အဆိပ်

Part (27)

#Unicode

အိပ်မက်တစ်ခုမှ နိုးလာသလို ခံစားချက်မျိုးဖြင့် ပန်း နိုးထလာခဲ့သည်။ မျက်လုံးများကို အားယူ၍ ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့ သူမကို စိုးရိမ်စွာကြည့်နေသည့် ရီဝေဝေ မျက်ဝန်းတစ်စုံကို မြင်လိုက်ရသည်။
"မ နိုးလာပြီလား"
"မ အခု ဘယ်ရောက်နေတာလဲ သဲ"
အံ့အားသင့်နေသည့် မျက်ဝန်းများဖြင့် မေးခွန်းထုတ်နေသည့် ချစ်ရသူကို ပြုံးပြလိုက်ရင်း
"ခု မက သဲရဲ့ အိမ်ကို ရောက်နေတာလေ မမှတ်မိဘူးလား"
" ဒါဆို မ ခု အန္တရာယ်ကင်းပြီပေါ့နော်"
"အင်း အန္တရာယ်ကင်းပြီနော် ဘာမှမပူနဲ့တော့"
ချစ်ရသူလေးအား ရင်ခွင်ထဲထည့်ကာ သူမ အန္တရာယ်ကင်းကြောင်း ပြောပြနှစ်သိမ့်နေရင်း စီးကျလာသည့် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်သည်။
"မ သဲရဲ့ မာမီကို တွေ့ခဲ့တယ်"
ပန်း၏ စကားအဆုံး၌ ပွေ့ဖက်သည်များကို ဖြေလျော့လိုက်ရင်း သံသာ အားတင်းကာ ပြုံးပြလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ် မာမီ့ကို အကူညီတောင်းထားတာလေ"
"အဲ့ဒါကြောင့်ဖြစ်မယ် မ ကို ထမင်းလာခွံ့ကျွေးသွားတာ ... နောက်ပိုင်းတော့ ဘာမှ မမှတ်မိတော့ဘူး"
"အများကြီး မစဥ်းစားပါနဲ့တော့ မ... သဲ ရင်ခွင်ထဲ လာ ဖက်ထားပေးမယ် အနားယူရမယ်လေ"
"အင်းပါ..."
ကုတင်ပေါ်တွင် သံသာ့ပုခုံးကိုမှီလျက် ငြိမ်နေသည့် အမျိုးသမီးလေး၏ဆံနွယ်စလေးများကို သံသာနမ်းရှိုက်လိုက်သည်။ ပုခုံးတစ်ဖက်ကို သူမ၏ လက်နှင့်သိုင်းဖက်ထားရင်း ကျန်လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ပန်း၏လက်ဖဝါးနုနုလေးများအား ဆုပ်ကိုင်ထားလေသည်။
"သဲ"
"ဟုတ် ပြောပါ မ"
" သဲ မာမီက သဲကို ကူညီတာ ရိုးရိုးကူညီတာလား အပေးအယူလုပ်ခဲ့ရသေးလားဟင်"
ချစ်ရသူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရတော့ သူမ ရင်ထဲ အနည်းငယ် ဗလောင်ဆူသွားရသည်။ သို့သော် အပြုံးမပျက် တည်ငြိမ်သည့်လေသံဖြင့်
"သားအမိကြား ဘာအပေးအယူလိုမှာလဲ မရယ် အများကြီး လျှောက်တွေးမနေပဲ ရင်ခွင်ထဲမှာ ငြိမ်ငြိမ်လေးနား ဟုတ်ပြီလား"
"ဟုတ်ပါပြီ သဲရဲ့"
စကားနားထောင်နေသည့် အလိမ္မာလေးအား သံသာ အံ့သြနေမိသည်။
"မ တော့ ဟုတ်ပါတယ်နော်"
"အံမယ် လူကိုနော် မ က ဘာဖြစ်နေလို့လဲ"
"ဟုတ်ပါဘူး ပုံမှန်ဆို စကား နားမထောင်တဲ့လူက ခု အရမ်းတွေ လိမ္မာနေလို့လေ"
"ဟောတော် ရှင်က ကျမ ချစ်သူဖြစ်နေပြီလေ ကျမ ရှင့်ကို အရင်လို ပြန်ဆက်ဆံစေချင်တာလား ပြော ဒေါ်လွှမ်းသံသာထွဋ် "
လေသံလေးအနည်းငယ် အလိုမကျဖြစ်လာသည်ကို သတိထားလာမိသောကြောင့် သံသာပြုံးစိစိဖြင့် လေချိုအေးလေးဖျန်ဖြေရပြန်သည်။
"ဟိုး မလုပ်ရပါဘူးနော် ရည်းစားဖြစ်ခါစ ကြည်နူးချိန်တောင်မရပဲ ပျောက်သွားတော့ ထပ်မတွေ့ရတော့ဘူးထင်ပြီး ဘယ်လောက်စိတ်ပူနေခဲ့ရလဲ သိလား... ခု အတိုးချပြီး ကြည်နူးရမယ် မက စကားနားထောင်တော့ သဲက စိတ်ချမ်းသာရတာပေါ့ မရဲ့"
ထိုအခါမှ ပန်းက မျက်စောင်းလေးပင့်ကာဖြင့်
"ဟုတ်ပါပြီ ရှင်လေးရယ်"
ကြည်နူးနေကြသော ချစ်ရသူနှစ်ယောက် တစ်ယောက်ရင်ခွင်ထဲတစ်ယောက်ဝင်မှီလျက် လက်ကလေးများကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ကြည်နူးနေစဥ် တံခါးခေါက်သံကြားလိုက်သောကြောင့်
"ဝင်ခဲ့ပါ"
လက်ထဲ၌ စားစရာဗန်းဖြင့် ထမင်းပန်းကန်ဟင်းပန်ကန်များကို သယ်လာသော ဒေါ်ဒေါ်သီက ဝင်ဝင်ချင်း မြင်လိုက်ရသည့် မြင်ကွင်းကြောင့် အပြုံးမျက်နှာဖြင့် စကားဆိုလိုက်သည်။
" သမီးလေးတို့အတွက် မနက်စာယူလာခဲ့ပေးတယ်"
"ဟုတ်ကဲ့ ဒေါ်ဒေါ်သီ ထားခဲ့လိုက်နော်"
သံသာက ထားခဲ့ဟုဆိုသဖြင့် ကုတင်ဘေးရှိစားပွဲပေါ်၌ တင်ထားခဲ့ပြီးနောက်
"လိုတာရှိရင် ခေါ်လိုက်နော် အောက်မှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်လိုက်ဦးမယ်"
"ဟုတ်ကဲ့"