Herşeyi bitirip,tek bir fotoğrafta tekrar başlamak.
Bitmek bilmeyen özlem,unutulmayan sevgi.
Aşk neden böyle?
Aşk sadece acı çekmek midir ?
Unuttum diyip de tekrar hatırlamak mıdır?
Her özlediğinde daha çok sevmek midir?
Aşk acı çekmek midir ?
Senden kaçıyorum,senden kaçamıyorum.
Herşeyi başlatan o son dokunuşlar.
Son kez sarılma,o son öpüş.
Bütün umutlarımızı hep sonlara bırakmıyor muyuz zaten.
Son kez gelse, son kez gözlerini görsem,son kez sesini duysam.
Ama o son kez olmuyor işte hala umut biriktirerek olmuyor.
Her daldığında onu düşünürek olmuyor. Her şarkıda onu hatırlayarak olmuyor.
Nasıl oluyor biliyor musun?
Elimde sigara,gözlerinden damlayan gözyaşları, bir uçurumun kenarında son kez onu düşünüp sonsuz uykuya dalınca oluyor.
O uçurumun kenarında son kez sen ve ben.
insan gözlerini kapattığında yüzünü gördüğü insana ait, diğerleri hep bi aldanış sadece.
bazen kavuşamazsın, ama unutamazsın da, olduğun yerde çırpınırsın.
keşke bizi unutan insanları kalbimizden söküp atabilsek ama öyle olmuyo dimi?
Kıyamıyorsun,unutmayı ona yakıştıramıyorsun.
Ben artık NİSAN gecelerini düşünmek istemiyorum.
Giden elbette gelecektir. Çünkü oldukça güzel severim.
Sen anladığın zaman, ben vazgeçmiş olacağım.
Şimdi son kez dokunuyorum sana,bana gelme.
