Choose me{ALMOST DONE}

Chapter 8 - N.O

P.O.V: Y/N

Als een wilde staat Jimin in de kamer. Hij straalt boosheid uit. Naast me hoor ik Tae zwaar ademen.

'Jimin, wat doe je hier man?', vraagt Taehyung geïrriteerd. 'Zie je niet dat ik bezig ben?' Hij zucht.

Nog steeds zit ik vastgeklemd onder Taehyung's arm. Het voelt geforceerd. Langzaam probeer ik zijn arm eraf te duwen, maar het gaat niet.

Jimin en Taehyung geven elkaar een deathstare.

Langzaam loopt Jimin naar voren. Dan duwt hij met volle kracht Taehyung van het bed af. Het loopt uit tot een gevecht.

Doodstil kijk ik toe.

Luide kreten zijn te horen.

Ik moet ingrijpen. Onmiddellijk sta ik op probeer de jongens uit elkaar te halen. In plaats daarvan gaat het fout.

Door hun vele worstelingen, kijk ik niet goed waar ik sta en struikel ik over Taehyung's lichaam, zodat ik bovenop Jimin val.

Meteen is het stil.

Van de schrik heb ik mijn ogen dicht gedaan. Ik voel warme adem in mijn nek.

Als ik mijn ogen open, zie ik het wilde gezicht van Jimin. Zijn haar zit door de war en hij heeft een bloedlip.

Voordat ik me kan verplaatsen voel ik een harde ruk aan mijn armen. Ik kom omhoog. Zijn handen pakken mijn middel vast.

'Sorry, y/n.'

De zware stem van Taehyung is te horen.

Het is genoeg. Als ik had geweten dat het zo was gelopen was ik nooit meegegaan naar het hotel. Ik open mijn mond om te zeggen:
'Ik wil dat jullie weggaan. Nu. You screwed it.'

Met een blik van staal kijk ik naar de jongens.

'Sorry y/n. Het spijt me. Het zal niet meer gebeuren. Ik wilde je alleen even zie-

Ik onderbrak Jimin's zin: 'I don't care. Laat me alleen.'

'Laat Jimin eerst maar gaan, ik wil nog iets zeggen', zegt Taehyung.

'Het lijkt me beter dat jij eerst gaat, Taehyung', antwoord ik nors.

Met een zucht loopt Taehyung uit de kamer. Ik kijk op en ontmoet de ogen van Jimin. Een klein lachje is af te lezen op zijn gezicht.

'Ik laat je nu alleen, y/n.' Jimin loopt richting mij. Mijn hartslag versneld. Wat is dit?

Zachte lippen worden gedrukt op mijn wang. Mijn hand raakt voor even zijn hand. Ik sluit mijn ogen.

Na een paar seconden voel ik niks meer en hoor ik zijn voetstappen langzaam vervagen. Dat voelde goed.

Gosh, y/n, what are you thinking of?

Het is nu denk ik het beste dat ik ga slapen. Het is een lange dag geweest. I just can't believe it. Ik heb vandaag BTS ontmoet, ben meegegaan naar hun hotel, twee jongens hebben gevochten en ik ben fucking gekust door Park Jimin.

Met deze gedachtes viel ik bijna in slaap.

Bijna.

Totdat ik geschreeuw hoorde wat afkomstig was van een paar kamers verderop.

Het leek op geruzie.

Wacht, het is toch niet...

Wat als de members ruzie hebben over dit incident. Als ze ruzie hebben om mij.

Ik moet Shirley bellen. Ookal zit ze een kamer naast me, ik wil niet buiten mijn kamer komen. Ik sta met moeite op om naar mijn tas te lopen.

*belt*

'Waarom bel je me op dit uur? Het is half twaalf. Ik sliep net bijna.'

Vreemd. Ik hoor muziek. But idc.

'Shirley-

Een stem op de achtergrond onderbreekt mijn zin.

'Seokjin! Ssst! Ik ben aan het bellen!'

Wait a minute... is Jin bij Shirley op de kamer??

'Shirley wth?! Waarom is Jin nog "op dit uur" bij jou?'

'Uuhm.. ja... leg ik later wel uit. Wat wilde je me vertellen?'

'Nevermind. Zo te horen heb je het te druk met iets anders.'

*peep*

Daar heb ik dus nu geen zin in. Liegen tegen een vriendin accepteer ik niet.

Met een rothumeur leg ik mijn telefoon weg. Rustig loop ik naar de richting van mijn bed.

*PING*

Ik krijg een melding binnen van mijn telefoon.

Welke melding krijg ik zo laat nog?! Snel kijk ik op mijn telefoon:

Onbekend nummer: 'Ben je nog wakker?'

A/n: Laat gerust een reactie achter!!