İmera Fera | NefTah

arkadaş?

Nefes,daha eve varmadan anlamıştı hasta olacağını. Boğazları ağrıyor,halsizlikten elleri tutmuyordu.

Hâliyle Tahir'in montunun üstünde kaldığını da ancak odasına çıkınca anladı. Böylece yatağına uzanıp uykuya dalmadan evvel genç adamın kokusunu bir kez daha içine çekebildi.

Uyandığında annesi,Asiye ablası,Saniye teyzesi başındaydı. Önce ne olduğunu anlamadı. Sonra dışarısının karanlığını seçebildi. Akşama kadar uyumuştu.

Üstünde sadece iç çamaşırları vardı ve kadınlar birlik olup her yerine sirkeli bez koyuyorlardı. Nefes titremeye başladı,gözleri bir kez daha kapanmadan önce Asiye ablasının elini sıkmayı başardı. Ama sonrası yine karanlıktı.

Asiye 'Bu böyle olmayacak,kız yanayi!' dedi. Apar topar giydirdi Nefes'i ve Tahir'i aradı.

Tahir eve geldiğinde Nefes'in yanakları kıpkırmızı,saçları terden sırılsıklamdı. Kız gerçekten ateşler içinde yanıyordu. Bir hamlede kucakladığı Nefes'i arka koltuğa,Asiye'nin kucağına yatırdı. Son gaz hastaneye doğru yol aldı.

Bir yandan kendine o kadar kızıyordu ki. Buna kendi sebep olmuştu. Kız soğukta yattığı için şifayı kapmıştı işte. Direksiyonu kavramayan eli sıkmaktan morarmıştı,ama Tahir farkında değildi.
Nefes bir uyansaydı,bütün laf sokmalarına,riv rivine râzıydı. Ona bir şey olacak diye ödü kopuyordu.

######

Kaç saat geçti bilmeden bir sesle gözlerini bir kez daha açtı. Onun sesiydi. Tahir'in.

'Nefes uyan kurban olayım,korkayrım.'
Adam perişan olmuştu. Saatlerdir Nefes'in başında yengesiyle birlikte bekliyordu. Serumlar ancak etkisini göstermişti. Yengesi bir ara dışarı çıkınca da korkusunu dile getirmişti işte.

Nefes gözlerini zar zor aralayarak : 'Korkay mısın ?' dedi.

Tahir,utanmıştı. İçinden 'Tam uyanacak anı buldun Nefes.' diye söylendi.
Kızdan biraz uzaklaşarak 'İyi misin ? Su getireyum mi?' diye sordu.
Nefes başını hayır anlamında salladı. Gözlerinin feri sönmüştü.
Tahir,genç kadının saçlarını okşamak istedi. Nefes baygın yatarken çok korkmuştu.
'Özür dilerum Nefes. Benim yüzümden oldu.' Gözlerini Nefes'e dikti. Ağzından çıkacak her şeye râzıydı.

Nefes halsizliğine rağmen gülümsedi. 'Senin bir suçun yok ki. Hem merak etma,iyiyim.'
Tahir bir şeyler daha söylemek istedi. 'Ben—'

Tam o sırada odaya Asiye girdi.

'Oyy ablasinin ballisi. Korktuk da! Naptun bu kada karda mi yattun?'

Nefes dudaklarını birbirine bastırdı.
'Yok Ablam takada yattum.'

Tahir'in kaşları havaya kalktı. Asiye sesini yükselterek 'Ne ettun,ne ettun?' dedi ama yüzündeki ifade görülmeye değerdi.

Nefes bir anlık Tahir'e baktı,bu kadar korku ona yeterdi. Hem saatlerdir halsiz yatıyordu,bu kadarcık eğlencesi oluversindi.
'Şaka edeyrım ne takası Asiye'm ya!'

Asiye bir eli belinde bir eli havada 'Ula şimdi seni!' diye çıkıştı ama o kadar tatlıydı ki Nefes kıkırdayıverdi.

Tahir,kızın keyfinin yerine gelmesine çok sevinmişti. Artık içi ferahlayabilirdi,kaç saattir ne çektiğini bir o bir Allah bilirdi.

Asiye,Nefes'in yanına ilişiverdi. Bir muzurluk yapacağı her halinden belli : 'Biliy mısın Nefes,Tahir seni kucağında taşıdı içeri. Hiç yanından ayrılmadı.' diye bir çırpıda sıralayıverdi.

Tahir bir Asiye'ye bir Nefes'e baktı. Acaba kız ne cevap verecekti? Bu önemliydi çünkü Nefes'in de Asiye'ye çok değer verdiğini,güvendiğini biliyordu. Gözlerini genç kadının gözlerine dikti.

Nefes de önce Tahir'e sonra Asiye'ye baktı.
Ve,
'Öyledir.' dedi. 'Çok vefâlıdır benim arkadaşım.'

Yengem arkadaşuz? Hiç bölüm yazamıyorum,yazmışken gecenin bir körü minicik de olsa atayım dedim. En kısa zamanda uzun uzadıya yazacağım söz. Sizi çok seviyorum,lütfen yorumlardan bana yazın onları okumak beni çok motive ediyor. İyi ki varsınız. Mutlu günler. -melissimou