang nakatitig pa rin si Monique sa akin, para bang sinusuri ako.
“Anong gimik ’to? Hoy, hindi kami nagpunta rito para sa pakulo niyo. May ibibigay lang kami ni Arienne na baka makapagpabago ng mood niyo.” Iniabot niya ang envelope sa amin. Akmang bubuksan ko na sana nang biglang agawin ni Anjo.
“Ikaw talaga, masamang lalaki! Hindi ko ’yan binigay sa ’yo,” inis na sabi ni Monique. Tinawanan lang siya ni Anjo, sabay bukas ng envelope. Ngumiti siya habang pinapakita sa amin.
“Reality show ’yan. Baka dito kayo nababagay. Ilang beses na rin naman naming sinabi ’yan, ’di ba Monique?”
“Talaga, mahal ko.”
“Tigilan mo ako, Josh Wane. Aga-aga, binubuwisit mo na ako,” reklamo ni Monique. Napakamot na lang ang kambal.
“Hoy, ano na? Anong plano niyo?” tanong ni Monique, medyo mataray ang tono.
“Siyempre, handa kami. Handa tayong sumubok ng bagong yugto. Kung hindi para sa atin ang sayaw, baka sa boy band tayo suwertehin.”
“Ewan ko sa inyo, weird niyo. Kung ako sa inyo, mag-audition na kayo. Sana matanggap kayo—at sana hindi na kayo laging talo.” Buti na lang natakpan ko agad ang bibig ni Monique. Totoo ang sinabi niya. Masakit, pero totoo. Ngayon, gagamitin namin ang natutunan namin. Lalaban kami. Patutunayan naming kaya namin.
“Tara, Monique. Gutom na ako. Hindi natin sila maaasahan. Tanghali na, hindi pa rin gising. Kung hindi pa tayo dumating, baka nag-i-enjoy pa rin 'yang mga 'yan sa pagtulog.”
“Nandiyan ka naman, mahal kong Arienne, para gisingin kami.”
“Weh! Nakakadiri ka. Asa mong gigisingin kita?”
“Wala kang kambal,” sabi ni Josh Ivan sa kakambal niya, sabay tawa.
“Tahimik si Pan-pan, kasi crush niya 'yung nandito,” sabi ni Josh Wane. Namula si Pan-pan.
“Hi, Pan-pan,” bati ni Monique. Hindi siya makatingin kay Monique.
“Aminin mo na kasi, crush mo si Monique.”
“Teka lang, si Pan-pan may crush kay Monique?” lumakas ang boses ni Arienne.
“OMG! Pan-pan at Monique... so Panmon? O Panque?”
“Dapat ginawa mo na lang si Arienne bilang Panique,” sabay tawa ni Josh Wane.
“Nakakatawa ba 'yon?” sabat ni Arienne.
“Eh kasi naman, Panique! Pero sa atin, ano ba dapat itawag?” Nag-isip pa siya.
“Ito sa inyong dalawa,” sabat ni Monique.
“Josh Wane and Arienne... Josharien? Joshenne? Pangit. Ibig sabihin lang, hindi kayo bagay.”
“Asa ka talaga, Monique. Pero teka, hindi ka kumontra... ibig sabihin may chance si Pan-pan!”
“Walang chance kasi hindi naman kami. Tsaka, hindi rin naman nanliligaw.”
“Hoy, Pan-pan, narinig mo ’yon. Manliligaw ka raw,” tukso ni Kuya Luiz. Lalong namula si Pan-pan.
“Ay naku! Aalis na kami ni Arienne. Magandang joke ’yan. Baka maniwala pa si Pan-pan na nililigawan ako.”
“Paano kung ligawan ka niya?” tanong ko kay Monique.
“Well, eh ’di manligaw. By the way, bilisan niyo, para makahabol kayo sa audition. Naniniwala kami ni Arienne na mananalo kayo. Tip ko lang, ha—original na kanta ang gamitin niyo. Para walang masabi ang mga judge. Kasi baka isipin nila ginaya lang, o hindi niyo kaya yung emosyon ng original artist. Kaya mas okay ang originality para walang butas na hahanapin.”
Napaisip ako sa sinabi ni Monique. Para bang nakita ko si Princess Alyza sa kaniya—malawak ang pag-unawa.
“Let’s not waste our chance,” sagot ko. Sumang-ayon ang mga kaibigan ko. Tumungo kami sa Studio 2, ang venue ng sikat na Ultimate Barkada Boy Band PH (UBBB PH).
Pagdating namin, halos puno na ang studio. Kinabahan ako. May takot pa rin—paano kung hindi kami mapili?
“Makakapasa tayo,” mahina pero buo ang loob na sabi ni Kuya Luiz.
Hindi na kami nakaramdam ng gutom kahit 4:00 p.m. na. Ngayon na ang pagkakataon namin. Ang kinanta namin ay “Pagsusulat ng Panahon, Tayo’y Nasa Mundo ng Paraiso,” isang original na kanta na isinulat ni Kuya Luiz. Binigay talaga namin ang lahat. Si Pan-pan ang nag-rap, sina Anjo at Kuya Luiz ang kumanta, at ang kambal ang sumayaw.
Hindi ko namalayang tapos na pala ang performance. Parang nakahinga kami ng maluwag nang marinig namin ang resulta. Kasama kami sa listahan.
Umuwi kaming may ngiti sa aming mga labi. Sa buong buhay namin, ito ang isa sa pinakamagagandang nangyari. Bago ako matulog, tinawagan ko si Monique para sabihin na tanggap na kami.
Halos mabingi ako sa sigaw niya. Sa sobrang tuwa niya, pinutol ko na lang ang tawag—hindi matatapos ang usapan kung hindi.
BINABASA MO ANG
Six Of Hearts
RomanceAnim na magkakaibigan. Isang pangarap. Isang mahiwagang paglalakbay. Anim na magkakaibigan ang may iisang layunin-ang matupad ang kanilang mga pangarap na maging mahusay sa larangan ng sayaw at pagtatanghal. Ngunit nagbago ang lahat nang hindi sila...
