Μπήκα στο γραφείο μου και είδα την Αννέτα με το κινητό μου στα χέρια της...
''Αννέτα..'' είπα και γύρισε προς το μέρος μου με ένα ειρωνικό χαμόγελο...''Τι στο διάολο κάνεις με το κινητό μου;;;'' είπα και πήγα επιθετικά προς το μέρος της...Της το άρπαξα από τα χέρια και κοίταξα με ποιον μιλούσε...Είχε πάρει η Ελίνα...'Γαμώτο'
''Χτύπησε και είπα να το σηκώσω..'' απάντησε χαλαρή και έκανα μερικά βήματα προς το μέρος της...Την έπιασα από τον λαιμό...
''Με ποιο δικαίωμα σήκωσες το κινητό μου;;;'' τα μάτια μου πετούσαν φλόγες και την είδα να μαζεύεται κάπως..Δεν με έχει δει ποτέ τόσο εξαγριωμένο....''Πες μου τι της είπες;;;'' ύψωσα λίγο τον τόνο της φωνής μου...
''Τίποτα''..είπε καθώς βρήκε πάλι την αυτοκυριαρχία της...Την άφησα και γύρισα προς το γραφείο...Έβαλα τα χέρια μου πάνω και στηρίχθηκα...
''Εξαφανίσου..'' είπα μέσα από τα δόντια μου...Προσπαθούσα να μην χάσω τον έλεγχο...
''Μην κάνεις έτσι...Και τι έγινε...Θα της εξηγήσεις...'' μου είπε κάπως ειρωνικά θα έλεγα...
Είχα αρχίσει να φουντώνω...Τι θα σκεφτόταν τώρα η Ελίνα;;; ''ΦΥΓΕ'' φώναξα χωρίς να την κοιτάξω και άκουσα την πόρτα να κλείνει...Πήρα αμέσως τηλέφωνο την Ελίνα αλλά δεν το σήκωνε...'Γαμώ την τύχη μου' φώναξα στον αέρα...Πάτησα την ενδοεπικοινωνία...''Φαιη έλα λίγο μέσα..'' είπα στην γραμματέα μου και μετά από λίγο μπήκε στο γραφείο...
''Μάλιστα κύριε..''
''Ακύρωσε όλα τα υπόλοιπα ραντεβού μου..Πρέπει να φύγω..''της είπα και με κοίταξε διστακτικά..
''Μα κύριε το επόμενο είναι με τον κ. Παπαδόγιαννη...Είναι πολύ σημαντικό ραντεβού..''
''Κάνε αυτό που σου είπα..Κανόνισε το για αύριο..Πες ότι μου έτυχε κάτι σημαντικό...''
''Μάλιστα κύριε..'' είπε και γύρισε να φύγει...
''Και κάτι άλλο..Όταν λείπω από το γραφείο μου θα κάθεσαι κέρβερος στην πόρτα και δεν θα αφήνεις κανέναν να μπαίνει εδώ μέσα...Κατάλαβες;;;''
''Μάλιστα κύριε..'' είπα και βγήκε από το γραφείο μου...Ξέρω πως δεν φταίει αυτή αλλά τα νεύρα μου έχουν πιάσει κόκκινο...Πήρα άλλη μια φορά την Ελίνα και πάλι δεν το σήκωνε..'Έλα μωρό μου,σε παρακαλώ..'
Δεν μπορούσα να κάθομαι έτσι..Πήρα τα πράγματα μου και πήγα να την βρω...
Η Ελίνα καθόταν στο γραφείο της κοιτώντας το κενό...Οι σκέψεις της ήταν μπερδεμένες...Γιατί σήκωσε το τηλέφωνο του;Τι έκανε ο Στράτος και δεν μπορούσε να μου μιλήσει;;Γιατί αυτή ήταν στο γραφείο του;Πήγε μόνη της ή την κάλεσε αυτός;;;Ερωτήσεις που δεν μπορούσε να απαντήσει προφανώς η ίδια...Την έπαιρνε τηλέφωνο αλλά το άφησε να χτυπάει..Δεν μπορούσε να του μιλήσει τώρα..Έπρεπε να ηρεμήσει πρώτα..Η ζήλια της είχε χτυπήσει κόκκινο και ήξερε πως θα έλεγε πράγματα που δεν τα εννοούσε...
