Bakit di umaasenso yung matatalino?
Hindi dahil kulang sila sa kaalaman.
Hindi dahil wala silang kakayahan.
Sa totoo lang,
marami nga sa kanila sobra ang alam.
Alam nila ang risks.
Alam nila ang pwedeng pumalpak.
Alam nila ang sasabihin ng tao
kapag hindi gumana.
Kaya imbes na gumalaw,
nag-iisip muna sila.
Inaayos muna lahat.
Pinaplantsa muna ang plano.
Hinahabol muna ang tamang timing.
Hanggang sa mapansin nila,
may mga taong umaabante na.
Hindi mas matalino.
Hindi mas handa.
Mas maaga lang gumalaw.
Ito yung hindi sinasabi ng pagiging matalino.
Kapag sobra kang aware,
mas madali kang matakot.
Kapag sobra kang prepared sa worst case,
mas nahihirapan kang magsimula.
Hindi ka bobo.
Hindi ka kulang.
Minsan,
masyado ka lang mabait sa takot mo.
Habang ikaw nagpe-perfect,
yung iba nag-e-execute.
Habang ikaw nag-iintay ng clarity,
yung iba kumikilos kahit sablay pa.
At dito nagkakatalo.
Hindi sa talino.
Hindi sa sipag.
Kundi sa tapang na sumubok
kahit hindi sigurado.
Minsan,
hindi mo kailangan ng mas maraming kaalaman.
Kailangan mo lang bawasan ang overthinking.
Kasi ang clarity,
madalas dumarating
habang ginagawa mo na.
At kung nasa point ka ngayon
na alam mong may kaya ka,
pero pakiramdam mo napag-iiwanan ka,
at gusto mo ng direksyon
kung paano ka pwedeng magsimula
nang hindi mo kailangang isugal ang lahat,
usap tayo.
Hindi para magmukhang magaling.
Kundi para umusad na.
YOU ARE READING
Note to Self
Non-FictionThis is not just a simple story but a journal of my day-to-day experiences and become motivated every single day. If you want to be motivated, too. Feel free to read this journal. Nothing can stop you. Just read and be motivated.
