Choose me{ALMOST DONE}

Chapter 15 - Moving On

A/n: sorry voor een week niks te hebben geüpload. Ik had niet veel inspiratie.

Verward kom ik in de ontbijtzaal.

Als Jimin me ziet in mijn jurkje, trekt hij zijn wenkbrauwen verleidelijk op. Ik schud mijn hoofd lacherig.

Ik vraag aan iedereen: 'Konden jullie niet eerder zeggen dat we vandaag vertrokken naar Korea en sterker: dat ik mee mocht??'

Sommige schrikken van mijn opmerking. Taehyung is de eerste die antwoordt: 'Mianhae y/n, maar we wilden het als een soort van verassing houden. Shirley weet het ook pas net, so don't worry.'

Waarom moet ik me zorgen maken? Denk ik.

Ik geef hem een bitter lachje. 'Doe ik niet.' Nog steeds ben ik geschrokken van ons moment in het weiland.

Ik ga zitten op dezelfde plek als normaal. Naast Jimin. Weer pak ik hetzelfde ontbijt en begin te eten, maar voel me niet echt op mijn gemak. Het voelt alsof de ogen van Tae en Hobi allebei naar me staren, om een onduidelijke reden.

Als iedereen klaar is met eten, stelt Namjoon voor: 'laten we allemaal alvast onze koffers gaan inpakken. Om 19:10 uur vertrekt ons vliegtuig naar Korea.' Iedereen knikt en gaat zijn eigen gang.

————

Time skip: 17:30 uur
Wat heb ik nog nodig, bedenk ik me. Zo goed als alles is ingepakt. Tijd voor de grote controle.

Net als ik wil beginnen, vliegt de deur open, met Jimin in de opening. Ik schrik een beetje. 'Hey Jimin, wat brengt jou hier?'

Jimin glimlacht. 'Gewoon, even bij jou zijn. Kan ik je ergens mee helpen?'

Hij loopt naar me toe een geeft me een backhug. Zijn gezicht legt hij in mijn nek om me daar te kussen.

Ik draai me om en we zoenen. Zijn hand glijdt naar mijn kont en ik sla mijn armen om zijn nek heen. De zoen wordt intiemer. Mijn hand reikt door zijn haar.

Toch voel ik me schuldig tegenover Taehyung. Betekende die zoen dan niks? En deze wel? Gedachtes razen door mijn hoofd. Is het wel goed waar ik nu mee bezig ben?

Ondertussen raken mijn benen het bed en voel ik dat ik achterover val, met Jimin op me. Nog steeds zitten we in de langdurige zoen die nooit lijkt te eindigen.

Zijn hand verdwijnt onder mijn shirt. Ik geniet, maar kort daarna komen alle gedachtes weer terug. Hoe kan liefde zo snel gaan in drie dagen?

Alsof het voorbestemd was.

Jimin trekt zijn shirt uit. Zijn lippen maken hun weg naar mijn nek. Met mijn ogen nog dicht, glijden mijn vingers over zijn abs.

Zijn handen vinden mijn borsten. Ik heb hier totaal geen ervaring mee.

Op dat moment wordt er luid op de deur geklopt. Half nog in het moment, half geïrriteerd komt Jimin overeind.

Hij zucht. 'Ik ben benieuwd wie ons historische moment heeft willen verpesten', zegt hij.

Snel doen we allebei een shirt aan en Jimin doet open. Ik probeer verder te gaan met waar ik mee bezig was.

Vaag op de achtergrond hoor ik stemmen. 'Nee Taehyung, ik help haar..'
'Waarom jij? Ik...'

Ik loop naar de deur en groet Taehyung, die aan het discussiëren is. 'Wat brengt jou hier, Tae?', vraag ik. Taehyung gaat met zijn hand door zijn haar. 'Uuhm.. ik dacht dat je nog hulp nodig had, maar zo te zien is dat niet nodig.'

Jaloers wenkt hij naar Jimin, die zijn ogen tot spleetjes knijpt.

Ik besluit te antwoorden: 'Nevermind. Het lijkt me beter als jullie allebei gaan. Ik kom zo naar beneden, oké?'

Jimin kijkt me verward aan, om wat ik net gezegd heb. Ik geef hem een ongemakkelijke glimlach en kijk naar beneden.

'Tot zo, y/n', zegt Jimin die daarna een kus op mijn hoofd plant. Waar Taehyung bijstaat.

Ik kijk snel op en zie de boze blik in Taehyungs ogen. Dan lopen ze gescheiden van elkaar weg.

—

Met één zware koffer, twee tassen en een rugzakje kom ik beneden aangelopen. Of nou ja, wat je lopen wilt noemen.

De eerste die ik staan zijn Yoongi en Jungkook. Zodra ze mij zien schieten ze me beide te hulp. 'Geef mij maar die zware koffer', biedt Jungkook aan.

Ook Yoongi pakt zonder wat te zeggen, maar wel met een glimlach, een tas.

'Thanks!', zeg ik tegen ze.

Dan lopen de anderen binnen. Meteen loopt Jimin in snelpas mijn kant op. Hij slaat een arm om me heen. 'Hey', zegt hij, alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

'Zullen we gaan? Onze taxi's zijn gereed', kondigt Namjoon aan.

We knikken allemaal. Ik loop richting Shirley. Ik wil dit keer met haar de reis doorbrengen, ook al is het twintig minuten rijden naar Schiphol vanaf hier. 

—

Zoals ik wilde, zit ik naast Shirley.
'Wat is er gebeurd in deze twee dagen?', vraagt ze aan mij.
Ik leg uit over het slaappartijtje met Hoseok en Jimin.

Natuurlijk niet over mijn moment samen met Jimin.

Ook vertel ik over de samenwerking van Taehyung en mij, in het weiland.

Natuurlijk niet over mijn moment met Taehyung.

Tot slot vertel ik over de wandeling met Hoseok, met de eendjes.

Natuurlijk niet over mijn moment met Hoseok.

Na mijn verhaal zegt Shirley: 'Ik hoop dat het leuk is geweest y/n!
Je wilt niet weten wat Jin allemaal voor me heeft gedaan..'

'Vertel op!', zeg ik op mijn beste manier.

Shirley begint te vertellen: 'Ook ik heb een filmavondje met Jin gehad. Daarbij heeft hij me gekust..!'
Dat laatste zei ze niet al te hard, omdat er nog meer mensen in de taxi zitten.

'De dag erna zijn we naar een afgelegen parkje gegaan.. en hij heeft me deze ring gegeven!'

Ze laat de prachtig zilver-glinsterende ring zien die om haar vinger gevouwen is. Mijn mond valt open. Zo mooi!

'Zomaar als cadeau??', vraag ik.

Ze knikt verlegen.

'Dat noem ik nou liefde, Shirley', zeg ik. Ik ben blij voor haar dat ze gelukkig is met Jin.
Shirley vertelt verder: 'hij heeft ook heerlijk voor me gekook-

Mijn gedachtes dwalen af naar mijn eigen drama. Ik begin de piekeren over van alles en nog wat.

Voor ik het weet, staan we voor de Schiphol.

—

Nu moeten we alleen nog door de douane. De meeste van ons zijn al gecontroleerd. Ik ben aan de beurt.

'Mevrouw, loop maar door', zegt de meneer. Ik knik en doe wat hij zegt.

Dan loopt Jimin door de douane heen. Net voordat hij er doorheen is, begint de douane te piepen...