Πάθος ή Λάθος?(Ολοκληρωμενη)

Κεφαλαιο 34

ΝΙΝΑΣ pov. (Μια μερα πριν)

Ξεφυσω ευχαριστημενη μετα την τελευταια ωθηση του Μαρκου μεσα μου και αναστεναζω ελευθερωνοντας εναν ακομη οργασμο. Ποσο πολυ μου ειχε λειψει το να κανουμε σεξ, να τον νιωθω. Καθε αγγιγμα του, καθε φιλι του ολα οσα ηθελα και θελω για παντα. Ευτυχως που η Δαφνη εφυγε απο τη μεση και ο Μαρκος εχαψε το παραμυθακι μου . Τωρα ειμαστε ελευθεροι να ξεκινησουμε απο εκει που το αφησαμε. Δεν θα επιτρεψω σε κανεναν να μας χωρισει παλι, υπηρξαν καποια εμποδια αλλα ευλεπιστω να καταλαβαν και να πηραν ενα μαθημα.

Ο Μαρκο σηκωνεται εκτιθοντας τη γυμνια του και κατευθυνεται στο μπανιο. Μου αρεσει να τον παρατηρω γυμνο, εχει θεϊκο σωμα και ειναι πανεμορφος. Απο την πρωτη στιγμη που τον ειδα τον ερωτευτηκα και ορκιστηκα να μην αφησω καμια να τον πλησιασει.

Λιγα λεπτα αργοτερα βγαινει εξω με την οδοντοβουρτσα στο στομα του και με κοιταει περιεργα. Εγω συνοφρυωνομαι και υστερα του χαμογελαω.

"Ακομα εδω εισαι;", ρωταει ξερα και νιωθω μια φλογα οργης να γεννιεται μεσα μου. Τι εννοει; Δεν τα ξαναβρηκαμε;

"Μην μου πεις οτι νομιζες οτι θα τα ξαναβρισκαμε;", ρωταει με ενα στραβο χαμογελο ειρωνειας και ο θυμος αυξανεται μεσα μου.

"Ναι αυτο νομιζα μετα απο αυτο που καναμε", απανταω ενω προσπαθω να κρατησω τη φωνη μου σταθερη διχως να σπασει.

"Πηδιοσουν με τον κολλητο μου και νομιζεις πως θα σε δεχομουν ετσι; Απλα ηθελα να κανω σεξ και ετσι οπως τριβοσουν νομιζα πως και εσυ αυτο ηθελες", απολογειται και επιστρεφει στο μπανιο να ξεπλυνει τα δοντια του. Εγω τον ακολουθω και στεκομαι πισω του. Δεν καταλαβαινω, εγω τον θελω πισω και το εδειξα. Γιατι να μην το προσπαθησουμε;

"Μαρκο συγγνωμη για ολα. Απλα σε θελω πισω γαμωτο μου, μου εχεις λειψει. Ολο αυτο με το Στεφανο ηταν μια παρορμηση της στιγμης", τον εκλιπαρω και εκεινος γυρναει το βλεμμα του σε μενα.

"Δεν γινεται Νινα. Εμεις τελειωσαμε", μουρμουριζει και με προσπερναει. Εχω μεινει να τον κοιταζω να ντυνεται και νιωθω καυτα δακρυα να εισβαλλουν στα ματια μου και να κυλουν στα μαγουλα μου. Τα σκουπιζω γρηγορα και τρεχω στο μερος του. Τον αγκαλιαζω πισωπλατα και τον φιλω. Δεν μπορω να τον αφησω να φυγει. Ειναι δικος μου. Μονο δικος μου γαμωτο!

"Σε παρακαλω Μαρκο, σε αγαπαω", ομολογω και γυρνα αποτομα πιανοντας τους καρπους μου. Με κοιταει αυταρχικα και με αφηνει.

"Εγω δεν σε αγαπαω ομως.", ανακοινωνει και νιωθω τη γη να χανεται κατω απο τα ποδια μου. Πεφτω στα γονατα και ξεσπαω σε λυγμους. Πρεπει να τον πεισω να μεινει μαζι μου. Τον χρειαζομαι. Τον εχω αναγκη.

"Νινα, σηκω απο το πατωμα", προσταζει και απλωνει το χερι του για να πιαστω. Εγω το χτυπαω με δυναμη και σηκωνομαι μονη μου.

"Αυτη ειναι ετσι; Η Δαφνη σου εχει παρει το μυαλο! Χωνεψε το Μαρκο δεν σε θελει οπως εγω, ηταν με αλλον λιγες μερες πριν. Καμια δεν ειναι σαν και εμενα", φωναζω οργισμενα και αυτος εχει μεινει σαστισμενος να με κοιταζει. Πρεπει να του ηρθε αποτομο ολο αυτο μα ετσι πρεπει. Μονο με το ψεμμα μου εχω ελπιδες.

"Καμια δεν ειναι. Απλα δεν σε θελω γαμωτο καταλαβε το", ψιθυριζει κουρασμενος και αμεσως το κινητο του χτυπαει. Το σηκωνει και φευγει απο το δωματιο να μιλησει.

Εγω τρεχω στο σαλονι να ακουσω τι λεει , μα πριν προλαβω εχει ερθει αμεσως πισω.

"Αυριο θα παμε στη Δαφνη για δειπνο. Θελει ο αδερφος της να σε γνωρισει", ανακοινωνει και εγω σμιγω ερωτηματικα τα φρυδια μου. Τι στο καλο;

"Μα εσυ τωρα ειπες πως δεν ειμαστε μαζι", λεω σιγανα και κοιταζω το πατωμα.

"Θελει να σε γνωρισει ειπαμε. Μην τα μπερδευεις", σημειωνει αδιαφορα και εγω νιωθω να βγαζω καπνους απο τα αυτια.

"Ωρα να φευγεις πολυ τα ειπαμε. Αυριο στις δωδεκα ελα απο το σπιτι μου", λεει απλα και μου ανοιγει την πορτα. Εγω αρπαζω θυμωμενα την τσαντα μου και φευγω φουριοζα απο το διαμερισμα του.

Ωρα να θεσω σε εφαρμογη το σχεδιο της απειλης. Βγαζω το κινητο μου και καλω τον Δημητρη.

"Ελα θελω την βοηθεια σου ξανα", λεω αποτομα καθως περπατω γοργα προς το κεντρο της Θεσσαλονικης.

"Θα σου κοστισει γλυκα", απανταει και ειμαι σιγουρη πως ξερογλυφεται στην αλλη μερια του ακουστικου.

Ωρα να βαλω ενα τελος σε ολο αυτο! Πολυ ασχοληθηκα με την Δαφνη.