Choose me{ALMOST DONE}

Chapter 14 - Like

A/n: Hier een extra chapter, omdat ik in de auto zit en een pittig lange reis maak. :))

Kan hij ooit stoppen mij jagi te noemen? Denk ik. Daarna besef ik pas wat er zojuist gebeurd is.

Langzaam draai ik me om en kijk ik het donkere, maar heldere gezicht van Jimin. 'Wat zijn je plannen nog op dit uur?', vraag ik half nerveus.

Hij grinnikt en begint te vertellen: 'Ik wilde eigenlijk helemaal niet op een bank liggen. Ik wilde op een bed liggen, bij jou.'

Ik slik. 'Waarom bij mij?'

'Omdat je misschien best wel leuk bent?', voegt hij er een beetje nerveus aan toe.

Nu word ik echt verlegen, maar antwoord terug: 'H-hoe kun je m-mij l-leuk vinden? J-je kent me pas d-drie dagen, haha.'

Jimin slaat plots een arm over me heen en komt dichterbij liggen. 'Je kwam me al bekend voor bij het concert. Was jij diezelfde dag niet met jouw vriendin in de stad?'

Wow, hij heeft het onthouden. 'J-ja', stotter ik. Waarom stotter ik?!

Hij glimlacht en schakelt over op een totaal ander onderwerp. 'Wat is je lievelingseten?'

Daar hoef ik niet over na te denken, dus zeg ik: 'pizza of course.'

'Ennuuh... wat is je lievelingskleur?', vraagt hij.
'Geel', antwoord ik. 'Is dit een soort interview ofzo, haha?'

Jimin lacht. 'Nee, ik wil je gewoon beter leren kennen, jagi.'

Ik begin te blozen. Gelukkig kan hij het niet zien, door de donkerte.

Ik wil ook iets weten: 'is het waar wat Hoseok en jij tegen elkaar zeiden?'
Jimin slikt even. Daarna zegt hij aarzelend: 'soort van.'

Ik glimlach een beetje ongemakkelijk. Nog steeds vind ik het erg spannend dat hij alleen ondergoed aanheeft. Daarom vraag ik: 'heb je het niet koud?'

Beter had ik dat niet gevraagd.

'Niet als ik onder de dekens mag liggen', zegt hij met de grootste grijns ooit op zijn gezicht.

Ik vind het moeilijk om nee te zeggen, dus laat het maar toe. Ik open de dekens een stukje, als teken dat ik het oké vind.

Op dat moment realiseer ik me dat ik eerder deze avond mijn broek had uitgedaan, omdat ik het op de een of andere manier erg warm had.

Dus, ik heb alleen een onderbroek met een shirt aan.

Snel bedek ik mijn benen met mijn handen. Jimin ziet het en zegt: 'waarom zou je die mooie benen van je bedekken, als ik het ook kan?'

Ik trek een vies gezicht en zeg: 'Gatver, je bent net een pedo.'

Jimin grinnikt. Niet te luid natuurlijk, anders wordt Hobi wakker. Een stilte valt.

Ik probeer 'm te verbreken met de stomste vraag ooit: 'heb je het nog steeds koud?'

Jimin pruilt zijn lip en zegt: 'Ja, zou jij dat kunnen veranderen?'

Hmm.. ik geloof het niet. Om te testen raak ik even zijn schouder aan en dan zijn wang. Inderdaad, hij is best koud.

Voor ik het weet geef ik hem een stevige, warme knuffel en we zijn in elkaar gekrult, als een dropje.

Ongeveer twee minuten later voel ik zijn hand mijn gezicht aanraken, zodat ik mijn ogen open. Hij speelt een beetje met mijn haar en zegt: 'je haar is fluffy, jagi.'

Het enige wat ik kan doen is hem een warme glimlach geven.

Hij kijkt me intens aan in mijn ogen. Ik weet niet waarom, maar mijn hart klopt sneller.

Twee zachte lippen landen op die van mij en ze gaan synchronisch met elkaar. Zijn hand gaat richting mijn nek, zodat hij zich dichter tegen me kan aandrukken.

Hij wil zijn tong naar binnen brengen, maar ik wil het niet. Voordat hij verder kan gaan, trek ik me los uit de zoen.

'Wat is het probleem, y/n?', vraagt Jimin verward.
'Ik wil niet te ver gaan, sorry', zeg ik. Hij knikt begrijpend.

'Laten we maar gaan slapen', stel ik voor.
'Is goed, welterusten jagi', antwoordt hij.

Ik draai me om en even later voel ik twee armen die over me heen geslagen worden.

Kort daarna val ik in slaap met de gedachte: twee jongens gezoend op een dag, het kan niet erger.

—

'Y/n.. y/n.. wakker worden, snel!'

Ik open mijn ogen en het dringt langzaam tot me door: Hoseok staat me wakker te schudden. Geen idee waarom. Dan herinner ik me wat er de vorige avond is gebeurd.

Een beetje humeurig zeg ik: 'wat is er Hobi?'

'Heeft hij je lastig gevallen? Is er iets gebeurd? Ben je oké?' Het bezorgde gezicht van hem overtreft.

Ik antwoord geïrriteerd: 'Hoseok, nothing happened. Hij had het gewoon koud en mijn dekens zijn erg dik, dus zorgen voor warmte. Meer niet. Hoe laat is het?'

Hoseok haalt zijn horloge tevoorschijn. '6.30.' Pffff, zo vroeg.

'Ga maar je eigen ding doen. Ik wil slapen, sorry.' Teleurgesteld knikt hij en loopt de kamer uit.

Weer val ik terug in slaap.

—

Ik word wakker door iemand die met mijn haar bezig is.

Als ik opkijk met slaperige ogen, kijk ik in die van Jimin. 'Goedemorgen, jagi.'
Ik glimlach. 'Goedemorgen, Jimin.'

Hij wil me een kus geven, maar ik weiger en zeg: 'Ik ben hier nog niet klaar voor, mianhae.'

Jimin kijkt half teleurgesteld naar beneden. 'Oké, ik accepteer het.'
Ik lach en knijp speels in zijn wang.
'Get dressed. Ik neem de badkamer', zeg ik.

'Wat jij wilt, jagi.'

Ik loop de badkamer in, maar ik wil nog weten wat voor weer het wordt, dus roep ik vanuit de badkamer: 'Hoe warm wordt het?'

Jimin roept terug: '21 graden, dus laat die benen maar showen!'

Ik lach in mezelf en kies voor een mooi, wit jurkje.
'Jimin, ga maar vast naar beneden, ik kom zo!'

'Zie je zo, jagi', antwoordt hij terug.
Ik hoor de deur dichtslaan.

Even check ik mijn telefoon en zie dat ik een SMS heb van mijn moeder:

Hey schat,

Je vader en ik zijn ingelicht over alles en we zijn zó trots op je. Je bent nog jong, maar er ligt een grote carrière op je te wachten die je niet mag missen. Daarom hebben we onze handtekeningen opgestuurd als bewijs dat je mag gaan!

Veel plezier in Korea!
Liefs papa en mama XX

Wacht... gaan we vandaag al naar Korea?! I didn't know...
Dankbaar stuur ik een sms'je terug:

Thanks XX

Voor nu: op naar Korea!

A/n: jullie mogen altijd ideeën achterlaten voor het verhaal!

Tot de volgende keer!!