The Rewriter

Hoofdstuk 15; ik en ik

Wow. Ben ik al bij hoofdstuk 15? Dat gaat snel:)

:):):):):):):):):):):)

---------

P.O.V. Rose

Ik rende zo snel als ik kon weg van Jake. Er spookten allerlei gedachten door mijn hoofd, en ik kookte van emoties. Mijn angst voerde momenteel alleen de boventoon.

Wat had ik gedaan? Straks grijpt the Rewriter in, en dan vermoordt hij Jake. Dat mag niet gebeuren. Shit, ik heb hem in gevaar gebracht vanwege mij. Waarom maak ik alleen maar stomme keuzes?

Misschien gewoon omdat ik hem leuk vind. 

Ik schudde die gedachte meteen uit mijn hoofd. Ik mocht niet verliefd zijn. Dat was het aller- aller- allerslechtste wat me nu kon overkomen. Ik moet overleven. Ik kan niet van iemand houden, dat brengt me in gevaar. En hem ook. Het plan was om Talea te vinden en te maken dat ik wegkwam. Wat was er opeens veranderd? 

Ik schrok me dood toen ik twee jongens voor mijn deur zag staan. Ik was hun namen vergeten, maar ik herkende ze meteen. Ik herinnerde me de pijn van de klappen en schoppen en mijn lichaam begon te trillen. Ik zette een stap achteruit.

Zij hadden me in elkaar geslagen, nadat ik hun vriend had vermoord.

Een van de jongens zette zich af van de muur en liep naar me toe. Hij grijsde kwaadaardig.

"Dus, jij denkt zo weer verder te kunnen met je leventje, nadat je Daan hebt vermoord?"

Hij zette nog een stap dichterbij, en de andere jongen kwam er bij staan. Alle alarmbellen in mijn hoofd gingen af. 

Ze stonden te dichtbij.

Bedreigend dichtbij.

Kom maar op dan.

"Ro- Diana!" 

Jake kwam hard aangerend, en kwam verbaasd tot stilstand. Zijn verbazing veranderde in woede toen hij de jongens herkende. Vol haat balde hij zijn vuisten.

"Diana, ga aan de kant. Ik handel dit wel af."

Verontwaardigd hief ik mijn hoofd op.

"Ik kan dit prima zelf."

Om mijn woorden te bekrachtigen gaf ik een stomp tegen de neus van de jongen die het dichtstbij stond. Verbluft wankelde hij achteruit en probeerde het bloed dat eruit stroomde te stelpen. 

Ik draaide me om naar de jongen rechts van me, die al wraak wou nemen, Ik stopte zijn arm, die onderweg was naar mijn gezicht, en schopte hem tussen zijn benen. Happend naar adem kromp hij in elkaar. Triomfantelijk en buiten adem draaide ik me om naar Jake.

"Zie je wel, ik-" 

Ik sloeg een geschrokken kreet toen een van de jongen me bij mijn keel vastpakte. Ik stribbelde tegen, waardoor hij de grip op mijn keel versterkte. Vol moeite probeerde ik door te ademen. Ik bevroor toen er iets kouds tegen de zijkant van mijn hoofd werd gedrukt.

"Ga weg," gromde de jongen tegen Jake, die op me af wou stormen om me te helpen, "of ik schiet haar overhoop."

Jake bevroor zoals ik had gedaan. Zijn ogen zochten de mijne, en ik probeerde er rustig door te worden. Eindelijk trok Jake zijn mond open.

"Je schiet haar sowieso dood."

De jongen lachte cynisch. 

"Inderdaad. Goed geraden, jochie. Zout nu maar op."