CHAPTER 5 - REST DAY
Marcus' POV
Maaga akong nagising-hindi pa rin ako makapaniwala na halos isang buwan na kami rito. Araw-araw ay hinaharap namin ang matinding pagsasanay. Sumasakit ang katawan namin, at minsan gusto ko nang sumuko. Pero sa kaibuturan ng aking isipan, alam kong bahagi ito ng proseso para sa mga pangarap namin. Tinitiis namin ang lahat.
Ngayong Linggo, wala kaming training-kahit kaunting pahinga lang 'to, parang himala na.
"Lumabas kayong tatlo?" bulong ko sa sarili ko nang makita kong wala ang kambal at si Anjo. Tulog pa rin sina Pan-Pan at Kuya Luiz. Hindi ko sila ginising kahit nakaluto na ako. Dahil nagutom na ako, nauna na akong kumain. Ngayon lang tahimik ang pagkain-kapag kasama ko sila, puro ingay ng kambal at reklamo.
Tumayo ako nang marinig ko na silang papasok.
"Nagluto ka na ba?" tanong ni Anjo, nakakunot ang noo.
"Anong nangyari sa'yo?" dagdag ni Kuya Luiz, nagising dahil sa ingay, habang nangingiti ang kambal.
"Anong nangyari doon?" tanong ni Pan-Pan.
"Wala 'to."
"Gago, nagalit 'yang si Anjo sa mga lalaking kasama natin sa basketball. Napagtripan siya-sinipa!" paliwanag ni Josh Ivan habang tumatawa.
Hindi na talaga magbabago. Palaging may gulo. Alam niyang wala tayo sa teritoryo natin pero hindi ba siya natatakot?
"Bakit ka natawa? Paano kung mapagalitan ka?" malamig na sabi ni Pan-Pan. "Kung ayaw mong umalis dito, mas mabuting ikaw ang maiwan."
Sabay talikod niya. Napansin ko ang kamay niyang nakasapo sa pulsuhan-parang pinipigil ang panginginig.
"Tama si Pan-Pan," dagdag ni Kuya Luiz. "Kung gusto nating makabalik, sundin natin ang patakaran. Kung puro problema ginagawa mo, baka lalo tayong magtagal dito."
Tahimik lang ako. Si Kuya Luiz talaga-kalma at puno ng pasensiya.
"Sorry," sabi ni Anjo. Gusto ko talaga 'yon sa kanya-marunong siyang magpakumbaba.
Napatingin ako kay Pan-Pan. Mag-isa niyang kinikimkim lahat.
"Kumain na kayo," sabi ko na lang, sabay talikod.
Ilang sandali pa, nilapitan ko si Pan-Pan na nakaupo at nakatulala sa malayo.
"Sorry kanina," sabi ko.
Tumingin lang siya sa akin. Ramdam kong kumikibot ang panga niya.
"Bakit ka nagso-sorry sa akin? Nandito tayong pareho sa sitwasyong 'to. Gusto ko lang manalo tayo. Pero bakit parang hindi sapat? Para tayong nasa ibang mundo."
"Hindi ko rin masagot 'yan. Pero pinipili kong paniwalaan na para sa kinabukasan natin 'to."
"'Yun nga eh. May mga bagay na hindi naman para sa sayaw. Bakit kailangan natin gawin 'to? Parang may ibang gusto silang palabasin sa atin-"
"Diyan ninyo matutuklasan ang tunay n'yong kapalaran."
Napatigil kami. Nasa likod na pala si Prinsesa Alyza, natatawa.
"You guys are ridiculous. Hanggang ngayon wala pa rin kayong natutunan."
Napakunot noo namin. Halos araw-araw kaming nagsasanay-jogging ng 4-6 a.m., buong linggong sayaw, performance tuwing Sabado. Tinuruan pa kaming kumanta, at kapag nagkamali, may parusa. Si Pan-Pan, lingguhan ang rap practice. Pero sinasabi pa rin niyang wala kaming natutunan?
"Well, marami pa kayong haharapin. Lahat ito ay pagsubok lang. Kung ako sa inyo, ibigay n'yo ang lahat... habang kaya n'yo pa."
"Paano kung hindi namin kayanin? Forever na ba kami dito?"
Tumawa lang siya. "Kung gusto mo, kaya mo."
"Ano?!" sabay naming sagot ni Pan-Pan.
"Grabe ka naman. Anyway, I heard may kaguluhan sa labas ng court." Nagkatinginan kami-ang pasa sa mukha ni Anjo.
"Sumunod ka," malamig niyang sabi.
"Gago, sumunod ka na," bulong ni Josh Ivan.
Sa huli, umalis din si Anjo.
Gabi na, pero wala pa rin siya. Nagsisimula kaming kabahan.
"Baka naparusahan siya..." sabi ko.
"Pan-Pan, andiyan pa ba si Anjo?" biro ni Josh Ivan.
"Mga gago kayo, pinag-uusapan ninyo ako
Nandiyan na pala siya sa likod namin-basang-basa, pawisan, pagod, amoy kanal.
"Ang baho mo!" sabay naming sabi.
"Anong ginawa mo?" tanong ko.
"Maghapon lang akong nakatayo sa tabi ni Alyza. Hindi niya ako pinagalaw. Tinanong ko kung may secret crush siya sa'kin. Nang nilapitan ko para yakapin, sinapak niya ako. Nahulog ako sa kanal. Doon lang niya ako pinaalis."
Tahimik kaming naglakad pabalik sa kwarto, pero bago ako pumasok, napansin ko ang pulsuhan ni Pan-Pan-may bago siyang pasa na kaninang umaga, sigurado akong wala.
Napadapa ako sa kama. Pumikit.
Maaga pa bukas.
At sa tono ng prinsesa kanina, pakiramdam ko... mas masakit na ang kapalit ng pagkakamali kaysa push-ups.
BINABASA MO ANG
Six Of Hearts
RomantikAnim na magkakaibigan. Isang pangarap. Isang mahiwagang paglalakbay. Anim na magkakaibigan ang may iisang layunin-ang matupad ang kanilang mga pangarap na maging mahusay sa larangan ng sayaw at pagtatanghal. Ngunit nagbago ang lahat nang hindi sila...
