Choose me{ALMOST DONE}

Chapter 9 - Reflection

Geschrokken kijk ik naar het scherm van mijn telefoon. Hoe komt diegene aan mijn nummer? En waarom stelt diegene deze vraag??

Ik open mijn telefoon om naar WhatsApp te gaan.

Zal ik terug reageren? Zonder te twijfelen typ ik het volgende in:

Wie ben je.

Al snel krijg ik een antwoord terug.

Aah. Je bent dus wakker.

Ja, dat heb je goed. Mag ik nu een antwoord op mijn vraag?

Nee, haha. Ik wil alleen zeggen dat je weg moet gaan bij BTS. Anders heb je een groot probleem.

Wth... wie is dit?!

Ik durf niet te antwoorden.

Niks terug te zeggen? Dan hoop ik dat de boodschap duidelijk is. Goodnight xx

Oh mijn god.

Dit is vast een droom. Ik was al in slaap gevallen.... denk ik.

~ the next morning

Langzaam open ik mijn ogen. Meteen raast een scherpe pijn door mijn hoofd. Na die vreemde droom ben ik wakker geworden en gebleven.

Ik kijk hoe laat het is.

7.30 uur

Fijn. Om acht uur begint het ontbijt al. Ik sta op en kleed me snel aan. Dan pak ik mijn telefoon om mijn meldingen te checken.

Als ik WhatsApp open, zie ik met wie ik het laast heb gechat. Dat onbekende nummer was dus duidelijk géén droom.

Zucht.

Ik haal mijn handen door mijn haar. Wat moet ik met deze berichten.

Hmm... ik kan ze aan iemand laten zien. Niet aan Shirley. Die hoef ik voorlopig niet te spreken. Ook niet Jimin of Taehyung. Hoseok dan maar.

*klop klop klop*

Met moeite stap ik mijn bed uit. Op dit moment heb ik geen zin in 'bezoek'.
Ik open de deur. Hoseok staat met een brede lach voor me. Vanzelf begin ik ook te lachen. 'Hoi Hoseok.'

'Hey y/n, ik hoop dat je goed hebt geslapen. Val ik je lastig?'

Nee, helemaal niet. Gisteren wílde ik vredig gaan slapen, nadat er een gevecht heeft plaatsgevonden op mijn kamer. Toen werd ik lastiggevallen door een of andere creep die mijn nummer heeft en mij bedreigde. Eigenlijk wilde ik nog doorslapen, dus je komt ongelegen.

'Ja hoor. En nee, je bent welkom.'

Het liefst zou ik nu de deur dichtslaan. Arme Hobi.

'Haha, mooi. Voordat we gaan ontbijten, wilde ik graag een wandeling met je maken door het park. Is dat oké?'

Hij gaf me een vertrouwde blik. Ik knikte. Meteen voelde ik me een stuk beter. Mijn ruwe gedachtes moeten mij echt verlaten.

Zonder dat ik het merk slaat hij een arm om me heen. Het voelt anders dan bij Taehyung.

'Heb je al nagedacht over onze gunst? Om onze producer te worden?'

Ik schrik van zijn plotselinge opmerking. De weg naar het parkje was het stil. Maar nu opeens, opent hij zijn mond om wat te zeggen.

'Ik snap dat het een grote stap is. Maar geloof me, je zult er geen spijt van hebben. Iedereen heeft zijn eigen studio. Dan krijg jij er ook een.'

Zijn hand glijdt door de wind, naar mijn oren, om mijn haar erachter te verstoppen.

Ik antwoord: 'Ik zal mijn familie inlichten over alles. Alleen is er echter iets waar ik zorgen voor heb.'

Ik kijk hem aan met doordringende ogen. Hij kijkt half begrijpend, maar ook half nieuwsgierig.

'Mijn omgang met haat en paparazzi is erg slecht. Laat staan dat ik voor een beroemde boyband ga werken.'

'Ik begrijp het volkomen, y/n. Maar over sommige dingen moet je je zo min mogelijk druk maken. Zeker voor haat. Jij verdient het niet om haat te krijgen.'

Verlegen bloos ik van zijn opmerking.

Als ik naast me kijk is Hoseok verdwenen. Uit zorg kijk ik in een halve seconden om me heen, totdat ik hem bij de vijver zie staan om eenden te voeren. Wat een kind.

Zonder te denken ren ik op hem af. Voordat ik hem een por kon geven, is hij me voor. In plaats daarvan tilt hij me door de lucht, alsof ik een veertje ben.

Dan zet hij me neer en trekt me dichter naar hem toe. Steeds dichter.

*klik*

Met een ruk draaien Hoseok en ik om. We kijken elkaar geschrokken aan.

Iemand heeft ons gefotografeerd.

~

Gescheiden van elkaar (uit voorzorg voor nog meer aasende fotografen), lopen Hobi en ik het hotel weer in, recht naar het restaurant.

Aangezien het een beetje overtijd is, zit de rest er al. Ze staren ons allemaal aan. Ook Shirley. Maar zodra ik haar kant op kijk, draait ze haar gezicht naar Jin.

'Ik kon beter weer naar bed gaan, zo laat dat jullie zijn', merkt Yoongi op.

Hoseok geeft hem een veelbetekenende glare. Naar mij gebaard hij dat ik kan gaan zitten.

Ik kijk naar de lege plaatsen die er nog zijn. Een naast Yoongi en..... een naast Jimin. Als ik Yoongi aankijk, kijkt hij met een versufte blik terug.

Dan maar naast Jimin.

Ik loop naar de richting van zijn stoel. Een smirk verschijnt op zijn gezicht.
Als ik mijn kont geparkeerd heb, buigt Jimin voorover. Om zijn arm te steunen legt hij, i.p.v op een stoelleuning, zijn hand op mijn dijbeen en zegt:

'Fijn dat je naast mij komt zitten y/n.'

A/n: Laat gerust een reactie achter!!