daddy's choice

DC2-CHAPPIE16

Sammie's pov;

"Yes dad?"sagot ko sa phone ko,inaantok pa talaga ako.until now kasi ay pilit ko paring inaalala lahat ng nakaraan ko.

(Don't tell me na kakagising mo pa lang?)

"Actually dad yes."sagot ko rito.

(Go get your lazy ass off your bed now dahil marami ka pang kailangang gawin.)

"YEs dad I will.I'll be there soon so dont you worry."sagot ko rito habang ninanamnam pa ng mata ko ang pagpikit ng kahit ilang segundo lang.

Kakababa ko lang ng phone ko ng bigla itong tumunog muli.kaya kahit naiinis ako ay sinagot ko na muli,alam ko namang si daddy lang yan.

"Yes dad papasok na ako okay."medyo inis pero kalmadong sagot ko.

(Hey its me rijam your handsome cousin.)I thought it was dad.kaya agad akong humingi ng dispensa.

"Bakit ka pala napatawag?"tanong ko rito

(Papa rich asked me to tell you that he will see you at our house later.can you go?)sagot nito sa tanong ko na ikinabahala ko.bakit?kasi malamang sa malamang ay magagalit si dad pag di ako pumasok ngayon.

"Unfortunately I cant,kailangan ako ni daddy sa office,baka maghinala na siya pag di na naman ako pumasok."

(But this is really important...hmmm but I think you are also right na baka manghinala si tito rick,at baka yun pa ang maging dahilan para pasubaybayan ka niya.)

"Absolutely true..specially that daddy is obsessed with this wedding thingy...they always asked me kung handa na ba ako,which is lagi kong iniiwasang sagutin,I always search for an alibi an soon ay mauubusan na ako ng idadahilan."nakasimangot na sagot ko.

(Don't worry cuz ,everything will be okay...basta don't take those medicine anymore.malakas ang pakiramdam ko na yun ang dahilan kung bakit patuloy lang na wala kang maalala.)tama siya,yun din kasi ang pakiramdam ko noong una pa lang.

"Okay cuz gotta hung up the phone,I really need to report on the office.tell tito that probably by tomorrow I'll see him."bilin ko rito.he said goodbye them I ran to the bathroom coz the mad dog is waiting so I need to hurry.

--------

"Your late."bungad sakin ni daddy pagkapasok ko pa lang ng opisina ko.

"Sorry dad hirap sumingit sa traffic eh."tanging sagot ko.

"Paano ka susundin ng mga kinasasakupan mo kung ikaw mismo ay ganyan ang ginagawa."sisi nitong muli sa akin.

"I said sorry,isn't enough for you?kailangan ko pa bang lumuhod?"bwisit na turan ko.di ko mapigilan ang sarili ko dahil lagi na lang siyang ganyan simula noong sinabi ko sa kanila na di pa ako okay sa kasal na sinasabi nila.even cristoff keep on saying na kailangan na talaga naming pumunta sa kung saan mang lupalop para lang sa kasal na yan.nakakaumay,nakakiinis at nakasira ng mood.

"Sumasagot ka na,wag mo akong subukan sammie dahil kung nakalimutan mo rin kung paano ako magdisiplina ay baka ipaalala ko sayo."nagpipigil na turan din niya.

"Then do it dad,para naman kahit papanu ay magawa kong maalala kahit na kakarampot man lang ng nakaraan ko....dahil sawang sawa na rin ako na laging naghahagilap ng mga tanong na kahit kailan ay di masasagot."

"Tsk,by the way,nagdonate ang kumpanya natin sa isang mental hospital around the city,at kailangan nila akong pumunta doon for some reason,maybe pasasalamat...and so...alam mo naman na marami akong ginagawa l,so ikaw na muna ang pumunta roon for me.alam na ng driver ko kung saan yun kaya siya na ang maghahatid sa iyo.at dapat ay kanina ka pa naroon but since your late ay tatawagan ko na lang sila doon na after lunch ka na makakapunta."kaya naman pala may kailangan.