41. Spanning

89 9 4
                                        

- Dioni

Ik zie iedereen weer de kamer binnen lopen en kijk ze allemaal stuk voor stuk aan. Wat ben ik blij dat ik hun om me heen heb. Iedereen komt rond het bed staan en de dokter begint met praten. "Nou we hebben net de test gedaan en gelukkig kan Dioni nog gewoon alles bewegen" zegt de dokter blij. Het bloed in zijn hersenen is weg getrokken en hij houd er dus geen dingen aan over" vertelt hij. Ik lach naar iedereen en zie dat eigenlijk iedereen staat te huilen van blijheidschap. Mama en papa geven een kus op m'n voorhoofd. "Ik wist wel dat je het kon" zegt Kaj terwijl Samuel een arm om hem heen slaat. "Ik hou zoveel van jou" zegt Bibi tegen me en ze geeft me een lange kus. Ik denk dat ik hier wel het meeste blij mee ben. Melissa en Luna staan ook te huilen maar zeggen niks. Kaj pakt Melissa vast en Samuel Luna. "Niet huilen, gewoon blij zijn" zeg ik tegen iedereen. "Sorry" zegt m'n moeder en ze krijgt een lachje op haar gezicht. "Wanneer mag ik naar huis?" Vraag ik lachend aan de dokter. "Eigenlijk nog niet, maar ik heb begrepen dat je hier maar een week op vakantie bent?" Antwoord hij. "Klopt" antwoord ik. "Ik ga iets regelen" zegt hij en hij loopt de kamer uit. "Wat gaat hij regelen Bieb?" Vraag ik. "Zover ik weet kan hij niks regelen maar ik denk dat je mee naar huis mag als wij voor je zorgen" antwoord ze. Ik knik naar haar als antwoord. "Bibi kom is?" Vraagt de dokter die weer binnen komt. Bibi loopt naar de dokter en ze gaan de kamer uit. Iedereen is stil en wacht af. Als ze na 10 minuten eindelijk terug komen kijkt Bibi blij. "Omdat ik een helpende diploma heb, mag je mee naar de vila!" Zegt ze blij. "Serieus?" Vraag ik blij. "Ja, ze moet een aantal dingen in de gaten houden en door geven aan ons. Ik ga haar zo alles uitleggen" antwoord de dokter. Bibi komt naast me zitten en pakt m'n hand. "Alleen als je het wilt hoor" zegt ze droog. "Kom hier" zeg ik en ik geef haar een kus. "Tuurlijk" zeg ik als ze haar hoofd weg trekt. "Ik ga nog even met de dokter mee voor uitleg, daarna mag je mee" zegt ze en ze staat op. Ze loopt de kamer uit en ik kijk haar na. Dit maakt me zo gelukkig. "Das wel fijn he Dion" zegt m'n pa. "Ja!" Antwoord ik blij. "Ik ga even je spullen pakken" zegt m'n moeder en ze begint een beetje op te ruimen. "Wij gaan even wat halen" zegt Samuel en de rest knikt. Ze lopen met zijn vieren de kamer uit. Ik ben nu alleen nog maar met mijn ouders. Ik doe nog even m'n ogen dicht en val vrij snel in slaap.
"Dioni? Wordt je wakker? We mogen gaan" Hoor ik iemand zeggen. Ik word langzaam wakker en zie m'n moeder. "Wordt maar even rustig wakker jongen" zegt ze vervolgens. Bibi komt na een tijdje de kamer binnen met een tas. "Ready?" Vraagt ze aan me. "Ongeveer" antwoord ik lachend. Melissa komt binnen met een rolstoel. Ik ga in de rolstoel zitten en ze rijd me de kamer uit. Als we beneden komen rijden we naar buiten. Daar staat Samuel met de auto voor de uitgang. Met hulp van Bibi ga ik in de auto zitten. Ik merk dat ik echt nog wel zwak ben. "Gaat het?" Vraagt Bibi die naast me is gaan zitten. "Jawel" knik ik. Luna gaat voorin naast Samuel zitten. "Waar zijn Kaj en Melissa?" Vraag ik. "Bij je ouders in de auto" antwoord Samuel. "Aah okee" zeg ik en ik doe even m'n ogen dicht. Bah ik word misselijk. Ik open m'n ogen weer en kijk naar buiten. "Ik word misselijk" zeg ik tegen Bibi. "Oke" antwoord ze en ze pakt iets uit haar tas. "Hier heb je een zakje" zegt ze en ze geeft het aan me. De rest van de rit gaat het wel aardig. Als we over een hobbel gaan voel ik wel hoofdpijn. Na even gereden te hebben zijn we bij de vila. We gaan uit de auto en Bibi brengt me meteen naar bed. "Ga maar lekker slapen lieverd" zegt ze en ze geeft me een kus. "Als er iets is, roep me dan of bel" zegt ze als ze naar de deur loopt. "Doe ik" antwoord ik en ik sluit m'n ogen.

- Luna

Ik zit op de bank met Samuel, Kaj en Melissa als Bibi de trap af komt. "Hoe is het met hem?" Vraag ik. "Hij is echt moe, hij is gaan slapen" antwoord ze en ze ploft op de bank. "Ah okee" antwoord ik. "Ik hoop dat hij zich snel beter voelt" zegt ze. "Wij ook" antwoord Samuel en de rest knikt. "Wat gaan we eten vanavond?" Vraagt Bibi aan ons. "Um" antwoord ik. Iedereen is iets aan het bedenken maar er komt niet veel uit. "Ik maak wel iets van gebakken aardappeltjes ofzo" zeg ik. "Is goed hoor" antwoord Bibi en de andere knikken. "Gaat er iemand mee om boodschappen?" Vraag ik aan de andere. "Ik heb echt geen zin sorry" zegt Melissa. "Ik ga wel ff mee" zegt Samuel. "Is goed" antwoord ik. "Nu?" Vraagt hij vevolgens. "Ja prima" antwoord ik en ik lach naar hem. We staan op en lopen naar buiten. "Je bent steeds de gene die boodschappen gaat doen" zegt Samuel lachend als we het hek uitlopen. "Ja ik weet het" antwoord ik en ik moet lachen. Ik vind het stiekem wel heel leuk dat ik nu even alleen ben met Samuel. Na 5 minuutjes lopen komen we bij de winkel. "Wat hebben we nodig?" Vraagt Samuel als hij een mandje pakt. "Umm, aardappels" antwoord ik. We lopen naar de aardappels en pakken een zak. "Ff een lekker stukje vlees hoor Luun" zegt Samuel. Ik lach naar hem en knik. We lopen naar het vlees en Samuel kiest iets uit. "Biefstukje?" Vraagt hij. "Uh als jij ze bakt vind ik het prima" antwoord ik lachend. "Nou vooruit" zegt Samuel en hij pakt een paar pakjes. Dioni zijn ouders eten ook mee dus het moet iets meer zijn dan normaal. "Sla?" Vraag ik aan Samuel. "Yes lekker" antwoord hij. We pakken sla en halen nog wat andere dingen. Als we alles hebben lopen we naar de kassa en we rekenen af. "Zal ik de tas dragen?" Vraagt Samuel als hij betaald heeft. "Als jij dat wilt" antwoord ik met een lach op m'n gezicht. "Ik kan dat toch niet jou laten doen" zegt hij en hij geeft me een knipoog. "Kan wel hoor" zeg ik serieus. "Doe ik lekker niet" antwoord hij en hij steekt zijn tong uit. Ik lach naar hem en hij pakt de tas. We lijken wel een getrouwd stel. Als we terug in de Vila zijn pakken we de spullen uit en gaan weer op de bank zitten.

I'm Sorry Ft. B-BraveVerhalen om door geobsedeerd te raken. Ontdek het nu