ALT ÜST OLAN HAYATIM

25.KURTULMA

Merhabaaaaa. Nasılsınız? Umarım çok bekletmemişimdir.

  Öncelikle bölümün sonu için bana ilham veren Elif_Dfn e teşekkür ediyorummmm.

Sınır: 150 yorum 18 oy

  Umarım bölümü beğenirsiniz iyi okumalar. 🩸💐💐

Yazarın anlatımıyla
  Aksoylar

  " Baba hâlâ bir şey bulamadınız mı?" Alkım , Eray'ın sorusuyla başını ona çevirdi. Ardından kafasını iki yana salladı. Küçüktü o endişelenmemeliydi.

  " Abim halletmeye çalışıyoruz. Hadi sen abinle ablanı düşünme. " Eray anlamıştı abilerinin ve babasının bir şey bulamadığını. Arman'a döndü aniden. " Telefonu. Belki telefonu yanındadır ya da akıllı saati evet akıllı saati takılıydı. Oradan bulamaz mısın abi lütfen? "

  O an Eray'ın beyninde Alkım'ın sesi yankılandı. 'Ablanın' demişti. Kabul etmişler miydi ablasını?

  Arman bir anda kaşlarını çattı. Abilerine ters ters baktı. " Bunu niye siz daha önce söylemediniz oradan bulmayı deneyebilirdim. "

  " Yazılım sistemine erişemediğin bir marka vardı ya ondandı saat o yüzden söylemedik. " Arman offladı tam bir şey bulacaklarken geri kaybediyorlardı ipucunu.

  " Telefonu yanında değil, saatinden erişemiyoruz. Polisler zaten her yerde arıyor. Ege'nin saati yanında mıydı?" Eray kaşlarını çattı Arman'ın dedikleriyle. Abisi genellikle takmazdı saatini ama o gün takmış olabilirdi.

  Abisinin odasına çıkıp saatini koyduğu yere baktı bir umutla. Baktığında yutkundu. Tutunduğu belki de son ipucunu da kaybetmişti şimdi. Neden takmıyordu ki abisi saatini taksa her şey hallolacaktı oysa.

  Aşağı indiğinde tekrar gözleri dolmuştu. Alkım kardeşine baktı üzgünce. Kalkıp Eray'ın yanına gitti bir elini Eray'ın sırtına koyup sıvazlamaya başladı. Birden kendisine sarılıp ağlamaya başlayan kardeşiyle yutkundu Alkım.

  Çağrı da endişeliydi. Asel'in başına daha önce de böyle şeyler gelmişti ama şimdi. Sanki daha farklı bir şey vardı. Sanki bulamayacaklarmış gibi...

  Umutsuzlukları kafalarından atmaya çalışıyorlardı. Tabii bu umutsuzlukların yanında kaçıranların onlara - Asel ve Ege'ye- ne yapacaklarını daha doğrusu ne yapabileceklerini bilmeyişleri de onları korkutuyordu. Kara bulutlar çöküyordu kafalarına.

  Alkım kardeşini kucaklayıp abisi ve kardeşlerine başıyla hafifçe onu işaret edip yukarı çıkmaya başladı. Eray'ı kendi odasına götürecekken Eray Asel'in odasını işaret etmişti. "Onun odasına giremez miyiz abi?" Eray'ın yorgunca çıkan sesiyle kardeşine karşı çıkamadı Alkım.

  Onu Asel'in odasına soktuğunda yutkundu. İki gündür dağınık olan beyinleri gibi dağınık bir oda bekliyordu belki de. Bilemiyordu Alkım da neden duraksadığını.

  Eray'ın hıçkırığını duymasıyla Alkım onu hızlıca odadan çıkarttı. Odadayken burnuna dolan Asel'in parfümünün hafif kokusu kendini terk ettiğinde tekrar duraksayacakken kucağındaki Eray'ı kendi odasına soktu.

  Eray'ı yatağına yatırdığında saçlarından öptü Alkım. Düşük dozdaki uyku haplarından bir tane içirdi Eray'a.

  Yanında sızan kardeşine hüzünle baktı Alkım. Üzülüyordu kardeşine... Ege geliyordu aklına. Asel geliyordu ara ara.

  Geri aşağı indiğinde yorgun çıkan sesiyle " Herhangi bir ipucu bulabildiniz mi?" diye sordu. Cevap alamayışıyla bir ipucu bulamadıklarını sanarken Mete'nin küfrettiğini duymasıyla kaşları çatıldı.