WHEN DESTINY PLAYS - COMPLETED 2017

Destiny 18

ISANG araw nagkalakas-loob si Gail na bisitahin si Hanzel sa hospital room nito. Mag-iisang buwan na siya sa ospital at bukas maari na siyang ma discharge dahil okay naman na siya. Kakalipat nga lang daw ni Hanzel sa isang private room simula nang magising ito sa ICU. Lagi niyang binibibisita ito noon, kahit makita lang niya si Hanzel na okay o marinig mula sa nurse na gumagaling na ito ay masaya na siya.

Noong isang araw lang, pinuntahan siya ng personal lawyer ng Sebastian para ibigay sa kanya ang tseke na tinanggihan niya agad. Ngayon, kahit sa huling beses, bago siya tuluyang umalis sa buhay nito ay makita man lang niya ito at mabigay ang storybook na hawak. Hindi na niya kakausapin ito. Iiwan niya lang ang libro.

Humigpit ang pagkakahawak ni Gail sa libro.

Nasa harap na siya ng silid nito. Humugot siya ng malalim na hininga. Alam niyang tulog si Hanzel ng mga oras na 'yon dahil nakausap na niya ang huling nurse na pumasok at nag-aasikaso nito kanina. Wala din daw bantay dahil umalis muna saglit.

Bumuga siya ng hangin bago hinawakan ang knob ng pinto. Akmang bubuksan na niya ang pinto nang –

"Sino ka?" natigilan siya. Kasabay nun ang paglakas ng tibok ng puso niya. "Anong kailangan mo sa anak ko?" Ang nanay ni Hanzel? Nabitiwan niya ang knob ng pinto. "Humarap ka saken."

Napalunok siya sa sobrang takot. Pikit matang akmang aalis na sana siya nang mabilis na mahawakan nito ang isang braso niya. Wala siyang nagawa kung hindi ang mapatingin rito. Seryoso ang mukha nito. Mukhang namukhaan din siya nito.

"You're Grethel Gail?"

Bahagyang tumango siya. "P-Pasensiya na po. A-Alis na po ako." Buong pag-iingat na inalis niya ang kamay ng ginang sa pagkakahawak sa kanya. "S-Sorry po."

"Wait," muli siya nitong pinigilan.

"Pasensiya na po. Hindi na po ako magpapakita sa anak n'yo." Matapang na sinalubong niya ang tingin ng ginang. "Hindi din po ako personal nakilala ni Hanzel. Nagkakilala lang din kami sa bus. Pero huwag n'yo po sana alisin saken na mag-aalala sa anak n'yo. Utang na loob ko po sa kanya ang buhay ko. Kung hindi dahil sa kanya baka isa na rin ako sa mga taong namatay sa aksidente na 'yon."

Humugot siya nang malalim na hininga bago inabot rito ang story book.

"Pero hayaan n'yo pong ibigay ko po 'to sa anak n'yo ma'am. Alam ko pong hindi na ho ulit ako makikilala ng anak n'yo at kung magbalik man ang memorya niya alam kung hindi din ako magiging kawalan sa buhay niya. Wala ho akong ibang maibigay sa kanya bilang pasasalamat. Ito lang po. Mahalaga saken ang libro na ito at gustong ibigay ito kay Hanzel."

Pilit na pinahawak sa ginang ang libro.

"Salamat po."

Saka siya umalis.

"SIGURADO ka na bang gusto mo akong pakasalan Hanzel?" tanong ni Gail kay Hanzel habang nasa madilim na kalangitan siya nakatingin. Isinandal niya ang dalawang braso sa railings ng terrace.

Napangiti siya dahil madaming bituin sa kalangitan ngayon.

"Ano bang klaseng tanong 'yan?" pumwesto ito sa likod niya. Pinulupot nito ang mga kamay sa baywang niya saka inihilig nito ang ulo sa balikat niya. "Sa lahat ng ikakasal bukas ikaw 'tong may last minute back out tendency."

"Ayoko lang pagsisihan mo."

"Ako pa talaga ang magsisisi o baka ikaw diyan?"

"Ako?" bahagya niya itong binalingan. "Hindi, noh? Baka kapag bumalik na memorya mo bigla mo na lang akong iwan."