Sinner | Hyunchan

*-26-*

Chan Lia'ya boş gözlerle bakıyordu. Sanki daha az önce dünyaya düşmemiş gibiydi.

"Sana diyorum Chris."

Gözlerini sinir bozucu yavaşlıkta kırpıştıran genç adam, başını beyaz ortamda gezdirdi. Hyunjin ile çiftleştikten sonra ruhu arafın bilinmezliğinde sıkışıp kalmış, bedeni ise Hyunjin tarafından Felix'in zihnine saklanmıştı. Şuan ise merak ettiği tek şey Hyunjin'e ne olduğuydu.

"Hyunjin nerede?"

Lia sinir ve şaşkınlık dolu bir nida atarak ileri geri yürümeye başladı "Bu kadar aptal olamazsın! Onun yüzünden artık bir ölümlüsün Chris ve sen hala onun yerini merak ediyorsun. Cehennemin dibinde demeyi çok isterdim inan-"

"Onun yüzünden değil." Sakin ses tonu, yumuşak bakışlarına eşlik ediyordu "Bunu ben başlattım."

"Koruma bana o aptalı."

"Hatırlarsan sen de yapmam için beni destekledin."

"Onunla gerçekten çiftleşebileceğini zannetmedim de ondan!"

Chan yorgun bir gülümseme yerleştirdi yüzüne "Sana mı kalacaktım Lia?"

"Ne?" Dudakları aralık kalan baş şeytanın gözleri kırmızıya dönmeye başladı. Kendisine yavaş adımlarla yaklaşan eski öğrencisi konuşmayı sürdürdü.

"Bana bir öğrenciden daha fazlası gibi davrandığını görmek için ölümsüz bir varlık olmama gerek yok."

"Bunu hiçbir zaman saklamadım zaten, yeni keşfetmişsin gibi konuşma."

"Sırf eğlenmek için bana verdiğin melek yok etme görevinin elinde patlaması yazık oldu." Aralarında kalan iki adımlık mesafeyi koruyarak durdu.

"Asıl boktan bir meleğin peşine takılıp kendini heba etmen yazık oldu Chris."

Baş şeytanını süzüp bu sefer hiç de yumuşak olmayan bir gülümseme takındı "İnan onun için yok olacak olsaydım bile umurumda olmazdı Lia. Hyunjin her şeye kafa tutup kendini baştan yaratan bir varlık. O benim için Tanrı'dan da ötede. Bizim atalarımızın Tanrı'ya zırlayıp biz insanlardan daha üstünüz demesinden de ötede yaptığı şeyler. O yüzden Hyunjin hakkında konuşurken kullanabileceğin tek sıfat yüce olabilir."

Siyah saten gömleğinin kollarını sıvamaya başladı. Dünya'ya düşeli on dakika bile olmamışken gelip çarpan araba bilincini yeniden kaybetmesine sebep olmuştu. Şimdi hastane yatağında öylece yatarken gelip zihnine giren baş şeytanının Hyunjin'i yermesini dinleyemeyecekti "Şimdi izninle ölümlü olmaya gidiyorum. Hyunjin ile yaptığım herhangi bir şeyin sonucu beni korkutmuyor, aksine heyecanlandırıyor."

Lia hırsla elini kaldırdı ve ardından gelen kör edici beyazlığın arasında kayboldu "Sen gördüğüm en aptal varlıksın, yok edilmeyi daha çok hak ediyormuşsun yüz karası şeytan."

Chan bir anda kendisini boşlukta hissetmesiyle iç güdüsel olarak kanatlarını açmayı denedi. Fakat her zaman iki yanında süzülen siyah tüyler yoktu bu sefer. Savrularak düştüğü boyut bir tünel şeklini aldı ve etraf karardı.

"Bir şey oluyor." Seungmin, hastane yatağında yatan adamın nabzının bir anda iki katına çıktığını görür görmez ayağa fırladı "Doktor!" Kendisine koşarak gelen hemşireler telaşla müdahale etmek için Chan'ın başına geldiklerinde makineden çıkan sesler bir anda eski ritmine döndü. 

"Göz bebekleri tepki vermiyor."

"Çok saçma-"

Chan gözünü adeta yakan şeyden kurtulmak için yüzünü buruşturup kafasını sağa çevirdi. Ağzından kaçırdığı ufak inlemenin ardından gözlerini ovuşturmak için ellerini kaldırdı. Serum takılı kolunun sızlamasından daha önemliydi gözleri "Siktir gözüm..." Çıkarırcasına ovuşturduktan sonra ellerini çektiğinde etrafında kendisine bakan kişileri gördü.