Hot Prince Meets Cold Princess (COMPLETED)

Chapter 57

PIPER'S POV

"Yes." Saad ko, habang umiiyak..

Ngayon, lalayuan niya na ako.. Iiwasan na lalo.. Hindi ko na alam, sira na friendship namin, sira na. Sinira ko na. Wala na! T*ena.

Natigilan sya. Ilang sandali pa ay nag iwas siya ng tingin.

"Piper.."

"Alam 'ko namang wala kang gusto sa 'kin, kaya ayoko sabihin.. Ayoko masira friendship natin.." Nakayukong saad at saka umiiyak lalo..

"Tumahan ka na, Piper." Napaangat agad ako ng tingin sakaniya, malamig na ang pagkakasabi niya nun, bagay na ikinagulat ko nang sobra.

"J-Jill..."

"H-hindi, okay?" Sabe nya ng malamig at walang emosyon. "Hindi mo ako gusto, nalilito ka lang."

"But I like yo--"

"Shut up, Piper, nalilito ka lang. Hindi mo ako gusto." Sabi nya ng malamig at saka umalis.

Wala na.. H-hindi ko na maibabalik ang friendship namin, kailangan ko ng lumayo sakaniya. Hindi nya magugustuhan kung lagi ko siyang susundan, lalapitan, at kakausapin. Alam niya na, ano pang magagawa ko? I'm just Piper Enrile. In love with Jill Revamonte. Simple as that! Hindi ko alam, litong lito ako. No-- hindi ako nalilito, nasasaktan ako. Nasasaktan ako habang sinasampal ng katotohanang wala na kami, at hindi naman magiging kami.

Napaiyak nalang ako sa Garden, sinubukan kong pumunta sa ibang lugar, pumunta ako sa likod ng J.U. tumigil ako sa isang puno. Umupo ako sa upuan don, sa ilalim ng puno. Kitang kita ang araw dito. Sun rise. Malapit na lumitaw ang araw. Sabi nila kapag lumitaw ang araw at kasama mo ang taong mahal mo, makakatuluyan mo siya.

Eh, diba nanood kami ng Sun rise ni Jill nung nag jogging kami nung isang linggo?

Fvck! Hindi! Hindi, Piper. Never ka niyang magugustuhan, wag ka ng umasa.

Natigil ako sa pag iyak nang may tumawag sa IPhone ko.

"H-hello?" Nanginginig ang boses kong sabi.

"Where are you?" Si Klare, pinunasan ko ang mga luha ko. "Bumalik dito si Jill, salubong ang kilay, halatang naiinis. Anong nangyari?"

"A-Alam niya na.. I confessed? N-No.. I told him? No-- I mean, he asked me.." Sabi ko saka suminghot. May sipon ako, syempre, kakaiyak.

"Ivan told him," saad nya na siyang ikinagulat ko. "Siguro sinabi ni Margarette kay Ivan, you know, bestfriends yung dalawa."

"O-Okay.. Papasok ako sa next sub." Sabi ko, pinipigilan kong umiyak. "Or baka umuwi nalang ako."

"Sige, wag ka na munang pumasok."

"Andyan ba si Megs?"

"Duh, Pips?! Nagpalipat nga diba ng section!"

"Ok, sorry." Napakamot nalang ako ng ulo sa sobrang kakalimutin ko.

"Andyan na yung prof, sige, bye!"

"Bye." Saka ko inend call.

Saan kaya ako pupunta? Hays..

"Piper?" Napatingin ako sa likod ko. "What are you doing here?"

"Wala naman, Janice.." Sabi ko. "Ikaw, bakit ka nandito?"

"Humahanap ng inspirasyon sa pagdedesign."

**

JANICE'S POV

"Humahanap ng inspirasyon sa pagdedesign." Sabi ko saka tumingin sakaniya, nahalata kong mugto ang mga mata nya.

"Ah, ganun.."

"Why?"

"Ha?"

"Bakit mugto mata mo?" Tanong ko, nag iwas sya ng tingin. "Alam ni Jill?" Nanlaki ang mga mata nya. Gage told me. "Alam naming lahat, maliban kay Timi at Jill, pero ngayon, si Timi nalang nakakaalam." Dagdag ko.

"So.., kumalat na pala..." Tatango-tangong sabi niya. "Una na ako, ha."

"Ingat ka." Tumayo siya at pilit na ngumiti, umalis ng walang lingunan.

Pumunta naman ako sa J.U. II. Kailangan ko makausap Boyfriend ko, si Jemen.

"Why, b?" Sabi niya at nakalapit ako sakanya, umalis muna ang kagrupo nya. "Maya nalang tayo mag practice!" Pahabol na sigaw sa grupo.

"B, paoperahan na natin si Megan."

"But, B..."

"She saved me from danger, Jemen, I want to help her." Sabi ko.

Oo, niligtas nya ako. May heart disease ako dati, wala kaming pera pampaopera, dahil hindi nakatapos si Dad, pero ngayon, doctor na sya dahil nagkolehiyo siya ule. Tinulungan kami ni Megan noon, kahit sa bangko nya pinadala sinabi sakin ng taga-bangko na Elizalde ang apelyido ng nagpadala. And, hindi kami close ni Adam at Blake. And, sa pirma sa papel noon, halatang si Megan.

"Okay, I help you."

Finally, makakabawi ako sa 'yo, Megan.

To be continued

VOTES AND COMMENTS