Obudził mnie szybki ruch chłopaka. Brunet zerwał się do siadu i zszedł z łóżka, spojrzałam na niego ze zdziwioną miną, ale zdałam sobie sprawę że na kogoś patrzy, powoli obróciłam się w kierunku drzwi.
Uff... To tylko Emily.
TO EMILYTeraz ja też się zerwałam i podeszłam do kobiety.
- Co ty tu robisz?- zapytałam zdezorientowana.
- Jest już dziesiąta, chciałam cię obudzić, nie spodziewałam się tu Aarona- spojrzała na chłopaka, który opierał się teraz o ścianę przy drzwiach balkonowych.
- Ja... To nie tak jak myślisz...?- zaczęłam się jakoś tłumaczyć.
- Ale co myślę? Przespaliście się ze sobą?
- NIE- zaprzeczyłam od razu
- Więc czemu się tłumaczysz, skoro nic się nie stało?- zapytała- I czemu się tak gwałtownie wstaliście, przecież bym was nie zabiła.
- Myślałem że to Nicholas- odparł Aaron.
- Oj, on to by was zabił. Aaron lepiej wyjdź balkonem, a ty Amber już się ubierz późno jest- odparła, poczekała aż Aaron wyjdzie i zamknęła wszystkie drzwi i okna- Chcę dokładne streszczenie z wczorajszego wieczoru- zarządziła.
- Ale...
- Bez żadnych ale. Co jest pomiędzy wami?- Nic
- Więc co on tu robił?
Chwilę się zawahałam, nie byłam pewna czy Emily wie o wyjściu do klubu, wolałam nie udupić Aarona i wymyślić coś na szybko.
- No bo miałam koszmar i poprosiłam żeby
ze mną został- mruknęłam.- No, a mi tu czołg jedzie- zaśmiała się i wskazała na oko.
Dziwne powiedzenie ale spoko.
- No serio- upierałam się przy swoim
- Niech ci będzie, ale następnym razem opowiesz mi wszystko ze szczegółami- uśmiechnęła się i wyszła.
Podeszłam do szafy i wyjęłam z niej czarną obcisła bluzkę bez rękawów, które na pleców miała wiązanie z sznurków oraz krótkie czarne spodenki.
Poprawiałam włosy w lustrze kiedy do mojego pokoju dosłownie wbiegł Nicholas. Co jest z nimi wszystkimi nie tak.
- Jest tu Aaron?- zapytał rozglądając się po pomieszczeniu. Nawet zajrzał do łazienki! Nie jestem pewna co do tego czy wszystko z nim w porządku. Może upuścili go w szpitalu kiedy był mały?
- Nie, nie ma- odparłam- Dlaczego do cholery miałby tu być?
- Nie ważne- cofną się do drzwi- I nie klnij dzieciaku!
On jest pojebany.
Wzięłam telefon i weszłam do hotelowej stołówki aby skorzystać z oferty śniadaniowej. Wszyscy oprócz mnie i Aarona byli w restauracji kiedy jeszcze spaliśmy. Jakby nie mogli nas obudzić przed tym swoim wyjściem.
Podeszłam do stołu na którym wystawione były plasterki szynki, sera i pomidora. Oczywiście nakładając jebanego pomidora wpadłam na Aarona. Życie mnie nienawidzi.
- Zawsze musisz na mnie wpadać?- zaśmiał się.
- Nie krytykuj mnie- powiedziałam i odeszłam. Obrażę się a co.
- Boże, serio się na mnie obrazisz?- westchnął.
- Spierdalaj- warknęłam i ugryzłam swoją kanapkę bez pomidora (sam ser nie smakuje tak dobrze, niech już idzie chce wrócić po mojego pomidorka)
- Japierdolę- mruknął i odszedł.
Z uśmiechem wróciłam po mojego kochanego pomidorka i ułożyłam sześć plasterków na kromce chleba (oczywiście w kształcie serduszka).
Następnie podeszłam do jakiegoś stolika i zjadłam moje cudowne pomidorowe arcydzieło. Następnie szybko wróciłam do pokoju i umyłam zęby.
Do mojego pokoju znowu ktoś zapukał (ludzie dajcie mi spokój). Tym ktosiem okazała się Emily informująca mnie o korepetycjach z Aaronem. Chłopak przyszedł do mnie dosłownie parę minut po tym jak Emily wyszła. Usiadł ze mną na łóżku i powtórzył jeszcze raz materiał z którego ma być sprawdzian zaraz po naszym dzisiejszym powrocie.
Nauka zajęła nam jakieś trzy godziny, po których wszyscy mieliśmy się udać na wspólny obiad, do restauracji oddalonej od hotelu o jakieś dwadzieścia minut, więc korzystając z dobrej pogody zdecydowaliśmy się na spacer.
Spięłam włosy w wysoki kucyk i założyłam białą sukienkę sięgającą do połowy uda. Na nogi założyłam czarne conversy na wyższej podeszwie, a na szyi zapięłam złoty łańcuszek z serduszkiem.
Po dopięciu swojego wyglądu na ostatni guzik udałam się do holu w którym już wszyscy na mnie czekali.
- Nareszcie królewna przyszła- przywitał mnie szyderczo Nicholas.
- Pierdol się- Mruknęłam wystawiając w jego stronę środkowy palec.
- Przestańcie się kłócić i chodźcie już, bo zaraz spóźnimy się na naszą rezerwację- Wtrąciła Emily.
Wyszliśmy z hotelu i podążaliśmy za Williamem który starał się ogarnąć nawigacje w telefonie która miała zaprowadzić nas do restauracji.
Spacer miną nam dość dobrze, co prawda okrutnie zmęczyły mnie te dwa kilometry, a Aaron się do mnie nie odzywał, co było spowodowane obecnością mojego brata, ale mimo wszystko było warto.
Restauracja znajdowała się na czterdziestym piętrze, a widok z niej był nieziemski, oddałabym wszystko aby znaleźć się tam o późniejszej godzinie, kiedy byłoby już ciemno.
Usiedliśmy przy stoliku do którego zostaliśmy zaprowadzeni przez hostessę, chwyciłam menu i przewinęłam parę kartek aby odnaleźć część obiadową.
- Ej Amber- usłyszałam brata.
- Hm?- Spytałam.
-Bierzemy z Aaronem pizze, też chcesz? Bo nie wiemy czy brać dużą czy średnią- Odparł.
- Spoko, mogę, ale jaką, bo nie ma opcji że tknę się hawajskiej- powiedziałam.
- Peperoni- odparł Aaron.
- Miałeś się do niej kurwa nie odzywać- Warknął Nicholas.
- Nicholas uspokój się- skarciła go od razu Emily, na co on posłał przyjacielowi wrogie spojrzenie.
Kiedy wszyscy zdecydowali na co mają ochotę, William zawołał kelnera i złożył zamówienie.
- Ej zrobicie mi zdjęcie na instagrama?- Spytałam tak właściwie wszystkich, chociaż głównie kierowałam to do Nicholasa i Aarona. No a musiałam jakoś wykorzystać to że siedzę przy oknie.
Spojrzałam pytająco po twarzach chłopaków i uśmiechnęłam się kiedy zauważyłam delikatny uśmieszek na twarzy Aarona. Wyjęłam telefon z czarnej torebki i podałam mu już z włączonym aparatem i wykonałam parę poz. Chłopak znudził się po pięciu zdjęciach, ale zdjęcia zrobił ładne więc wszystkie wstawiłam jako post na instagramie i opublikowałam zdjęcia.
-----------------------------------------------------------
Wróciłam ❤️❤️
![](https://img.wattpad.com/cover/332943669-288-k177924.jpg)
CZYTASZ
Z Nie Swojego Domu
RomanceAmber po wypadku ląduje w domu dziecka, mija wiele lat, jednak zostaje zaadoptowana przez przemiłe małżeństwo Emily oraz Williama, dziewczyna nie spodziewała się jednak, że małżonkowie mają syna, który do domu sprowadzać będzie swojego najlepsze prz...