အဆိပ်

Part (6)

Unicode

ဓာတ်ပုံများကို စိုက်ကြည့်ကာ အတန်ကြာအောင်
ငိုကြွေးနေသော မမပန်းအား တိုးဖျော့သော လေသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"ငိုလို့ဝပြီလား မမပန်း..."
"......"
ဖြေသံကား ထွက်မလာ..ရှိုက်သံသာ ကြားနေရသည်။

"ငိုလို့ဝရင် လန်းဆန်းသွားအောင် အဝတ်လေး ရေဆွတ်ပြီး ကိုယ်ပတ်တိုက်လိုက်ပါ... မမပန်း မနေ့ညနေကတည်းက ရေမချိုးရသေးတော့ ငြီးစိစိဖြစ်နေမှာ..."
"....."
"သံသာ... မမပန်းဝတ်ဖို့ အင်္ကျီထုတ်ထားပေးမယ်....
မမပန်းအတွက် size မှန်းပြီး အသစ်ဝယ်ထားတာ အများကြီးပဲ"
"...."
ရှိုက်မြဲရှိုက်နေသော မမပန်းက ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင်
ထိုင်နေရာမှ ထကာ ယိုင်နဲ့သောခြေလှမ်းများဖြင့် ရေချိုးခန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။
"အမြန်လုပ်နော် မမပန်း အဖျားမကျသေးဘူး..."
သံသာက မမပန်းကို စိုးရိမ်တကြီးမှာနေသော်လည်း မမပန်းက ကြားရဲ့လားမသိပါ။ရေချိုးခန်းနှင့်
အိမ်သာမှာ အခန်းနှင့်တစ်ဆက်တည်းဖြစ်၍ မမပန်း ထွက်ပြေးမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်စရာမလိုပါ။သို့သော် သံသာ မှားသွားပြီလား ဟူသည့်အတွေးကတော့ သံသာ့ခေါင်းထဲ အမြဲတမ်း ကြီးစိုးနေလေသည်။

နာရီဝက်ကျော်ကြာသည်အထိ ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်မလာသေးသဖြင့် သံသာစိတ်ပူကာ တံခါးကို
ခေါက်လိုက်ရာ အထဲမှ ပြန်ဖြေသံမကြားရပါ။ လေးငါးချက်လောက် တံခါးကို ဆက်တိုက်ခေါက်နေ သော်လည်း အခြေအနေမထူးခြားသဖြင့် အံဆွဲထဲမှ ရေချိုးခန်းသော့ကို ယူကာ တံခါးကို အမြန်ဖွင့်လိုက် တော့...
"မမပန်း...."
ရေပန်းအောက်၌ မလှုပ်မယှက် အသက်မဲ့စွာ ထိုင်နေသည့် မမပန်းကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သံသာ ပြာယာခတ်သွားရသည်။ မြန်မာဝတ်စုံဝတ်ဆင်ထား သည့်မမပန်းမှာ တစ်ကိုယ်လုံးရွှဲစိုနေလေသည်။
"မမပန်း...အဖျားမပျောက်သေးတာကို ဘာလို့?....ကျွတ်စ်..."
သံသာ ရေပန်းကို အလျင်အမြန်ပိတ်ကာ မမပန်းကို ပုဝါဖြင့်အမြန်ပတ်ပေးလိုက်ပြီး လက်ကိုဆွဲလျက် ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာလိုက်သည်။မမပန်းကတော့ သံသာ့ခေါ်ဆောင်ရာနောက် အသက်မဲ့စွာ လိုက်ပါလာလေသည်။

"ကြည့်ပါဦး ခေါင်းတွေလည်းစိုရွှဲနေတာပဲ...မမပန်း ဖျားနေတာကို မှတ်မိသေးရဲ့လား... ကိုယ့်ကိုယ်ကို အသက်ဆယ်ချောင်းလောက်ပါတယ်များ ထင်နေတာလား ဟမ်..."
သံသာကတော့ စိတ်ပူစွာဖြင့် တဗျစ်တောက်တောက်
ပြောဆိုနေသော်လည်း မမပန်းက ရုပ်သေကြီးနှင့်...