Αιχμάλωτη Του Μίσους Της

Κεφαλαιο 8

Το Μονταγιού φάνηκε από μακρυά και προκάλεσε το θαυμασμό όλων. Ήταν όντως το μεγαλύτερο φέουδο της χώρας και το πιο δύσκολο να πολιορκηθεί μιας και περιστοιχιζόταν από θάλασσα.
Η Ραβένα είχε βγάλει το κεφάλι της απ'την άμαξα και με το στόμα ανοιχτό θαύμαζε αυτό που έβλεπε για πρώτη φορά στη ζωή της.
Δεν είχαν βγει ποτέ απ' το Σεμιγέ κι αυτό που τώρα αντίκριζε ξεπερνούσε κάθε προσδοκία της.

Το διαμέρισμα της ήταν πολύ μεγαλύτερο απ' αυτό που είχε στο Σεμιγέ. Τώρα αν και αρχόντισσα,δεν ήταν εκείνη που έπαιρνε αποφάσεις.
Εκείνη τώρα έπρεπε να υπακούει στις διαταγές του νέου της κηδεμόνα. Το μόνο που την ανησυχούσε ήταν η Μάριον. Ήλπιζε να μην μαθευτεί η αλήθεια. Απ' τη στιγμή που είχαν φτάσει εδώ η προσοχή όλων στη νεαρή Μάριον είχε πέσει στην αντίληψη της Ραβένα και την είχε θυμώσει ακόμα περισσότερο.
Εκείνη ήταν για όλους η σημαδεμένη λαίδη και τίποτα παραπάνω.

Η δουλειά που ανατέθηκε στην Μάριον ήταν το ράψιμο. Η κοπέλα ήξερε να ράβει τόσο καλά κάθε λογής κλωστή που μόνο μία κυρία θα μπορούσε να γνωρίζει. Κανείς όμως δεν αναρωτήθηκε πώς και τι.

Ο Γκάμπριελ κάθε βράδυ έφερνε στο κρεβάτι του τη Αουρόρα και την έπαιρνε πάνω από τρεις φορές για να ξεθυμάνει έτσι την επιθυμία που του 'χε προκαλέσει η μικρή του καλεσμένη. Μα ακόμα κι όταν έκανε έρωτα στην Αουρόρα εκείνη σκεφτόταν.Τα κεχριμπαρένια μάτια της έκαιγαν τα σωθικά του,έβαζαν φωτιά στα παντελόνια του,που δεν έσβηνε με τίποτα.

Η Σεσίλια που έβλεπε πως του λόρδου δεν του 'χε περάσει με τη κυρά της και πως τον τελευταίο καιρό είχε αρχίσει να 'χει νεύρα και να τα βάζει με όλους, έπιασε τη Μάριον κι έκανε μία συζήτηση μαζί της.

"Τι είναι Σεσίλια γιατί με κάλεσες? Η Ραβένα μήπως....είναι καλά?".

"Αχ!μάτια μου, πόσο καλή ψυχή έχεις εσύ. Δεν είναι η Ραβένα,αυτήν μία χαρά είναι. Εσένα θέλω να δω και να σε προειδοποίησω".

"Τι έγινε Σεσίλια,με ανησυχείς".

"Αχ!μάτια μου δεν χρειάζεται να ανησυχείς μόνο να μ' ακούσεις για να ξέρεις σε περίπτωση που οι υποψίες μου βγουν αληθινές. Όμως στ' αλήθεια κοκόνα μου δεν πρόσεξες πως σε κοιτά ο λόρδος Γκάμπριελ?".

"Το πρόσεξα,μα δεν ξέρω γιατί,δεν έχω κάνει κάτι λάθος.Και τα ρούχα του που φέρανε να ράψω το έκανα πολύ καλά και η κυρία Μπουλέ μου δώσε συγχαρητήρια .Ξέρεις κάτι εσύ?".

"Δεν έκανες κάτι βρε εσύ. Ωχου πως να στα πω τώρα εγώ αυτά που δεν έχεις ιδέα? Ο λόρδος μάτια μου, να..... νομίζω ότι σε ποθεί".