Uzun yıllar ailesi ile Amerika'da yaşayan Kim Jongin ailesinin Kore'ye dönmek istemesiyle kendisine yemek yapabilecek ev arkadaşı aramaktadır.
Do KyungSoo üniversite öğrenimi için gittiği Amerika'da kalacak yer arar.
Taleplerin getirdiği birliktelik...
Aynı koltukta karşılıklı uzanmış ayakları birbirine dolaşmıştı. Biri televizyonda ne yayınlandığından habersiz ekrana boş boş bakarken diğeri önündeki bilgisayarda bir şeyler karıştırıyordu.
"Okulun yarın başlıyor öyle mi? "
" Evet. "
" Heyecanlı mısın? "
" Evet. "
" Seninle gelmemi ister misin?"
" İşin var."
" İzin alırım."
" İzin alabiliyorsan gezmek için kulanabilir miyiz?"
" Nereyi gezeceğiz?"
"Trenin bizi götürebileceği herhangi bir yere."
" Bu fikri sevdim. Trenleri seviyor olmalısın."
" Evet. Tren iyidir. Özgür hissettiriyor. "
" Cuma ya da pazartesi dersin var mı?"
" İnternette duyurulan programa göre cuma günleri dersim yok."
" O zaman derslerin yoğunlaşmadan ve havalar soğumadan bu cuma bir yerlere gidebiliriz. "
" Gerçekten mi?"
" Tabiki."
Jongin, uzandığı yerden biraz doğrulup koltuğun diğer ucunda uzanan KyungSoo'nun üzerine bıraktı kendini.
"Ağırsın."
" Güzel yemek yapıyorsun. "
" Göbek yapayım deme. Nefret ederim."
" Dikkat ederim."
Jongin KyungSoo'nun kucağındaki bilgisayardan demiryolu haritasını açtı.
" İndiana'ya ne dersin? Yakın. İki gün gezer geliriz. Pazar günü de dinleniriz."
" İyidir. Daha önce gittin mi?"
"Hayır. Aslında yıllardır Amerika'da olmama rağmen çok bir yer gezmedim."
" Neden?"
"Bilmem pek fırsatım olmadı. Belki de pek gezme ile ilgim olmadığındandır. Sen seviyorsun sanırım. "
" Aslında mekanları ve insanlarını keşfetmeyi seviyorum. "
