Πάθος ή Λάθος?(Ολοκληρωμενη)

Κεφαλαιο 11

Το μπαρ στο οποιο αποφασισαμε να παμε μετα απο πολλες ωρες μουρμουρας της Νινας, ηταν γεματο και με δυνατη μουσικη. Δεν θα το ελεγα "ησυχο μπαρ για συζητηση", οπως μας υποσχεθηκε.

Οταν κατσαμε στο τραπεζι που μετα βιας βρηκαμε και παραγγειλαμε τα ποτα μας, η Νινα με τραβηξε απο το χερι και κυριολεκτικα με εσυρε στο πληθος φοιτητων που χορευαν μανιωδως εκστασιασμενοι.

Δεν εχασε χρονο και τοποθετησε τα χερια μου στη μεση της και αρχισε να λικνιζει τους γοφους της στο ρυθμο της μουσικης. Εγω προσπαθουσα να χορεψω, κουνωντας απλως τα γονατα μου πανω κατω.

Μα το μυαλο μου ταξιδευε σε εκεινες τις ημερες. Τοτε που φιλησα για πρωτη φορα την Δαφνη στη θαλασσα. Που την κοροϊδευα για το φουστανι που σηκωνοταν απο τον αερα. Θεε μου ηταν τοσο σεξι!

Προσποιουμαι οτι η Νινα ειναι η Δαφνη για λιγο και κολλαω το σωμα μου στο δικο της. Εκεινη χαμογελαει σαρδονια και σκυβω να.την φιλησω. Τα κρυα της χειλια ακουμπουν στα δικα μου και αισθανομαι κυριολεκτικα αηδια.

Οχι με εκεινη, με τον εαυτο μου. Που εξακολουθω να κοροϊδευω τον κοσμο. Ενας υποκριτης ειμαι, ενας δειλος. Ποτε δεν θα μπορεσω να ξεκαθαρισω μονος μου τα πραγματα.
Σκατα.

Απομακρυνομαι διακριτικα, παιρνω την Νινα απο το χερι και την οδηγω στο τραπεζι μας. Ο Στεφανος μιλαει με τον Μιχαλη και τον Ιακωβο, τα πιο αστεια διδυμα που εχω γνωρισει στη ζωη μου.

Τους γνωρισα στη σχολη και καναμε πολυ παρεα απο τοτε. Ειναι τοσο ιδιοι που ειναι ικανοι να πουν μια ολοκληρη προταση ταυτοχρονα!

Τους χαιρεταω και τσουγκριζουμε τα ποτα μας. Ο Ιακωβος,παντα καταλαβαινει ποτε ειμαι καλα και ποτε οχι και ετσι, μολις με καταλαβε χαμογελασε συμπονετικα και με πλησιασε.

"Τι εχεις φιλαρακι; Δεν σε βλεπω καλα..", φωναζει για να ακουστει πιο πολυ απο τη μουσικη.

"Καλα ειμαι, χαλαρωσε. Εσυ πως πας;", λεω προσπαθωντας να αλλαξω θεμα.

"Ολα μια χαρα, ζω τη ζωη μου.", λεει πιο σιγα στο αυτι μου και μου κλεινει το ματι. Ευτυχως απεφυγα να του εξηγησω γιατι ειμαι ετσι.

"Παντως, δεν ξεφευγεις. Θα μου τα πεις χαρτι και καλαμαρι αυριο", συνεχιζει και με χτυπαει δυνατα στον ωμο. Εγω γελαω δυνατα με το πεισμα του και νευω.

Μετα απο λιγο, πλησιαζει η Νινα, φανερα μεθυσμενη κρατωντας δυο σφηνακια στο χερι. Μου προσφερει το ενα και το πινω.

"Θελω να με πας σπιτι σου", λεει στο αυτι μου κανοντας μυτες και εγω συνοφρυωνομαι.

Τι να κανω; Δε λεω, κανει τρομερο σεξ, αλλα απο την αλλη δεν θελω. Δεν με αγγιζει καμια ουτε σωματικα, ουτε ψυχικα πλεον εκτος απο τη Δαφνη.

<<Ξεκολλα πια! Σκεψου οτι αυτη θα εχει βρει ηδη τον επομενο>>, πεταγεται θυμωμενα το υποσυνειδητο μου και ακουω τη συμβουλη του. Παιρνω την Νινα και βγαινουμε απο το μαγαζι. Μπαινουμε στο αμαξι του Στεφανου και ξεκιναμε για το διαμερισμα μου.

"Ο Στεφανος ξερει οτι του πηρες το αμαξι;", ρωταει ναζιαρικα η Νινα ενω βγαζει τα ψηλοτακουνα της.

"Φυσικα", απανταω ειρωνικα και βαζω μπρος.

Πριν καν μπουμε στο ανσανσερ, η Νινα με αρπαζει και με κολλαει στον τοιχο. Βυθιζει τα χειλη της στα δικα μου και εγω ανοιγω το στομα μου για να εχει προσβαση στη γλωσσα μου. Χωρις να ξεκολλανε τα σωματα μας μπαινουμε.στο ανσασερ και παταω το τρια. Την πιανω απο τα οπισθια και την σηκωνω, ενω εκεινη τυλιγει τα μικροσκοπικα ποδια της στη μεση μου.

Ολο αυτο σνεχιστηκε μεχρι να φτασουμε στο κρεβατι μου. Εγδυσε ο ενας τον αλλον βιαστικα και την εσπρωξα στο κρεβατι μπρουμητα. Την χαστουκισα στο δεξι οπισθιο, φορεσα προφυλακτικο και μπηκα βιαια μεσα της.

"Επιτελους..." ,αναφωνησε με ηδονη και εσφιξε τα σεντονια.

"Σκασε", μουγκρισα, καθως επικεντρωνομουν στα σφριγυλα οπισθια της, ενω φαντασιωνομουν.οτι ειναι της Δαφνης.

"Μωρο μου πιο γρηγορα θα τελειωσω", βογκαει αδυναμα και οι αναπνοες της επιταχυνονται. Αυξανω τον ρυθμο και σκυβω στο αυτι της.

"Δωστο μου", της ψιθυριζω ερωτικα και εκεινη αναφωνει καθως την νιωθω να τρεμει απο κατω μου.

Μετα απο λιγα λεπτα τελειωσα και εγω μεσα της και επεσα με δυναμη διπλα της και βυθιστηκα στις φαντασιωσεις μου με τη Δαφνη.