Başkent Chicago

♤37♤

Jongin tuttuğu göz yaşları telefonu kapanır kapanmaz süzülmüş, yemeklere bakıp bakıp omuzları sarsıla sarsıla ağlamıştı.
Uzatılan peçete ile başını kaldırdığında kendisi gibi gözleri dolan Nancy'i görünce şaşırdı.

"Sen neden ağlıyorsun?"

"Yansıma gibi bir şey. Ağlayan birisini görünce ben de ağlıyorum.

" Anladım. "

" KyungSoo gelmeyecek miymiş?"

" Öyle görünüyor. "

" Yemek de yememişsin. "

" O yok. İştahım yok.
Yemeklerinin en güzel baharatı onun güzel yüzüymüş, karşımdaki sandalyede varlığıymış."

" Yarın gelecek zaten değil mi? "

" Evet. "

" O zaman bu kadar sıkma canını."

" Nancy ben onsuz nasıl uyurum?!"

" O kadar mı yani?!"

Jongin kolunu masaya indirip alnını yaslayarak hıçkıra hıçkıra ağlarken Nancy bir zamanlar ilgi duyduğu ve tarafından sevildiği adamın bir başkası için, üstelik de bir adam için böylesine ağlayışı karşısında ne diyeceğini, nasıl teselli edeceğini şaşırmıştı.

Jongin'e yaklaşıp elini omzuna koydu.
Başını okşayıp sırtını sıvazladı.

" Bak o kadar kötüysen sen git.
Yani burada kendini heder etmenin sana bir yararı  yok."

Jongin başını kaldırıp kararsızlık ve umutla Nancy'e baktı.

" Ama.. Nasıl giderim?
Gidince ne derim?"

" Ne diyeceksin, sensiz yapamadım, sen gelemedin ben geldim diyeceksin."

" Ama bu nasıl olur? Arkadaşı ne der? KyungSoo ne der?"

" Jongin benim kadar dahi cesaretin yok mu? Ben yıllar sonra terkeden ben olduğum halde senin için tekrar döndüm, bir başkasını sevdiğin halde kendim için küçük de olsa bir ihtimal aradım.
Gördüğüm kadarıyla KyungSoo da seni çok seviyor. Senin için yemek yaparken ne kadar mutlu olduğunu kendi gözlerimle gördüm. Adın geçince yüzü aydınlanıyor.
İkiniz de birbirinizi bu kadar severken ona gitmek için bir bahaneye ihtiyacın var mı?
Seven insan cesur olur.
Bana bile ne kadar yalvarmıştın.
KyungSoo için çok daha fazlasını yapabilirsin ki yapmalısın da."

" Nancy.."

" Özledim geldim de. Yalan mı?"

" Hem de çok özledim."

"Orası pansiyon değil mi?
Ne derler diye çok çekiniyorsan da oda kirala, KyungSoo ile orda uyursun."

Jongin, Nancy'nin heyecanla verdiği önerileri dinlerken hem şaşırıyor hem de sevinçten gözleri parlıyordu.

" Değil mi? Olmadı öyle yaparım.
Hem ben onun sevgilisiyim kime ne!"

"Tabiki git ve al koynuna sevdiğini."

" Evet. Ne ?!"

" Yani yanına demek istedim.
Hani oda kiralayacaksın..
Birlikte uyuyacaksınız..
Aman neyse işte git hadi."

" Ama erken değil mi? "

" Ne erkeni! Ancak gidersin.
Güzelce giyin. Gerçi pijamalı bile gitsen kurtarır ama sen yine de süslen.
KyungSoo'nunki nasılmış göster.
Sen konuşamazsan görselin konuşsun."

Jongin sevinçle Nancy'e sarıldı.

" Çok çok teşekkür ederim."

Nancy heyecanlı adamın omzunu okşadı.

" KyungSoo buna değer Jongin.
Sen buna değersin."

~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~•~

Yessı minnadesu 😊

Sağ köşenin orta yerinden kucak dolusu Jagiya'lar efenim 😊

Bugün içimden bir ses Avril ın çok sevdiğim bir şarkısını söylüyordu :
Runaway💕
Aklıma Sk8er Boy fic.i geldi😀
Açtım okudum😁
İşlemleri yarısına kadar getirilmiş, doğru yolda ilerleyen ama gerisi ve sonucu olmayan matematik sorusuna benziyordu😐
Çok üzüldüm 😔
En kısa zamanda kazasını yapicim ridırs😓
O fic yarım kalabilemez 😟
Çünkü KaDi 😎

Yeni bölümlerde görüşmek üzere 😉
Jane minna 😊
Jagiya kalınız efem 😈