Πάθος ή Λάθος?(Ολοκληρωμενη)

Κεφαλαιο 28

"Γιατρε, θα γινει καλα;"

"Δεν ειμαστε σιγουροι. Υπεστη πολλα χτυπηματα στο κεφαλι της και μεχρι στιγμης δεν εχει ξυπνησει ακομη. Επισης ειχε μια επικινδυνη εσωτερικη αιμορραγια, αλλα γλιτωσε απο αυτο"

"Ενταξει γιατρε σας ευχαριστω"

Αυτες οι φωνες μου ειναι αγνωστες και υποκωφες μεσα στο σκοταδι μου. Το σωμα μου ειναι βαρυ μα το κεφαλι μου πολυ αναλαφρο, νιωθω σαν να πεταω.

Μα εγω θελω να ξυπνησω και δεν μπορω. Παλευω με το Μορφεα, πασχιζω να ξεφυγω απο τα ονειρα του και να ανοιξω τα ματια μου, να επιστρεψω στην πραγματικοτητα.

Μα ειναι ματαιο. Ολο παω να σηκωθω και ολο με ριχνουν κατω. Σιγουρα ειναι καποιος κοντα μου τωρα και εχω περιεργεια να δω ποιος. Επισης θυμαμαι οσα συνεβησαν μα δεν μπορω να ξυπνησω. Γαμωτο! Βοηθα με Θεε μου.

"Ολα καλα Δαφνη, θα ξυπνησεις", λεει η αγνωστη γυναικεια φωνη καθως νιωθω το απαλο της αγγιγμα στο χερι μου.

Σε παρακαλω βοηθησε με να σε δω, να μιλησω.

ΜΑΡΚΟΣ pov.

Ειναι δωδεκα και ακομη να φανει! Εχω αρχισει να ανησυχω πολυ, μου ειχε πει στο τηλεφωνο οτι θα ερχοταν στις δεκα. Που σκατα πηγε;

Παιρνω τη Μαρινα και οπως καταλαβα την ενοχλησα γιατι ακουγοταν αγουροξυπνημενη.

"Μαρινα χιλια συγγνωμη για την ενοχληση αλλα μηπως ξερεις που ειναι η Δαφνη;", ρωταω με φανερη ανησυχια και εκεινη μουγκριζει σαν το βοδι. Δεν μπορω να πιστεψω την αναισθησια αυτης της κοπελας

"Κοιτα εμεις την αφησαμε να φυγει με τα ποδια και μολις την προσπερασαμε την ειδαμε μαζι με εναν τυπο", μουρμουριζει και μετα η γραμμη τερματιζεται. Δεν μπορει!
Δεν μπορει να με κερατωσε! Χθες και σημερα περασαμε υπεροχα και δεν μου φαινοταν καθολου σαν να υπαρχει αλλος.

Γαμωτο σου Δαφνη! Δεν μπορω να το πιστεψω οτι μου το εκανες αυτο! Σου ανοιξα την αναθεματισμενη την καρδια μου και εσυ τωρα την εκανες κομματια.

Νιωθω τοσο οργισμενος και νευριασμενος με τη συμπεριφορα της, πως μπορεσα να πεσω στα διχτυα της; Πως μπορεσα να πιστεψω οτι ηταν διαφορετικη! Τα ιδια σκατα με τη Νινα ειναι.

Καθως προσπαθω να ηρεμησω και να καλμαρω το θυμο μου χτυπαει το κινητο μου. Γραφει το ονομα Δαφνη πανω.

Εννοια σου και εμεις οι δυο τελειωσαμε!

Αγνοω τις κλησεις της και πεφτω για υπνο, περιμενοντας το πρωι μπας και με συμβουλεψει λιγο ο Ιακωβος.