Κεφαλαιο 16

1.7K 143 2
                                        

"Καλως ορισατε παιδια στο τμημα των Θεατρικων Σπουδων. Ονομαζομαι Νικολαος Παπαλιανοπουλος και θα σας παραδιδω μαθηματα για την ιστορια του Αρχαιου θεατρου." Καθως ο καθηγητης μας μας συστηνεται, εγω κοιταω το αγορι που καθεται δυο θεσεις διπλα μου. Κοιταζει προσηλωμενος τον καθηγητη. Εχει τελειες αναλογιες, καλοσχηματισμενες γωνιες και ολοϊσια μυτη.

"Παψε πια, το εχεις φαει με τα ματια σου το παιδι", ψιθυριζει η Μαρινα και την σκουνταω απαλα. Γαμωτο την ακουσε. Γυρναει το βλεμμα του σε μενα και μου χαμογελαει γλυκα. Ανταποδιδω και εγω το χαμογελο και στρεφομαι στον Παπαλιανοπουλο.

Μετα απο τρεις ωρες ακουγοντας για την ομηρικη εποχη, βγαινω απο τη σχολη και αναπνεω λιγο αερα.

"Πολυ βαρετο!", φωναζει η Μαρινα και εγω νευω χωρις να μιλησω.
Ξαφνικα, το μελαχρινο αγορι εμφανιζεται για δευτερη φορα μπροστα μου.

"Χρηστος, χαρηκα", συστηνεται και σφιγγω ελαφρα το αρρενωπο χερι του.

"Δαφνη και απο εδω η Μαρινα", λεω και κουναει το κεφαλι του σαν να λεει <<χαρηκα>>.

"Λοιπον, κοριτσια. Πρωτοετεις και εσεις;", ρωταει και νευουμε και οι δυο ταυτοχρονα.

" Τελεια. Θα βρισκομαστε συχνα", λεει και στρεφει το βλεμμα του προς την Μαρινα. Εκεινη χαμηλωνει το βλεμμα της ντροπαλα, καθως τα μαγουλα της κοκκινιζουν.

"Απο που ερχεστε κοριτσια;", ρωταει ξανα χωρις να παιρνει το βλεμμα του απο τη Μαρινα.

Πρεπει να παρεξηγησα τις διαθεσεις του. Νομιζα οτι του αρεσα. Δεν πειραζει ομως, αλλος ενας μπελας θα ηταν ουτως ή αλλως.

"Απο Ευβοια, εσυ;", λεει με την πιο γλυκια φωνη της η Μαρινα και τον κοιταει μες τα ματια.

"Απο Κοζανη", ομολογει και εγω στριφογυριζω τα ματια μου. Γελαω απο μεσα μου στην ειρωνεια που δημιουργειται εδω. Ελπιζω να λεει την αληθεια ο Χρηστος, αλλιως δεν θα την γλιτωσει ευκολα.

~~~~~~~~~~~~~~~

"Σκατα!",φωναζω οργισμενα και πεταω με δυναμη την εφημεριδα με τις μικρες αγγελιες στο τραπεζακι του καναπε. Η Μαρινα τρανταζεται απο τις φωνες μου, καθως φτιαχνει καφε.

"Τι εγινε κοριτσι μου;", ρωταει συμπονετικα καθως αφηνει τους φραπεδες στο τραπεζακι.

"Τι να γινει ρε Μαρινα; Δεν μπορω να βρω δουλεια. Ολες οι καλες δουλειες ειναι τα πρωινα και δεν γινεται γιατι εχω τη σχολη", παραπονιεμαι και πινω μια γουλια απο το ροφημα μου.

Πάθος ή Λάθος?(Ολοκληρωμενη)Where stories live. Discover now