Zijn bezit

Deel 2: the end

Ik leg het dekbed over haar heen en ga op de stoel in de hoek zitten. Ik wil er zijn als ze weer wakker wordt. Ik laat haar nooit meer alleen. Nooit meer.

Allison's p.o.v

Ik word wakker van een raar gevoel ik mijn maag. Ik draai mezelf op mijn zij. Dat ligt beter. Ik hoor in de verte voetstappen. Iemand komt dichterbij. Ik wil mijn ogen opendoen, maar besluit ze dicht te houden. Ik wil de realiteit nog niet zien. Ik kan het nog niet aan.

Ik draai me om. Hoeveel later zal het zijn? 5 minuten? 5 uur? 5 dagen? Ik zou het niet weten. Ik open mijn ogen. Mijn hoofd bonkt. En mijn buik voelt raar aan. Ik kijk om me heen. Ik zie dat ik weer in mijn eigen bed lig. Ik zie Zayden ik de stoel zitten. Hij slaapt. Ik staar hem een poosje aan. Hij ziet er slecht uit. Ik denk dat hij al lang niet meer heeft gegeten. Ik besluit morgen wat eten voor hem te maken, maar voor nu, slapen.

Zayden's p.o.v

Ik staar naar het bed. Ze ligt er nog steeds. Ze ziet er slecht uit. Ze heeft nog steeds niet haar ogen open gedaan. En het is allemaal mijn schuld. Ik had haar nooit alleen moeten laten. Maar dat heb ik wel gedaan, en nu ligt ze hier. Ik kijk op mijn mobiel en zie dat het al weer drie uur is. Ze ligt hier nou al twee dagen. De zuster zei dat het wel goed met haar zou komen. Ik hoop het.

Ik sta op uit de stoel. Ik moet er even uit. Ik loop naar beneden. "Gaat u weg?" Ella kijkt me verbaasd aan. Ik knik. "Let jij op haar? En sign me als ze wakker wordt." Ik ren naar buiten, zonder om te kijken, en shift naar mijn wolf. Ik ren het bos in. Verder en verder. Rust, rust is wat ik op dit moment nodig heb.

Terwijl ik aan het rennen ben hoor ik dat iemand me belt. Altijd handig, zo'n riem met een mobiel eraan. Ik ren door zonder op te nemen. Seconden later bedenk ik me dat het Ella kan zijn. Ik shift snel terug en kijk op mijn mobiel. Het was Ella. Ik shift weer terug naar mijn wolf. Zo snel als ik kan ren ik weer naar huis. Als ik bij het huis aankom zie ik Allison voor het raam staan, ondersteund door Ella. Dit is de eerste keer dat ze me als wolf ziet. Mijn wolf begint te grommen van verlangen. Ik ren naar binnen en shift terug. Snel trek ik een broek aan en ren naar boven. "Bel de zuster" zeg ik tegen Ella. Ella loopt de kamer al uit. "Verpleegster" mompelt Allison.

"Hoe gaat het met je?" Ik loop op haar af en sla mijn armen om haar heen. Zachtjes druk ik haar tegen me aan. "Goed" liegt ze. Ze drukt me zachtjes van haar af en kijkt me met twee grote ogen aan. "Hoe is het met de pup?" De tranen lopen over haar wangen voordat ik überhaupt iets heb gezegd. "Liever rustig maar. Dat weten ze nog niet" antwoord ik. Deels lieg ik. Ze weten het nog niet, maar ze denken dat de pup het niet gaat halen. Al die verdomde medicijnen die Bryce haar heeft gegeven.

"Het komt vast goed" zeg ik terwijl ik haar een kus op haar voorhoofd geef. "Kom" zegt ze terwijl ze zachtjes naar de deur loopt. "Wat gaan we doen?"

"Jij moet iets eten."

"Ik? Wat dacht je van jou?" Ik kijk haar verbaasd aan. "Je ziet er slecht uit" zegt ze zachtjes. "Bedankt, jij ook" grinnik ik. Ze rolt met haar ogen. Hand in hand lopen we naar beneden. "Ik heb je gemist" zegt ze zacht. "Ik jou ook." Zo veel.

11 maanden later

Allison's p.o.v

Ze zeiden dat hij weinig kans zou hebben. Dat hij zwak zou zijn en misschien niet eens zou kunnen lopen. Maar daar loopt hij. Door het gras van ons gloed nieuwe huis. Ik ben gelukkig dan ooit. Dit is wat ik altijd al wilde. Moeder worden. Mijn droom is uitgekomen.

"Kom we gaan naar mama." Vanuit mijn schommelstoel zie ik ze spelen. Zayden gooit Ace met een zwaai de lucht in. Ik houd mijn adem in tot hij weer veilig in de armen van zijn vader beland. Zayden komt met Ace in zijn armen op me aflopen. Ik kan niks anders dan lachen. 10 meter van te voren zet hij hem neer. Zo snel als zijn kleine beentjes het toelaten rent hij op me af. "Maama" roept hij terwijl hij zich naar me toe laat vallen, verwachtend dat ik hem vang. Wat ik natuurlijk doe. "He vriend" zeg ik terwijl ik hem een kus geef, die hij er meteen weer af wrijft met zijn hand. Snel geef ik hem nog een kus op zijn wang. Hij kijkt me boos aan. Zayden komt naast me zitten en slaat zijn arm over me heen. "Wanneer maken we de volgende?" Hij kijkt me lachend aan. Ik schud lachend mijn hoofd. "Ik ben net bijgekomen van deze" lach ik. Ik zet Ace neer die weer het gras in rent.

"Ach, we kunnen altijd vast oefenen" zegt hij terwijl hij zijn lippen op de mijne drukt.

Bedankt voor het lezen! ❤️