-Mina's POV-
"SHUT UP!"
Napatingin ako bigla kay Tantan sa sobrang gulat. "Wh-what?" alangan kong tanong. Tumingin sya sakin na may gulat sa expression niya.
"What?" balik nyang tanong sakin. "Did I say something?" tuloy niya at napakunot naman ako ng noo.
"Y~eah..." alangan ko ulit na sagot. "Is there a problem?" nagaalala kong tanong at itinabi ko muna yung sasakyan.
Umiwas siya ng tingin at tumingin siya sa palad niyang nasa lap niya. Napansin kong kumunot yung noo nya.
"Are you okay, Nathan?" tanong ko ulit sabay hawak sa kaliwang braso niya. Matagal muna siyang natahimik bago nagbuntong hininga at tumango bilang sagot.
"I'm just tired." Mahinang sabi niya. "I'm sorry." Dugtong pa niya. Halata sa boses niya ang pagod. Pati na rin ang lungkot.
Tinitigan ko muna siya na may pag-alala bago ko pinaandar ulit ang kotse.
"I'll get you home." Sabi ko. "Tatawagan ko nalang si Mr. Gordy." Dugtong ko habang nagmamaneho.
"Okay. Thanks" mahinang sagot niya.
Nandito na kames a tapat ng bahay niya. Maliit lang yun pero malawak yung garden. Tamang tama lang para sa kanya. Sya lang naman mag-isa titra dyan eh.
Pano ko nalaman?
Inutusan kase ako ni Dad na ako ang mag-assist kay Nathan. Kaya ayun. Ako na rin ang pinahanap ng matutuluyan niya. Hmp! Di talaga bagay sa beauty ko na gawin yon pero kailangan eh. Basta sinabi ni Daddy, kailangan sundin. Hay~ Ako lang naman ang inaasahan ni Daddy sa lahat ng bagay eh. Bakit kase hindi nalang niya tanggapin at ituring na rin na tunay na anak yung anak ni Mommy sa iba?
Yes. I have a handsome-rebel-stupid half-brother. He's a year older than me. Ilan taon na ako? 19.
I'm still young pero ako na ang naghahandle ng Hospital ni Dad. Like I said, ako lang ang inaasahan ni Dad sa lahat ng bagay.
Nagtatrabaho ako habang nag-aaral. Course ko? Medicine. Mabuti nalang God gave me a huge brain. Haha! Hindi sa pagmamayabang pero totoo. Ilang beses akong na-accelerate nung Mid-school at High School. Kaya grumaduate ako sa High School at the age of 14.
Sa totoo lang, ayoko talaga mag doctor. Ang gusto ko Fashion Design. Pero dahil Doctor ang parents ko, obligado akong magdoctor din. Alam nyo naman sa panahon ngayon. Kung anong profession ng family mo, dapat ganun ka din.
Tinour ko muna si Nathan sa bahay niya. Halata sa kanya na hindi sya interesado sa ginagawa kong pagto-tour sa kanya. Mga tanga lang naman kase hindi malalaman ang bawat part ng bahay mo eh. Hay~ I'm just doing this to entertain him. Hmp! Nevermind.
After ko i-tour si Nathan, nagpaalam na ako sa kanya at saka nya ako inihatid sa front door.
"If you need something, tawagan mo lang ako or si Mr. Gordy. Here'e my number." Sabi ko sabay kalkal sa bag at kumuha ng calling card at saka binigay kay Nathan. Agad naman niyang kinuha yun sa kamay ko pero hindi niya ito binasa.
"Oh! Meron pa." pahabol ko sabay kalkal ulit sa bag ko.
Iniabot k okay Nathan ang isang susi ng kotse at kinuha niya naman iyon. Kunot noo siyang tumingin sakin.
"What's this?" nagtatakang tanong niya.
"Your car's key." Sagot ko shrugging my shoulder.
YOU ARE READING
Secretly In Love
Romance"Sige na Nathan. Pumayag ka na. Please. Isang gabi lang naman eh." pagmamakaawa ko kay Nathan. Si Nathan lang talaga ang tangi kong paraan. Kung ayaw niyang pumayag ng isang usapan lang, Pwes! idadaan ko siya sa sapilitan.
