Everyone says love hurts, but that is not true. Loneliness hurts. Rejection hurts. Losing someone hurts. Envy hurts. Everyone get these things confused with love. But in reality love is the only thing in this world that covers up all pain and makes someone feel wonderful again.
*****
Lara's Pov
"T-twist-" tawag ko sa pangalan niya.
Pero nilampasan niya lang ako habang nakahawak sa kaliwang braso niya si Lorraine.
"Ruby, cancel all my appoinments. I won't be around today." He said on his authoritative tone.
"T-twisted." I whispered and I saw him looked at me.
"H-happy Birthday." Nginitian ko siya saka binati.
But he's acting like he doesn't care. Ni hindi man lang siya ngumiti. He obviously don't want me to be here. Until they left the building.
I was staring at the floor. It's almost lunchtime but i'm still waiting.
"Lara, hindi na talaga babalik si Sir, iwan mo na lang ang cake na dala mo at ako na bahalang magbigay sa kanya."
Umiling ako. Kinuha ko ang cellphone ko at nagscroll sa fb. Binilhan ako ni Trynd ng bagong cellphone dahil nasira na 'yung cellphone ko dati.
I stalked him. At nakita ko ang post niya. They were celebrating together, with his friends, colleagues, and with Lorraine. Si Trynd lang yata ang wala sa birthday niya.
Agad kong pinuntahan ang lugar na pinagdausan niya.
Nakita ko naman agad si Twisted. Gusto ko sana siyang lapitan but he seems so buzy talking with his friends.
Naghintay ako ng ilang minuto. Nakita ko siyang pumasok sa men's room.
Sinundan ko siya dun at naghintay sa labasan.
Ilang sandali lang ay lumabas na siya ng comfort room. Nagulat pa siya ng makita niya ako sa labas.
"What are you doing here?" nakasimangot na tanong niya.
"I just want to give you this." Sabi ko at inabot sa kanya ang box na pinaglagyan ko ng cake.
He raised his eyebrow and smirked.
"Open it." utos niya.
Mabilis ko itong binuksan. At nilahad ko sa harap niya ito.
He pointed his finger to get some icing. Then he sucked it.
"Hand it to me." He ordered and i immediately hand it over to him.
Bigla itong nahulog sa mga paa ko at kumalat sa sahig ang icing.
He smirked. "Now look what you've done. You better clean this mess." then he left me there.
Pinulot ko ang pinagpuyatan at pinagpaguran kong cake. Tumulo ang luha ko. At umiiyak na nilisan ang lugar na 'yun.
The next morning, ipinaghanda ko pa rin si Twisted ng lunch niya. Pumasok ako sa loob ng opisina niya dahil hindi ko nakita si Ruby.
Umupo ako sa sala at naghintay.
I heard a door opened. It was a connected room of his office.
So dito siya natulog?
To my surprised, it was Lorraine. Suot niya ang longsleeve polo shirt ni Twisted.
She yawned. "Is that our breakfast?" tanong niya at tinuro ang dala kong packed lunch.
Sumunod na lumabas naman si Twisted na nakawhite tshirt.
I closed my eyes. At pilit na kinumbinsi ang sariling hindi totoo ang lahat ng nakikita ko.
Hindi ko namalayang tumulo na pala ang luha ko.
"Tsk. Why are you here?" he exclaimed.
"Babe, please lower your voice." malambing na sabi ni Lorraine.
Nakita kong kumalma si Twisted.
"Umalis ka na." malumaymay na taboy niya sa akin.
Pero hindi ako natinag. Nananatili lamang akong nakaupo.
"Do you cooked this?" tanong ni Lorraine. Nilingon ko siya at nakita kong ningitian niya ako.
Tumango ako bilang sagot.
"Babe, come and sit here." Utos niya kay Twisted. Agad naman itong lumapit at umupo sa tabi ni Lorraine.
Nilingon ko si Lorraine. Naiinggit ako sa kanya. Isang salita niya lang napapasunod niya na si Twisted.
Pinahiran ko ang kaonting luhang tumulo mula sa mga mata ko.
"Here, taste this one." Lorraine feed him.
Twisted looked at me before he tasted the food.
"It's delicious right?" she asked him.
He smiled looking at her. "Yeah.. So delicious." and he planted her a kiss on her lips.
"I uh.. I gotta go." I gulped and give them a weary smile.
"Okay. Thanks for the food. Di ba ikaw 'yung fortune teller ni Tita?" Lorraine asked.
I glanced at him. But he didn't look at me.
"No. Sige, aalis na ako."
I gasped right after i went out of his office.
Agad kong pinakawalan ang luhang kanina pa nangingilid.
"Lara, okay ka lang?" Ruby approached me. I can see pity on her eyes.
Pilit akong ngumiti kahit halos hindi na ako makahinga sa sobrang sakit.
"Y-yeah..." at pinahiran ko ang mga luhang dumadaloy sa mukha ko.
"I'm fine." I said and left the building with a broken heart.
I went to Mi Casa and texted Trynd. Luckily andun din pala siya.
I was drinking when he came and sat down on the couch beside me.
He leaned his arms on my shoulder.
"Ano na naman bang ginawa niya sayo?" I can sense his mad.
"Nothing. I just want to get wasted." Kiming ngumiti ako.
"If you ever changed your mind. You know where to find us Missy." he smiled at me and kiss my forehead. I hugged him so tight.
I need this. I need someone to comfort me. And i was so glad I found Trynd.
I heard him chuckled. "Are you gonna be fine?" tanong niya.
I nodded.
"Umuwi ka na." sabi niya.
Tumango ako at tumayo. I'm tipsy already. Kaya inalayan niya ako.
Inihatid niya ako sa condo ko. Yes i have my own condo. Regalo sa akin ni Trynd pambawe raw sa lahat ng taong nagkahiwalay kami.
"Trynd. Tell Dad.. To book me a ticket to Paris." sabi ko habang nakahiga sa kama.
Nakita kong ngumiti si Trynd. Alam kong masaya siya sa naging desisyon ko.
Matagal niya na akong kinukumbinsing doon na lang mag-aral sa abroad. He want me to forget everything. He want me to be strong.
Pero ako itong umaayaw.
Ang lahat ng 'yun ay tinanggihan ko dahil sa lalaking mahal na mahal ko.
"Noted little sis." sabi niya na may masayang ngiti sa labi.
*****End of Chapter******
BINABASA MO ANG
Twisted's Love Story (Innocence #1) - Completed (Editing)
قصص عامةThey say, in life you should make a choice, take a chance, to change everything. I'm happy that mom choose her, to give me a chance, to change my whole life. -Twisted Pierce O. Fate
