Alluring Mask

CHAPTER 9

CHAPTER 9

SARAH DAYANGHIRANG

"Salamat nama—Ah!"

Malakas akong napasigaw at naudlot pa ng biglang may humila sa akin. Dinila ako no'n sa gilid at biglang namatay ang ilaw sa buong banyo.

Nanatiling namilog pa rin ang mga mata ko dahil sa sobrang bilis ng pangyayari. Nasa bibig ko pa rin ang kamay ng taong nanghila sa akin at hindi man lang ako makahingi ng tulong o makasigaw dahil sobrang laki ng kamay niya! Nasakop pa yata kalahati ng mukha ko.

Sobrang bilis ng tibok ng puso ko. Sobrang bilis ng pagtaas baba ng dalawa kong balikat. Habang nasa ganoong posisyon, isang pamilyar na amoy ang nanuot sa aking ilong.

Hindi ko alam kung alin ang uunahin ko. Halo-halong emosyon na ang nararamdaman ko ngayon. Ang dalawa kong tuhod ay nanginginig, nanlalambot dahil sa takot. Ang dibdib ko parang tinatambol, sobrang bilis ng pintig ng puso ko.

Naisandal na ako sa likod ng pintuan at narinig ang marahan na pag-click ng pinto; nailock agad ng taong 'yong ang pintuan at doon lang tinanggal ang kamay sa aking bibig.

Napabuga ako ng hangin at napahawak sa aking dibdib dahil sa wakas ay nakahinga na ako nang maayos.

"Sino k-ka?" nauutal kong tanong dahil sa takot. Hindi ko na nagawang itago ang panginginig ng aking boses.

Nakatingala ako sa kan'ya, hinihintay ang magiging sagot. Sa sobrang tangkad niya ay halos puwede na akong magtago sa kan'ya. Maski ang anino niya ay kayang-kaya akong liliman.

Alam kong wala na akong takas. Alam kong hindi ako makakalabas pero umaatras pa rin ako kahit na likod na ng pintuan ang nasa likuran ko. Pakiramdam ko para akong hinihingal sa kaba.

Hindi pa rin mawala sa isipan ko ang takot. Nangingibabaw ang pangangamba sa dibdib ko dahil sa nangyayari ngayon. Ramdam na ramdam ko ang pagbubutil ng malamig kong pawis sa noo. Gumagapang na 'yon pababa sa gilid ng pisngi ko.

Pilit kong iniisip kung ano ba ang nagawa kong mali o baka may naging atraso ba ako at hindi ko 'yon matandaan kaya sinisingil na ako no'n.

Paano kung inutusan siya na patayin ako? Pero sino naman ang gagawa no'n? Wala naman akong maling ginawa, kaya sinong tao ang gugustuhin na mamatay ako? Atsaka, una sa lahat, wala akong atraso kahit sino man—

Agad na natigil ang malalim kong pag-iisip nang may maramdaman akong malambot na bagay sa aking labi. Marahan lang ang lapat ng bagay na 'yon at nagtagal ng ilang segundo. Lumipas pa yata ng ilang segundo ng mapagtanto ko kung ano ang nangyari.

Hinalikan niya ako!

Kahit na nanghihina dahil sa takot ay nagawa ko siyang itulak ng buong lakas papalayo sa akin. Umangat ang aking kamay at lumagapak ang palad ko sa pisngi niya. Kahit naman madilim sa buong banyo ay masisigurado ko na sa mukha niya lalapat ang sampal ko.

"Gago!" sigaw ko sa pagkabigla.

Hindi pa ako nakuntento sa pagsampal ko sa kan'ya. Umangat ang binti ko at sinipa ang bagay sa pagitan ng kan'yang hita. Narinig ko ang mahina nitong daing dahil sa ginawa ko pero binalewala ko lang 'yon.

Tama lang 'yon sa kan'ya. Si Rafael na ang nagsabi sa akin na 'yon ang kahinaan ng lahat ng lalaki kaya kung sakaling wala siya sa tabi ko at may nangyaring masama sa akin. Puwede kong gawin 'yon sa taong magtatangkang may gawin sa akin para makatakas ako.

Mabilis ko siyang tinalikuran at nagmamadaling lumabas ng banyo para takasan na siya.

Manyakis! Bakit ang lakas ng loob niya na halikan ako?! At higit pa sa lahat, hindi ko naman siya kilala!