Bloesem

Vaarwel allemaal

Ik wordt wakker ik heb niet bepaald lekker geslapen. Vindt je het gek als je weet dat de gene van wie je houdt jou nooit meer zou zien en jij diegene niet. Het liefst wil ik in het prachtige bed blijven liggen. Maar dan bedenk ik dat ik nog maar een korte tijd heb om bij Krina te zijn , en ik als ik blijf liggen er waarschijnlijk spijt van krijg. Dus ik sta op en kijk weer in de kast met jurken.
Ik zie alweer geen eentje die bij mij past . Dus ik loop naar de spiegel in de hoop dat hij weer een prachtige jurk tovert. Ik sta even voor de spiegel maar er gebeurt niks. Ik draai me om en struikel over iets. Ik kijk naar de grond om te kijken waar ik over struikelde. Ik zie een uit einde van een mooie groenen jurk met roze bloemen er op. Echt zo mooi! Hij is nog mooier dan die van gisteren. Ik geef een lach aan de spiegel want ik heb deze mooie jurk toch wel aan hem/ haar te danken. Ik draai wat rondjes en bewonder de jurk. Ik vergeet even dat ik vandaag weg moet. Maar het kwam al snel weer te binnen toen Krina binnen kwam. Ze zag er slecht uit. 'Lekker geslapen?' vraag ik. ze knikt van ja , maar ik weet dat ze liegt , maar heb geen zin om er iets over te zeggen. Ik loop op haar af en geef haar een zoen. 

Ik weet dat het gek klinkt maar ik vindt het niet eens heel erg om weg te gaan want ik zal maar een iemand gaan missen en dat is Krina. Voor haar zou ik willen blijven. Maar het moet, ik moet weg. En het enigste wat me erg blij maakt is dat iedereen er zo uit ziet zoals ik, in die wereld waar ik naartoe ga. Ze hebben geen krachten geen vleugels en dat soort dingen. Ik heb gehoord dat ze daar dieren hebben die op eenhoorns lijken maar dan zonder hoorn en dus ook zonder krachten, maar ze zeggen dat ze alsnog op hun lijken. Als ik er ben moet ik  alleen liegen over mijn afkomst . En proberen een nieuw thuis te krijgen.

'Hallo!' Krina staat voor mijn gezicht met haar handen te zwaaien.
'Wat?' Vraag ik ik schrik op uit mijn gedachten. 'Of je taart lust nou goed?' Zegt Krina weer lachend. 'We moeten naar de eetzaal komen voor je laatste ontbijt hier.' ze probeert haar mondhoeken omhoog te houden, maar dat lukt niet langzaam gaan ze weer naar beneden, en ziet ze er weer slecht en bedroefd uit. 'Waar wachten we dan nog op?' Zeg ik zo vrolijk als ik kan, als Krina door heeft dat ik me net zo als haar voel, voelt ze zich misschien nog slechter. Dus blijf ik zo vrolijk als ik kan.

Ik loop de Koninklijke eetzaal in . Ik kijk mijn ogen uit er staan twee tafels, een staat vol met het lekkerste eten van onze wereld. De tweede tafel ziet er ook erg lekker uit maar ik weet van niks wat het is. Zonder dat ik het door heb staat Koningin Florina naast me. 'Lekker hè!' Zegt ze. Ik knik.
'Wat staat daar voor eten op de tafel?' Ik wijs naar de tafel waar eten op staat die ik nog nooit gezien heb. 'Op je nieuwe wereld hebben ze niet alles wat wij hebben, dus heb ik hier wat naar toe laten brengen om je hun eten te laten proeven.' 'Je zult namelijk dit soort eten alleen maar gaan krijgen'
Ik zucht, steeds als ik er aan denk voel ik me leeg van binnen alsof mijn gevoel weg is, wat natuurlijk niet kan.

Koningin Florina pakt en bord en loopt langs de tafels lekkers. Ze begint bij de tafel met het eten wat ik ken. Ik volg haar voorbeeld en pak een bord en schep wat op. Dan loopt Koningin Florina naar de tafel met het onbekende eten. Ook hier schept ze wat op. Ze kijkt lachend naar me en zegt: ' 'het eten op aarde zo als ze hun wereld noemen is zalig.' Ik lach slapjes en schep met tegen zin iets van de tafel met eten van de aarde. 'Stomme naam trouwens aarde.' mompel ik. 'Zei je wat?' vraagt Koningin Florina . Snel schud ik met mijn hoofd van nee en lach een beetje dom naar haar. Nadat Krina ook wat heeft gepakt gaan we aan de eettafel zitten. Koningin Florina probeert een gesprek op gang te zetten maar dat lukt niet echt, want Krina en ik zijn vandaag niet zo spraakzaam.

Uit het niets is Krina wel spraakzaam, ze praat over vroeger over mij maar ook over zich zelf. Ze vertelde dingen die ze me nog nooit verteld had. Zodra ze klaar is met haar verhalen begint Koningin Florina te vertellen. 'Ik heb een kindje gehad.' zegt ze uit het niets. Ik kijk haar apart aan. 'Die ging dood klopt dat ?' zegt Krina
Even is het stil. Het lijkt alsof Koningin Florina na denkt, dan schud ze van nee.
'Ze is niet dood.' zegt ze dan. Krina is plots stil dood stil. Het lijkt of Krina begrijpt wat Koningin Florina bedoelt zonder worden. Nadat Koningin Florina dat heeft gezegd is het heel erg lang stil tot dat we ons eten op hebben.

'Je moet gaan.' zegt Koningin Florina . Ze staat op van haar stoel net zo als ik en Krina. Ze roept Marian die mij een koffer geeft. 'Alles wat je nodig hebt zit er in,' zegt ze dan. En ze geeft me een knipoog. Ik geef haar een lach. Dan volg ik Koningin Florina door de gangen terwijl ik in Krina's hand knijp.

We komen in een grote kamer met in het midden een portel. Hier is het dan denk ik. 'Ben je er klaar voor Bloesem?' Vraag Koningin Florina dan. Ik knik. Ik loop naar Krina en geef haar een hele lange knuffel .

'uhem.'

'sorry ' zeg ik en laat Krina los ik geef haar en zoen. 'Het enige wat je hoeft te doen is aan de aarde denken en aan een bepaalde plek, als je het weet spring je de portel in.' zegt Koningin Florina. Ik knik. Ik denk na en spring, het laatste wat ik zie is de traan op Krina's wang en dan is het zwart.