Zijn bezit

Deel 2: De schuilplaats

Wow, al bijna 50k reads! Jullie zijn geweldig! Nu wil ik graag iets speciaals voor jullie doen zodra we de 50k en 100 volgers hebben bereikt, maar weet niet goed wat. Heeft iemand een leuk idee? 😊 Let me know als je een leuke naam weet voor dit hoofdstuk. Diegene die de leukste naam instuurt krijgt een shout out en een follow van mij!😊

"Alles goed?" Hij kijkt met zijn hoofd om de deuropening heen. Ik knik. "Lieg je?" Hij kijkt me met fijn geknepen ogen aan. "Niet als jij ook niet liegt."

"Waarover?" Hij kijkt me verbaasd aan.

"Over dat alles goed gaat" antwoord ik. "Touche" lacht hij. "Kom, alles staat in de auto." Snel loop ik achter hem aan. Ik ben benieuwd wat we gaan doen.

Zayden's p.o.v.

Ik tik zenuwachtig met mijn handen op het stuur. Ik weet dat een alfa niet zijn pack mag verlaten in tijden van gevaar, maar ik kan even niet anders. Ik laat Bryce morgenvroeg komen. Hij kan dan op Allison passen terwijl ik terug ga naar de pack. De pack heeft nu een leider nodig. Allison red zich wel. Dat heeft ze altijd al gedaan.

Ik kijk op de klok. 14:04 uur. Naast me hoor ik een zacht gesnurk. Sinds ze zwanger is snurkt ze opeens. Ze slaapt al de hele weg. Ze zou vannacht wel niet zo goed hebben geslapen.

Een paar uurtjes later komen we op bestemming aan. Ik schud Allison zachtjes wakker, maar alsnog schrikt ze. Ik schenk haar een glimlach. Ze glimlacht krampachtig terug. Ze weet dat er iets is.

"Zijn we er?"

Ik knik en open de deur van de auto. "Wat vind je ervan?" Ze komt naast me staan en kijkt naar het huis. "Prachtig" antwoord ze. Ze slaat haar arm om mijn middel heen. "Mooi" zeg ik terwijl ik mijn arm ook om haar heen sla. Samen lopen we richting het huis. De deur wordt al open gedaan voordat we de kans hebben om het zelf te doen. "Kom binnen, welkom!"

Ik loop op haar af en omhels haar. "Je lijkt er alleen maar jonger op te worden" lieg ik. "Ach ach, schei toch uit jij," ze focust haar blik op Allison, "jij bent vast Allison? Ik heb zoveel over jou gehoord." Wauw, blijkbaar ben ik niet de enige die liegt vandaag. Allison knikt ongemakkelijk. "Dit is mevrouw van Drachten. Mevrouw van Drachten, dit is Allison."

"Zeg maar gewoon Roosje hoor" zegt ze terwijl ze Allison's hand vastpakt. Ik blijf het raar vinden, de naam Roosje voor een vrouw van 64. "Mevrouw van Drachten past hier op het huis en de bewoners in het huis" leg ik uit. Allison knikt.

Nadat mevrouw van Drachten Allison de rondleiding heeft gegeven zijn we neergeploft op de bank. Ze is tegen me aan in slaap gevallen.

Allison heeft niet veel meer gezegd. Ze moet mijn afwezige blik opgemerkt hebben. Of mijn trillende handen? Ik ben er niet helemaal bij met mijn hoofd. Ik blijf denken aan de pack. Ik ben moe, maar heb nog geen oog dicht gedaan.

Ik sta zachtjes op. Voorzichtig pak ik haar vast en til haar op. Met haar in mijn armen loop ik naar de slaapkamer toe en leg haar voorzichtig neer op het bed. Ze geeft geen kik. Ik trek haar spijkerbroek uit. Dat moet niet fijn liggen. Ik leg de dekens over haar neer en ga naast haar op het bed zitten.

Ik kijk naar Allison. Ze heeft wallen onder haar ogen. Ze heeft een bezorgde blik. Ze ziet er moe uit. En nu moet ik haar ook nog vertellen ook dat ik morgenvroeg weg ga.

Bryce's p.o.v.

Ik pak mijn spulletjes bij elkaar. Ik kan het nog steeds niet geloven dat die sukkel mij heeft gevraagd om te komen. Hij vertrouwd echt iedereen blind. Eerder was het niet zo. Voordat hij Allison ontmoette. Je moest het verdienen om al een woord tegen hem te mogen spreken. Maar hij is veranderd. Veranderd door Allison. Zij had mij kunnen veranderen, maar ze koos hem. Uitgerekend hem.

Er word op mijn deur geklopt. Geïrriteerd draai ik me om richting de deur. "Ja?"

Terwijl de deur opengaat gooi ik snel mijn tas aan de kant. Het is Ella. Ze kijkt naar de richting waar ik de tas heen heb gegooid. "Wat is er?" Ik loop een paar stappen op haar af.

"Alfa Zayden vroeg hoe laat je er bent morgen." Ze kijkt me wantrouwend aan. "Tegen een uur of 11 als het verkeer mee zit. Je weet het maar nooit op dat tijdstip he" zeg ik vrolijk. Ze knikt en sluit de deur weer achter zich. Ik draai me om en pak de tas van de grond. Ik sorteer de spulletjes in de tas. Mes bij mes en touw bij touw. Ik haal de foto uit mijn zak en stop die in de tas. Ik knik en zucht. Ik ben klaar om te gaan.

Zayden's p.o.v.

Ik schrik wakker van een onrustig gepraat naast me. Ik open mijn ogen en zie dat Allison met haar hoofd heen en weer draait. Het zweet staat op haar voorhoofd. Ze heeft vast een nachtmerrie. Ik schud haar zachtjes heen en weer. "Allison" roep ik zachtjes. Ze schrikt op. Wild gaan haar ogen heen en weer. "He, ik ben bij je" zeg ik terwijl ik haar hand vast pak. Met haar andere hand gaat ze over haar voorhoofd heen. Ze zucht diep. "Waar droomde je over?"

"Ik wil het er niet over hebben" zegt ze terwijl ze rechtop gaat zitten en haar hand uit de mijne trekt. "Oke" antwoord ik. Ik heb onderhand geleerd dat Allison het vanzelf zegt als ze er klaar voor is. "Hoelaat is het?" Ze kijkt me vragend aan. Ik kijk op mijn horloge. "8 uur" antwoord ik. Ik merk dat mijn maag begint te rommelen. "Ik zal mevrouw van Drachten vragen of ze wat eten voor ons wil maken" zeg ik. Ze knikt. "Dan ga ik me even douchen" zegt ze terwijl ze opstaat en al richting de douche loopt.

Ik blijf nog 5 minuutjes liggen. Zodra ik de douche uit hoor gaan sta ik ook maar op. Ik trek mijn kleren aan en loop naar beneden. Ik loop naar de keuken. Mevrouw van Drachten staat al te koken. "Trek?" Ze kijkt me met opgeheven wenkbrauwen aan. "Erge" zeg ik terwijl ik op de stoel neer plof. "Er is een bericht voor u achtergelaten" zegt ze. Ik kijk haar vragend aan. "Bryce is hier morgen tegen 11 uur als het verkeer meezit." Ik knik.

"Bryce?" Allison staat vragend achter me. Ze gaat naast me zitten op de stoel. "Waarom komt Bryce hier?" Shit.

Vergeet niet te stemmen en laat een leuke comment achter! Jullie comments zijn de reden dat ik altijd 100x Wattpad check om te kijken of iemand nog een leuke comment achter heeft gelaten! 😂❤️