Zijn bezit

Het oude huisje

Wauw, ik had niet verwacht dat jullie het me zo moeilijk zouden maken met het kiezen van een naam! Ik heb lang zitten twijfelen tussen 2, maar... ik heb voor de naam: eerste poging gekozen van @erica_ramos_11 . Degene die de naam heeft ingezonden krijgt ook een follow van mij!

Ik was eigenlijk niet van plan om nu al weer te uploaden, maar al jullie lieve reacties geven me zoveel motivatie om door te schrijven! Have fun reading! :)

"Allison, doe de deur open" beveelt hij. Wauw, hij gedraagt zich als een echte alfa. "Wie denkt hij wel niet dat hij is? Ik zet de ventilator aan om hem niet te hoeven horen. "Allison, als je nu niet open doet, trap ik de deur in" schreeuwt hij. Shit.  

Ik hoor een vreemde stem en daarna niks meer. Ik doe de ventilator uit om er zeker van te zijn dat ik echt niemand meer hoor. Ik doe de deur open en zie tot mijn opluchting dat de slaapkamer leeg is. Ik trek mijn kleren uit en zie dat ik een grote blauwe plek op mijn arm heb. Opnieuw stromen de tranen over mijn wangen wanneer ik besef dat hij me pijn heeft gedaan. Blijkbaar is er geen een jongen die mij geen blauwe plekken geeft. Ik kruip in bed en voel mijn oogleden zwaar worden. Rustig dommel ik in slaap.

Zayden's p.ov

"Allison, doe de deur open." Ik sta op het punt om de deur in te trappen. Ik wil haar zien. Nu. "Allsion, als je nu niet open doet, trap ik de deur in." En ik meen het. Er word op de deur geklopt. "Nu niet" snauw ik. "Alfa, het gaat over het zusje" zegt Daxton. "Mijn kantoor" beveel ik. '

Ik plof neer op mijn stoel. "Wat heb je gevonden?" Daxton gaat tegen over me zitten. "Ik denk dat ik haar gevonden heb" zegt Daxton. "Oke, laten we gaan" antwoord ik, "Zet de auto vast klaar. Ik kom zo." Ik besluit om nog even bij Allison te gaan kijken en haar het nieuws te vertellen. Zachtjes doe ik de deur open. Ik zie dat ze in bed ligt. Ik loop naar haar toe en zie dat ze slaapt. "Sorry, ik ga het goedmaken met je" zeg ik zachtjes. Ik geef haar een kus op haar hoofd en loop weg.

Daxton zit al klaar in de auto te wachten. Ik stap in en begin meteen te rijden. "Waar is ze ergens?"

"10 km richting het oosten van hun pack" antwoord hij. "Lekker afgelegen dus." Daxton knikt. Ik kijk in de achteruitkijkspiegel en zie dat twee auto's volgen. "Ik heb om versterking gevraagd" zegt Daxton wanneer hij ziet dat ik achteruit kijk. Ik knik begrijpend.

Een kwartiertje later komen we bij een oud vervallen huisje aan. Ik stap uit en kijk om me heen. Ik zie verder niemand. "Ace, Bryce en Dex, ik wil dat jullie de omheining afzoeken en kijk of jullie iets kunnen vinden. Jaxon en Wes, ik wil dat jullie hier blijven om te kijken of er iemand aankomt. Daxton, jij gaat met mij mee" beveel ik. Ik loop richting de ingang van het huisje en trek de deur open. "Holy shit" zeg ik met open mond.

Ik zie Mireya op een stoel zitten. Haar handen zijn vastgebonden achter haar rug. Ze is buiten bewustzijn. Daxton wil meteen naar haar toe lopen, maar ik hou hem tegen. "Serieus Daxton? Kijk is goed" zeg ik terwijl ik naar de grond wijs. Er loopt een klein draadje over de grond die vastgebonden zit aan iets boven ons. Ik kijk naar boven en zie een grote zaag hangen. "Jij was bijna ons einde" zeg ik geïrriteerd. "Blijf hier staan." Ik stap voorzichtig over het draadje heen en loop naar Mireya toe. Ik maak haar los en til haar van haar stoel. Opeens hoor ik een hard geschreeuw van buiten komen. Ik geef Mireya aan Daxton. "Zet haar in de auto en laat Wes bij haar blijven. Kom zo snel mogelijk weer terug. We maken ze af."