Alluring Mask

CHAPTER 11

CHAPTER 11

SARAH DAYANGHIRANG

"Ms. Sarah Dayanghirang, it's nice to meet you."

Nanatili pa rin na nakakunot ang noo ko habang nakatingin sa kan'ya. Alam niya ang pangalan ko... buong pangalan. Maingat kong binaba ang hawak kong kutsara bago magsalita.

"Kilala niyo po ako?"

Tumango lang siya bago ilahad ang kan'yang kamay sa akin. "Yes. I'm Atlas Collazo," pagpapakilala niya.

Atlas Collazo? Kilala niya ako pero hindi ko siya kilala. Wala akong matandaan na nakilala ko siya bukod ngayon.

"I know you don't know me; that's why you're confused now. I'm your scholarship sponsor, Ms. Dayanghirang. Congratulations on your graduation."

Namilog ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. Wala sa sariling napatayo ako sa kinauupuan ko sa pagkabigla at nilapitan siya. Yumuko ako ng ilang beses sa kan'yang harapan at tinanggap ang kamay niya.

"Nice to meet you po, Mr. Collazo. Maraming-maraming salamat po sa pag-sponsor ng scholarship ko," mabilis kong sambit habang yumuyuko pa rin sa harapan niya bilang pasasalamat.

"Sobrang laking tulong po ng scholarship niyo po sa akin dahil nakapagtapos na po ako ng pagaaral ngayon. Maraming-maraming salamat po sa lahat."

"You're welcome," tipid niyang sagot at tipid akong ningitian.

Halos mapunit na ang labi ko sa ngiti ko ngayon. Sa wakas, nakilala ko na rin ang taong nag-sponsor ng scholarship ko. Ang totoo n'yan, matagal ko nang gustong makilala 'yon dahil isa na yata ako sa pinakamasuwerteng tao na napili niya para sa scholarship sponsor nito.

Kaso ang problema lang ay ang principal sa university na pinapasukan ko. Hindi ma-disclose kung sino 'yon dahil ang mismong nag-sponsor ng scholarship ko na raw ang nagsabi na huwag ipaalam ang pangalan niya.

Kaya laking gulat ko na rin na bigla siyang sumulpot sa harapan ko at nagpakilala.

"Thank you po ulit, Mr. Collazo."

"Just call me Atlas, Ms. Dayanghirang and you're always welcome."

Ningitian ko siya at tinanguan. "Okay po. Hindi ka po magsisisi na ako ang napili niyo. Masipag po akong mag-aral, at salamat po ulit dahil graduate na po ako."

"I know and I understand. I can see that you're a hardworking person so I don't have a regret that I chose you to become my scholar."

Nakangiti pa rin akong tumango sa kan'ya bago bumalik sa aking kinauupuan kanina. Habang kumakain at inuubos na ang ice cream na binili ko, hindi pa rin mabura ang ngiti sa labi ko.

Masaya lang ang puso ko ngayon, dahil bukod sa mga teachers at kaibigan ko, si Ei ang bumati sa akin ngayon. Meron pa pa lang hahabol... 'yon ang scholarship sponsor ko, si Atlas.

Samantala sila mama hindi man lang nagawa 'yon. Kahit simpleng text man lang ay wala. Hindi na dapat ako mageexpect na mangyayari 'yon dahil kilala ko na sila, eh. Pero ewan ko ba, meron pa rin sa puso ko na umaasa na gawin nila 'yon.

Para sa kanila 'tong ginagawa ko. Gusto kong makapagtapos ng pag-aaral para sa aming lahat pero parang balewala na 'yon sa kanila.

Napailing na lang ako sa iniisip ko ngayon. Pilit kong kinalimutan ang mga bagay na 'yon. Dapat masaya ako ngayon. Hindi ko hahayaan na magpalamon sa negatibong bagay na tumatakbo sa isipan ko ngayon.

Isang mahabang katahimikan ang bumalot sa puwesto naming dalawa ni Atlas ngayon. Patuloy pa rin ako sa kinakain ko at nang umangat ang paningin ko sa kan'ya, napansin ko na kanina pa pala siya nakatingin.