Ben Meriç Kaya. O herkesin dilinde dönüp dolanan Şizofren. Şizofren değilim kafamdakileri açıklayamıyor, dilimin ucuna getiremiyorum. İnsanlar beni anlamıyor ya da anlamak istemiyor. İnsanlara güvenmezdim insanlar da bana güvenmezdi.nAma ben her ro...
Bölüm şarkısı/ Morpheus= Burning in Paris Bölüm şarkısı/ Mathieu Saikaly= Aainaye
Oops! Bu görüntü içerik kurallarımıza uymuyor. Yayımlamaya devam etmek için görüntüyü kaldırmayı ya da başka bir görüntü yüklemeyi deneyin.
58. Bölüm
Ateş'in kurduğu cümle ile hepimizin surat ifadesi bir anda ciddileşmişti, "Ne!" ilk tepki Batuhan'da gelmişti. "Ya Mete resmen beynini sıçmış gibi davranıyor! Allah aşkına! Melis de sanki canını verecek gibi çığlık atıyor!"
"Neredesiniz şimdi?" Dedi Meriç telefonu Batuhan'ın elinden alarak, "Taksi çağırdık onu bekliyoruz." Arkadan Melis'in çığlığını duymamızla ellerimle dudağımın üzerini kapattım, "Ay resmen benim doğum günüm de doğdu." Dedim bir anda duygusallaşarak. "Tamam o zaman şey yapalım.." demişti Meriç de arada kalmış ne yapacağını bilemeyen bir ses ile. "Biz uçak ayarlayalım gelelim o zaman. Yapacak bir şey yok."
"Resmen soğuk sıcak hasta olacağız." Diye mırıldanmıştı Batuhan. "Tamam bilmiyorum ne yaparsanız yapın. Haber verdim ben. Taksi geldi kapatıyorum." Deyip Ateş telefonu Meriç'in suratına kapatmıştı. Meriç dudaklarını birbirine bastırıp hepimizin suratına tek tek baktı. "Gidelim mi ne yapalım?"
Meriç'e ciddi olup olmadığını anlamak için şaşkınlıkla baktım. "Herhalde gideceğiz. Bebek geliyor." Demiştim ellerimi birbirine tebessüm edip sürterek. Meriç'in elindeki pastanın ucundan parmağımı dokundurup ağzıma götürüp, tadına baktım. "Işıklarıda gördük! Hadi hızlı olalım. Batuhan bilet bakar mısın hemen." demiştim kollarımı birbirine bağlayarak. Işıklara tekrar baktım. O sırada Orkun'un elindeki polaroid fotoğrafları aldım. Gülümseyerek baktım.
Hayatımdaki en güzel fotoğraftı.
Batuhan koşar adımlarla evin içerisine girmişti.
Meriç'in suratında hala şaşkınlık ifadesi sürüyordu.
"Şansa bak ya.." dedi kendi kendine mırıldanarak elimdeki fotoğrafa tebessüm ederek baktım Meriç tam dibime girip başını eğip o da benim gibi resime baktı. "Çok güzel değil mi manzara..." diye fısıldadığımda elini belime yerleştirmiş ve kulağıma konuşmuştu, "Benim manzaram öyle.." dediğinde bir saniyeliğine ona bakıp geri resime baktım. İçten gelen bir gülümseme takındım "Hadi içeri geçelim hava oldukça soğuk." Bir şey demeden evin içerisine girdim.
Batuhan koltuğa kendini atmış ve üzerine battaniyesini örterek, elindeki telefondan bir şeyler ile ilgileniyordu sanırım bilet bakıyordu.
"Bebek erken gelmedi mi?" Diye sordu Batuhan ciddiyetle.
"6 ay oldu sanırım." Orkun'a baktık, "Bir şey olur mu erken doğmasında?" Diye sordu tekrar Batuhan. "İnşallah olmaz." Dedi Orkun içimizi rahatlatmayarak. Batuhan devam ederek, "6 ay çok erken değil mi ya ölürse?" Orkun kendini işaret etti. "Yok lan ben altı aylık doğdum." Batuhan gülerek, "Senin altı aylık olduğun belli abicim." Demesiyle Orkum arkasındaki yastığı Batuhan'ın suratına fırlattı.
