"Gösteri "

586 18 0
                                        

🦢

"beni güzel hatırla
Bunlar son satırlar...
farzet bir rüzgardım
Esip geçtim hayatından
Ya da bir yağmur
Sel oldum sokağında
Sonra toprak çekti suyu
Kaybolup gittim..."

"Dünyadan epeyce uzaklaştım. Sevdim ben bu durumu.

Derhal öğrenmem gerek nereye ait olduğumu.

Yazılı olmasa bile okuyor gönül ezeli cümlelerini.

Duyabiliyor sözlerini henüz hiçbiri söylenmemişken.

Ağır yaralıyım ama ölmem.

Medet ummam, boyun eğmem.

Ve tedaviyi kabul etmem.

Ben yola gelmem, yol bana gelsin."

Bilgisayardan hafif bir müzik sesi yükseliyordu. Duru bir şeyler yazıyordu. Yazmayı seviyordu. Parmakları klavyede dolaşırken hikâyesine göz attı.

Ölüm Çiçeği.

Boş zamanlarında yapmayı en sevdiği şeydi yazmak. Yazmak ve okumak, ona iyi geliyordu. O sırada kapı çaldı. Bilgisayarı kapatıp arkasına yaslandı.

"Gel," dedi.

Kapı aralandı, gelen Yiğit’ti. Kafasını uzattı.

"Fıstığım, ne yapıyorsun?"

Duru gülümsedi. "Bir şeyler yazıyordum."

"İyisin değil mi?"

"İyiyim abi. Bir sorun mu var?"

"Burak yemeğe gelecek de, onu söyleyeyim dedim."

"Bakın keyfinize. Şey… Rüzgar gelecekti. Söylemeyi unuttum."

"E gelsin, biz yemekten sonra bodrum'a ineriz zaten." Başını sallayan Duru'yu başından öpüp çıktı odadan.

Zaman ilerledi. Birkaç saat sonra kapı yeniden çaldı. Duru kapıyı açtığında gelen Rüzgar’dı.

"Hoş geldin."

"Hoş buldum güzelim." Duru kenara çekildi, Rüzgar içeri girdi.

"Abin burada mı?"

"İçeride, Burak’la birlikte."

Rüzgar kaşlarını çattı. Yıldızları pek barışmamıştı.

"O da mı burada?"

Başını salladı Duru.

Duru mutfağa girerken Rüzgar içeri geçti.

"Hoş geldin," dedi Yiğit.

"Hoş bulduk," dedi Rüzgar, Burak’ı es geçerek.

"Hâlâ mı küssün lan?"

"Ne yapmamı bekliyorsun? Ayağına kapanıp özür dilememi mi?" dedi Burak. Rüzgar, sinirle yüzünü avuçlarına gömdü.

"Ablamla sevgili olmuşsunuz, ayrıca bunu benim dışımda herkes biliyordu. Ne yapabilirdim?"

"Sen de Duru’yla birliktesin. Biz sana bir şey dedik mi?"

Tam atışma devam edecekken Yiğit araya girdi.

"Geride durun. Meselenize kardeşimi karıştırmayın."

O sırada Duru elinde çay tepsisiyle geldi. Rüzgar hemen ayağa kalkıp tepsiyi aldı, sehpaya bıraktı.

Kanvas Ve Kan Hikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin