Dziwnie było obudzić się i być samą w tym okropnym miejscu.
Leżę tu chyba już drugi tydzień, a nikt mnie nie odwiedza oprócz Waer'a.
Tak, nawet matka mnie olała.
Przez ten cały czas w ogóle jej nie widziałam, ani o niej nie słyszałam. Zapewne upija się do nieprzytomności, w końcu, kto pijakowi zabroni?~~~
- Jak się czujesz? - zapytał Waer siadając obok na krześle.
Przeskanowałam jego osobę i prychnęłam.
- Matka dała mi szkołę życia, nie obalą mnie takie zadrapania.
- Mimo to pytam. To poważna sprawa, twoja matka.... Nie wiedziała co wtedy robi. Działała pod wpływem emocji. - tłumaczył.
Nie miałam ochoty na rozmowę z nim. Dlatego właśnie odpowiadałam mu od niechcenia.
- Twój ojciec..... Dzwonił.
Oczy otworzyły mi się szerzej i zabłyszczały w nich drobinki diamentów.
- Tata? - zapytałam nie dowierzając.
Pokiwał twierdząco głową i założył ręce na piersi.
- Twoja matka..... Całkowicie odcięła z nim kontakt. Zmieniła numery telefonów w waszym domu....
- Po co mi to mówisz?! To ma sens?! Chce się widzieć z tatą i bratem...! - warknęłam na mężczyznę.
Przyjął kamienną twarz i nadal kontynuował.
- Ona nie chce żebyś miała z nimi jakikolwiek kontakt, ponieważ.....- posłałam mu pytające spojrzenie- 2 lata temu wziął ze sobą twojego brata.
Przytaknęłam.
- Nie zastanawiałaś się nigdy dlaczego nie wziął was dwóch, albo dlaczego nie wybrał ciebie zamiast Niall'a. ?
To pytanie mną wstrząsnęło.
Właściwie nigdy się nad tym nie zastanawiałam.
Uznałam, że skoro tak jest, to tak musi być.
- Ponieważ cię nie chciał - dokończył, a w moich oczach pojawiły się łzy.
Wszystkie argumenty, które wymienił później wskazywały właśnie na to co powiedział wcześniej.
Tata mnie nie chciał.- Niall się do czegoś nadaje, a ty nie. Dlatego on wziął go, twoi rodzice wręcz byli się o niego - zaśmiał się - Ale ojciec wygrał.
~~~
- Panna Horan. - zaczął lekarz - Jak się pani czuje? Dzisiaj pani wychodzi.
Moje serce zabiło mocniej na słowa lekarza.
- Już?
- Tak. Myślę, że to najwyższy czas, tylko muszę być pewien że pani jest bezpieczna. Nie chcę pani już widzieć w takim stanie.
Spuściłam wzrok na swoje zielono czarne skarpetki i zastanawiałam się co mam odpowiedzieć.
Jak powiem prawdę to może z tego wyjść niezły problem.
Jak skłamię i wrócę do domu, to matka będzie mnie dalej torturować.
Cholera.
Co zrobić?
- Jestem bezpieczna. - odpowiedziałam przez chwilę wahając się.
- W takim razie.... Może pani wychodzić. - oznajmił wychodząc z pomieszczenia.Usiadłam na łóżku i zaczęłam rozmyślać. Oczywiście nad planem ucieczki. Waer, ani mama nie wiedzieli, że dzisiaj wychodzę.
Był to dobry moment, żeby uciec najdalej.Spakowałam pospiesznie ubrania do plecaka i wyszłam z pokoju. Podpisałam jakiś wykaz leków od lekarza i kierowałam się ku wyjściu.
Bzdurą było to, że dał mi receptę. W prawdzie nie stać mnie na wykup nawet jednego z czterech wypisanych leków, więc nie ma o czym mówić.Przy drzwiach wyjściowych zauważyłam sylwetkę wytatuowanego mężczyzny.
Super normalnie.
Waer.Oddaliłam się od korytarza udając się w głąb tłumu.
Tak, aż trudno uwierzyć, że tyle ludzi jest w szpitalu. Przeciskałam się przez ludzi żeby tylko nie zostać zauważoną przez tego człowieka. On zapewne pójdzie do mojego pokoju, gdzie teoretycznie powinnam leżeć, a ja w tym czasie ucieknę ze szpitala jak najdalej. Przynajmniej mam taki plan.-Przepraszam. - powtarzałam co chwilę przeciskając się przez co róż innego człowieka.
- Panna Horan? - usłyszałam znajomy mi głos - Co jeszcze pani tu robi?
Cholera!
- Um...... szukam łazienki. - skłamałam.
- W takim razie do końca korytarza na lewo i schodami do góry, tam odnajdzie się pani.
Grzecznie podziękowałam i szybko udałam się w wyznaczone miejsce.
Modliłam się w duszy, żeby nie natrafić tutaj na....
- Trice? - WŁAŚNIE! NA WAER'A !
- T-taak?
- Co ty tu robisz? Nie powinnaś leżeć? - skanował mnie i zmarszczył brwi.
- Właśnie mnie wypisali i........ - zrobiłam pauzę, gdyż zobaczyłam, że na twarzy mężczyzny malowała się złość. No to nici z mojej "ucieczki".
- Chcesz uciec? W takim razie ci nie pozwolę.
Czemu mnie to nie dziwi?! No tak, to Waer, on mnie nigdzie nie puści.
- Bo? - zmarszczyłam brwi.
- Muszę z tobą porozmawiać.
Założył ręce na piersi i bacznie mnie obserwował.
Awww jak ja lubię w takich momentach urywać rozdział ! :P
Jak wam się podoba piąty już rozdział?
Czekam na wasze komentarze i głosy. Do następnego !! :)))
![](https://img.wattpad.com/cover/67280598-288-k727052.jpg)
CZYTASZ
My Brother Niall Horan|✔️| |ZAKOŃCZONE|
FanfictionTrice Horan zakochuje się w swoim bracie. Spędza z nim całe wakacje, gdyż rodzice wyjeżdżają do pracy. Wyjawia mu swoje uczucia, ale ten nadal traktuje ją jako siostrę. Czy jednak zmieni nastawienie do Trice we wakacje? Czy również ją pokocha? ...