Choose me{ALMOST DONE}

Chapter 34 - Begin

*neem even de melodie van Anpanman in je hoofd (het begin)*

Wachten voor die chapteeeeeeeer
Maar hij is nu eindelijk hieeeer

*neem het deuntje maar weer uit je hoofd, als je m tenminste begreep*

Oké nee maar mensen ik heb ruim een week niet geüpload snik snik. Sorry daarvoor hehe. Enjoy this chapter xD

In deze langdurige twee dagen is niet veel bijzonders gebeurd. Tussen Taehyung en mij gaat alles prima, voor zover ik weet. Sinds Jimin me heeft gebeld en toen gelijk weer ophing, is de afstand groter geworden qua socialiteit.

In deze dagen hebben Taehyung en ik ons ook voorbereid op vandaag; Park Chanyeol komt ons persoonlijk opzoeken in het Gucci-gebouw. Hij weet natuurlijk niet dat wij erachter zitten als twee roofdieren die zitten te wachten op hun prooi.

'Kom schat! We're going to Ibizaaaaa!'

Ik kijk hem met een vragende blik aan. Huh?

'Grapje; was het maar zo. Kom, we gaan naar die eikel van een Chanyeol', zegt Taehyung.

Ik knik en pak zijn hand. Net op dat moment pakt Taehyung mijn kin vast en geeft me een kusje. Dat doet hij sinds dat we verkering hebben echt om iedere vijf minuten.

Wanneer we in de auto zitten, gaat Taehyung nog eens het plan na:

'Oké, als eerst zorgen we ervoor dat we in een afgelegen kamertje mogen, zonder bewaking, zodat we Park Chanyeol persoonlijk kunnen bedanken. Dan komt Chanyeol het kamertje binnen is en schrikt van ons. Vervolgens binden we hem vast en ondervragen we hem, totdat we genoeg antwoorden hebben. Tot slot bedreigen we hem. Is dat het?'

Ik verwerk alle informatie in mijn brein. 'Ja, helemaal goed. We gaan ervoor, Tae. Jij en ik tegen de paparazzi!'

Taehyung knikt, kust me weer en plant mijn wangen in zijn handen, net als een bloempotje. Als ik de zoen wil verbreken, knijpt hij in mijn kont en loopt daarna - zonder wat te zeggen - met een glimlach naar de auto.

——

De reis was aardig stil en lichtelijk gespannen, maar hier staan we dan:

Het Gucci gebouw waar van alles gaat gebeuren. Vandaag worden alle antwoorden onthult en hebben we nooit meer last van stalkerige paparazzi. Althans, niet van Park Chanyeol. Nooit gedacht dat een vijand zó ver kon gaan.

Plots blik ik terug op mijn ervaring van vroeger:

Mijn ouders hadden tien jaar geleden, op vakantie, een vriendschap gesloten met de familie Park. Ik was zeven en had dus geen flauw idee hoe ik me tussen hun langdurige gesprekken (in het Engels) kon mengen.
Tot op een moment dat hun zoon, Chanyeol van 15, de knoop brak en een vriendschap met mij sloot. We hadden ten slotte twee oudere broers die alleen oog voor elkaar hadden. (A/n: wink wonk ;) (; )

Chanyeol en ik konden het bijzonder goed met elkaar vinden, aangezien ons leeftijdsverschil. Ik was voor mijn leeftijd namelijk al best 'volwassen'.
De vriendschap hield jaren stand en onze ouders konden nog steeds goed met elkaar overweg.

Een aantal jaar later mocht ik naar de middelbare school. Chanyeol zat er nóg steeds op. Hij was maar liefst drie keer blijven zitten, doordat hij muziek belangrijker vond dan school. Hij was dus al volwassen.

A/n: easy guys, it's just a story

Mijn ouders wilde graag dat ik naar dezelfde school zou gaan als hij, zodat ik altijd een 'beschermengel' bij me in de buurt had.

Toen ik op school kwam, begroette Chanyeol me heel afstandelijk. Eerst dacht ik dat hij me niet meer mocht, maar het bleek aan zijn vrienden te liggen. Eens kwam hij al zijn vrienden aan me voorstellen. Chanyeol leek lichtelijk geïrriteerd. Al zeker toen een van zijn vrienden iets fluisterde tegen hem. Ik haalde die dag mijn schouders op.

Midden in het jaar verliep alles op rolletjes; het eerste halfjaar zat erop en Chanyeol en ik waren erg close. Zeg maar, erg close.

Op een dag, na schooltijd, stonden we als gewoonlijk bij de kluisjes te praten. Die keer had hij me plots gezoend. Het voelde niet echt juist, want we scheelden best veel. Toch kregen we een soort van relatie. Die duurde een jaartje. In dat jaar ben ik veel vrienden kwijtgeraakt, omdat ik altijd mijn afspraken afzei. Ik was toen namelijk vaak met Chanyeol en onze relatie was geheim.

Hij was trouwens nooit te ver gegaan, hij was lief voor me. Diep vanbinnen wisten we allebei dat het onjuist was, dat we een stiekeme relatie hadden. Mijn ouders dachten dat hij een soort tweede broer van me was, die me na school altijd met mijn huiswerk hielp. Nee dus.

De tijd vloog en het we waren nog steeds dolgelukkig. Onze relatie eindigde door een van zijn vrienden. Hij had ons gesnapt en het aan heel de school doorverteld. Ook onze ouders kwamen het te weten...

Dat was werkelijk verschrikkelijk.

Meteen gaven mijn ouders Chanyeol een verbod om met mij om te gaan, omdat hij volwassen was en ik minderjarig. Ook gaven ze door aan de directeur van de school dat hij ons gescheiden moest houden.

Nog steeds gaven we om elkaar en wilden voor geen meter bij elkaar weg. We hadden een oplossing: stiekem afspreken. Dat deden we voor een aantal maanden.

Ik merkte dat Chanyeol zich steeds raarder begon te gedragen tegen me. Hij zei dat het aan onze complexe relatie lag. Ik probeerde er alles aan te doen; chocolade kopen, vrolijk te lachen, hem extra veel knuffelen.... het had geen zin.

Wat ik toen ontdekte, had ik nooit verwacht:

Hij gebruikte drugs.

A/n: zie chapter 17 voor duidelijkheid

Een keer was hij best vreemd tegen me en rook apart. Hij was stoned. Ook raakte hij me best veel aan op plekken waar ik niet wilde. Ik doorzocht zijn tas, omdat ik al iets vermoedde. En ja hoor: een zakje met witte poeder.
Een dag later vond ik het ook in zijn kluisje; we deelden die samen.

Ik stapte naar de directeur, omdat ik dacht dat dat het beste zou zijn. Chanyeol zou 'geschorst' worden. Hij was er helemaal kapot van, wat ik maar half begreep. Pas toen ik hoorde dat hij zijn schoolcarrière niet mocht afmaken, werd het me teveel.

Ik kon niet veel meer doen; Chanyeol was voor eeuwig boos op me. Sindsdien hadden we niks meer van elkaar gehoord.

Einde verhaal. En nu wilt hij waarschijnlijk wraak, dus verspreidt hij wereldwijd gewaagde foto's van mij.

~~

Ik slaak een zucht en kijk Taehyung aan. Hij knikt en zegt:

'We gaan ervoor, y/n.'

A/n: had je dat verwacht?? Ik wilde graag een ander soort chapter dan normaal.
Ik had namelijk het gevoel dat ik moest uitleggen wat er tussen die twee speelden.

Dit was trouwens een soort fill-chapter. Ik heb een goed idee voor een einde.

Treur niet: ¡ JIMIN KOMT TERUG !

Stem en reageer xxx