Synodic

●part15●

[ووت ، کاور و کامنت یادت نره جیگر :>]

. . .

مدام و تند تند نفس میکشید ...

تا حالا این شکلی نشده بود...

چشماش مدام تغییر رنگ میداد و تیر میکشید...
نمیدونست دقیقا چه مرگش شده ...

اما به لطف رایحه ی تهیونگ داشت بهتر میشد ...
ضربان قلب پسر آرومش میکرد ...

صدای تنفس پسر مثل یه ملودی بود که گوشاشو نوازش میکرد ‌...
آروم و نرم...

دلش میخاست تا ابدیت توی همون حالت بمونن ...

_ چرا این شکلی شده بودی؟ رات؟

با صدای پسر سرشو از روی سینش بلند کرد و موهاشو بالا داد و بلند شد ...
لباس آستین بلند سیاهی تنش بود که از پشت به خوبی عضلاتشو نمایش میداد...

و این نما برای تهیونگ از هر نقاشی و هنر دیگه ای زیباتر بود...

پسر لباسشو مرتب کرد و به سمت تهیونگ برگشت ...:

_ راتم حدود 2 روز دیگس . احتمالا به خاطر اینکه عصبی شدم ، یه بخشی ازش آزاد شده...

دوروز دیگه ؟ این خیلی زود نبود ؟ هردوی اونا حدود یک هفته از راتشون میگذشت...

+ چرا انقدر زود؟ مگه تازه وارد رات نشده بودی؟

_ چرا ولی اون موقع به خاطر اینکه باید تورو میدیدم ، از قرص های زد رات استفاده کردم،برای همین راتم نتونست کاملا آزاد بشه...
احتمالا اینبار قراره خیلی شدید باشه...

وقتی که داشت جمله ی آخرو میگفت یه لبخند عصبی روی لباش بود...
انگار گه نگران باشه و ناراحت ...
و شاید حتی یکم ناامید...

+ وقتی وارد رات شدی ، به هیچ عنوان از قرص استفاده نمیکنی. سراغ کسی هم نمیری .خودتم کاری انجام نمیدی. فقط من ... فهمیدی؟

جونگ کوک حتی باورش نمیشد داره اینارو از زبون اون میشنوه...
این همون کیم تهیونگه؟ همون ادم مسخره و لجباز و گاهی سرد؟

حتی تصور اینکه این آدم جفتشه باعث میشد بخاد داد بزنه . اونم از ته دلش ...

نگاه های تیله ایشو به چشم های کشیده و زیبای پسر داد و لبخند لثه ای و خرگوشی ای زد که باعث شد ببر تهیونگ از لذت و خوشحالی غرش ریزی کنه ...

_ خیلی خب بابا .برو بخواب ... منم لباسامو عوض میکنم و میخابم...

واقعا دلش میخاست بمونه و همین الان یه لقمه ی چپش کنه ...
ولی حیف که بقیه حواسشون بود...

به یه شب بخیر بسنده کردن و تهیونگ از در خارج شد ...

با اینکه همه برای خواب رفته بودن ، ولی انگار از نگرانی خواب به چشمشون نیومده بود و الان همشون پشت در اتاق منتظر پسر آلفا بودن...