Adopted (VOLTOOID)

Hoofdstuk 33

~P.O.V Kathleen~
Elise is zo'n schatje, en ik aai haar zachtjes over haar haren heen. Ze is zo klein, en ligt heerlijk te slapen. Helaas kom ik op de gedachtes terug, dat ik niet voor Elise kan zorgen. Omdat ik het veelste druk heb met K3, en ik zelf nog veelste jong ben voor een kind. Maar het voelt zo vertrouwd, en ik voel dat ik met Elise erg verbonden ben, aangezien ik haar 9 maanden in mijn buik heb gedragen. Er rolt een traan over mijn wang, en Kristel en mijn mama zien het, en komen mij troosten. Karen die is beneden in het restaurant eten en drinken aan het halen. Oppeens begint Elise te huilen, ze heeft honger, en Kristel neemt haar over, en gaat op de stoel zitten, en gaat Elise voeden. Ik kijk naar Kristel en en Elise, en ik word weer emotioneel. Kristel en Elise passen enorm veel bij elkaar, Kristel is echt zo'n mama figuur binnen K3, en ze weet heel goed hoe ze met kinderen overweg moet, het staat zo lief, en ik maak een foto van Kristel en Elise. Enkele minuten later, komt Karen ook weer de kamer binnenlopen, en Elise ligt inmiddels alweer in haar bedje. Kristel had Elise erin gelegd, en is nu een tijdschrift aan het lezen. ze heeft haar benen over de leuning van de stoel gedaan, en zit echt heel erg raar op de stoel. Ik lach erom, etenstijd! horen we Karen roepen. oh lekker! en Kristel vliegt van de stoel af, en pakt haar bord met eten, en gaat dan weer op de stoel zitten. Karen geeft mij ook een bord, en mijn mama, en Karen pakken ook een bord, en dan gaan wij smullen van het eten. mmm het eten is echt lekker, en dat voor een ziekenhuis restaurant. Enkele minuten later zijn we klaar met eten. Kristel is weer een tijdschrift aan het lezen, in diezelfde houding als voorheen. En Karen kijkt tv, en mijn mama is Elise aan het voeden. Oppeens komt de zuster binnen, en iedereen kijkt op. Hey Kathleen, hoe gaat het met je? vraagt de zuster. Ja gaat goed, ik voel mij eigenlijk wel prima, zeg ik enthousiast. mooi om te horen, en ik heb ook goed nieuws voor je, hoor ik de zuster enthousiast zeggen. Goed nieuws! hoorde ik dat goed, vraag ik. En de rest luisterd ook mee, behalve Karen die heeft muziek in. Ik zie Kristel Karen aanstoten, en Karen kijkt naar Kristel, en Kristel doet een gebaar van Kathleen krijgt goed nieuws te horen doe je oortjes uit. en Karen doet irriterend haar oortjes uit, en ik moet er stiekem om lachen. Oke dan, het goede nieuws is, dat je naar huis mag, en je alles weer mag doen, wat je wilt doen, hoor ik de zuster enthousiast zeggen. Oh super om te horen! en ik moet er weer om huilen, en Karen mijn mama en Kristel zien het, en komen mij troosten. Congratulations schatteke! hoor ik Karen en Kristel fluisteren in mijn oor. Ik glimlach, en bedank de zuster, dan word Elise in de maxi-cosi gelegd, door mijn mama, en Karen en Kristel pakken mijn spullen in, en dan lopen wij met zijn vieren het ziekenhuis uit. Ik moet nog wel even wennen, dat er niks meer in mijn buik zit, en lopen doet af en toe nog pijn, maar ik mag weer alles doen, waar ik enorm blij om ben, en we lopen met zijn vieren naar de auto en stappen in de auto.