WİNTER'S WONDERLAND

20. DOKTOR

Bu bölüm tamamen Jonghyun 'nun ağzından yazılmıştır .
4 senelik doktorluk hayatımın en önemli günü çoktan geldi . Chicago 'nun en iyi hastanesinde bir gün çalışmaya başlayacağım asla aklımın ucundan dahi geçmezdi .3 saat sonra tam anlamıyla yeni  işimde  hasta bakmaya
başlayacağım . Roo da bunu kutlamak için olsa gerek çoktan yanıma gelip ellerimi yalamaya başladı .
- Roo kızım ,  bugün babanın yapması gereken çok iş var . Şimdi seninle oynayamam .
Roo 'yu öylece bırakıp gitmeyi istemezdim ama annemin çoktan kahvaltıya  çağırdığını duyuyorum . Roo 'nun sitemkar bakışlarıyla karşı karşıya kaldıktan sonra neredeyse koşarak kahvaltıya iniyorum .
-Günaydın , Jonghyun ~ah ...
-Günaydın ,  Baba . Burada olmana çok sevindim ama  şuan işte olman gerekmez miydi ?
-Bugün benim biricik oğlumun sonunda hakettiği hastanede çalışmaya başlıyacağı ilk gün .Bu yüzden  bugün  öğlene kadar izin aldım
-(Gözlerinin içi gülerek ) Bugünün çoktan iyi geçeceği besbelli . Sen benim bugünlere gelirkenki en büyük destekçimdin.Beni bugün de yalnız bırakmadığın için sana minnettarım .
-Babalar böyle günler için vardır .
Ablamın da en sonunda  kahvaltıya teşrif etmelerinden sonra uzun zamandır yapamadığımız ,hepimizin beraber olduğu , kahvaltımızı yapıyoruz . ( kahvaltının bitiminde )
- Benim bırakmamı ister misin ?
- Sorman bile gerekmezdi baba .Ama 5-10 dakika bekle almam gereken her şeyi almış mıyım kontrol etmem lazım . 
- Tabii ki , ben de o zamana kadar Aşağı inip arabayı garajdan çıkaracağım .( başımı sallayarak karşılık verdikten sonra )
Saçlarıma , beyaz gömleğime , siyah pantalonuma defalarca bakıyorum , sebebini anlayamadığım bir şekilde . Sanki bugün diğer günlerden çok daha iyi gözükmem gerekiyormuş gibi hissediyorum . Ardından bu düşünceleri kafamdan uzaklaştırmak için bugün olduğundan daha iyi gözükmen gerekmiyor bugün ve diğer günlerde şuankinden çok daha iyi bir doktor olman gerekiyor . Defalarca kez bu cümleyi zihnimde tekrarlıyorum . Alacağım belgeler ve hastane hakkındaki genel tanıtım bilgilerini kaptığım gibi odadan çıkıyorum . Babamın aşağıda beni yaklaşık 20 dakikadır beklediğini fark ettiğimde adımlarım hız kazanıyor .
-Biraz daha gelmesen arayacaktım Jonghyun .Süslenmen bu kadar mı uzun sürdü ? ( bu cümleleri o kadar tatlı bir şekilde söylemişti ki Jonghyun kulaklarına uzun zamandır bu kadar tatlı melodiler çalındığını  hatırlamıyordu )
- Hayır , baba . Ben bugün de her zamanki gibiyim .Sadece alacağım şeyleri kontrol etmem uzun zamanımı aldı .
-Benim oğlum her zaman çok yakışıklıdır zaten .( gülümseyip  Jonghyun ' a bakaraktan )
-(aynı şekilde babasına gülümseyip kafasını sallayarak ) Evet ,çünkü ailemden aldığım genlerin hepsi çok güzel .
Babamla aramızdaki bu tatlı iltifat yarışı hep olurdu ve herkes babamla ne kadar benzediğimizi hep söylerdi . Aramızdaki bu tatlı sohbet sürüp giderken varacağımız yere çoktan gelmiştik.
- Heyecanlandığını hissedebiliyorum oğlum .Ama her şeyin iyi geçeceğini  ve babanın her zaman arkanda olacağını sakın aklından çıkarma .
- Yine benim en çok ihtiyacım olan zamanlarda yanımda olduğun için teşekkür ederim baba. ( arabanın kapısını açarak) Akşama görüşürüz .
-Seni  tekrardan almaya gelirim Jonghyun .

Arabadan inip , kafamı kaldırıp ,hastaneye bakıyorum . Gerçekten her anlamda büyüleyici gözüküyor . İçeriye ilk adımlarımı attığımda karşımda , danışmanın olduğu yerde , beni bu hastanede çalışmak için ikna eden James Deering 'i görüyorum.  Hastanenin bu saatlerde daha yoğun olmasını beklerdim ama koskoca katta yalnızca 2 kişiyi görüyorum .
— Günaydın Jonghyun
—Günaydın  Bay Deering . Beni burada karşılamanız  beni  gerçekten mutlu etti .
— Bizimle çalışmayı kabul etmeniz de beni gerçekten mutlu etmişti . İsterseniz ilk iş gününüzden önce sizinle biraz konuşalım .
— elbette , zaten benim de merak ettiğim bazı şeyler vardı .
———————- 5 dakika sonra ——————
Bay Deering ' in odasına girerken kalp atışlarım duyulacak diye korkuyorum . O kadar hızlı atıyor ki .
— Öncelikle  elinizdeki belgeleri tekrardan kontrol etmem gerekiyor . ( Jonghyun'nun hemen o saniyelerde uzattığı belgeleri alarak incelemeye başlar )
Ben de bu arada odanın içini incelemeye başlıyorum . Gözüme bütün doktorların isimlerinin olduğu pano takılıyor . Kendi ismimi biraz umutsuzca olsada arıyorum ve adımı yirmi kişilik listenin en sonunda buluyorum .
— Belgelerinizde herhangi bir eksik bulunmuyor , her şey olması gerektiği gibi . Bugün hastanemizde çalışan her doktorla yaptığımız sözleşmeyi sizinle de yapacağız . ( elinde tuttuğu kağıdı göstererek ) lütfen bütün maddeleri okuyun ve  ardından imzalayın . Yaptığımız anlaşmayı her 5 yılda bir yenileyeceğiz . Ve anlaşma maddelerinde ihlal edilen bir şey yoksa her iki tarafta sürekli olarak anlaşmayı yenileyecek .
—( Jonghyun  anlaşmayı yenilemeyi her zaman istiyeceğini düşünerek , sözleşmeye imzasını atıyor ) Elbette ki Bay Deering .
—( yüzüne  son derece memnun bir ifade takınan  james ) Öğlene kadar diğer hastanelerde olduğu gibi hasta kabülünde bulunacaksınız . Fakat öğleden sonralarında , hastanemizdeki bütün doktorlar kendi alanlarında özel çalışmalarda bulunurlar .Siz de hastanemizde ki sinestezi tanısı konulmuş çocuklarla ilgilenip , durumları hakkında rapor vereceksiniz. Ayrıca Bayan Flynn 'nın çalışmalarına yardım edeceksiniz . Buradaki çalışma tecrübeniz 6 ayı geçtikten sonra elbetteki kendi istediğiniz çalışmalarda da bulunabilirsiniz . Bu süreye kadar Bayan Flynn size yardımcı olacaktır . Zaten sizinle
anlaşmada bulunurken yaşları 4 ila 6 arasındaki çocuklarla ilgilenmeniz hususunda konuşmuştuk .
—Evet Bay Deering  bu konuda uzun uzadıya konuşmuştuk .Fakat şu yardım edeceğim ,Bayan Flynn , onun hakkında konuşmamıştık .
— Evet , sanırım bu durum biraz hızlı bir şekilde gelişti çünkü Bayan Flynn ile de zaten daha dün bu konuda anlaşmaya vardık .
—Bayan Flynn çocuk doktoru mu ? Yoksa neden ikimiz beraber çalışıyoruz ?
—Hayır   , Bayan Flynn çocuk doktoru değil psikiyatr . Ayrıca da hastanemizin başhekimi . Çalışmalarında çocuklarla en fazla vakit geçiren Bayan Flynn olduğu için onun ilgilenmesinin daha doğru olduğunu düşündük . Ayrıca benimle olan görüşmeniz bittikten sonra Bayan Flynn ile de görüşseniz iyi olur .
— Elbette ama Bayan Flynn 'nın odası ve benim odam nerde ?
— Sizin odanız  5. katta ve Bayan Flynn 'nın odasının tam karşısında . 5. katta yalnızca psikoloji ve kadın doğum servisi  var . Bana sormak istediğiniz başka bir şey yoksa Bayan Flynn 'nın odasına geçebilirsiniz .
—Hayır , başka soracağım bir şey yok . Umarım   Bayan Flynn ile beklentilerinizi karşılayabilecek şekilde bir dönem geçiririz .
—Siz benim beklentilerimi çoktan karşılamış gibi gözüküyorsunuz .
—  Teşekkür ederim Bay Deering ( kapıdan çıkmak için ayağa kalkmıştım )
Elini samimi surat ifadesiyle uzatan Bay James 'in  elini sıktıktan sonra odadan ayrılıyorum .
Ardından buraya gelirkenki kullandığımız asansöre binip 5 numaraya basıyorum .  Şimdi sanki eskisinden de heyecanlıymış gibi hissediyorum . Bayan Flynn 'nı zihnimde canlandırmaya çalışıyorum .Neden bu şekilde hayal ettiğimi anlayamadığım bir şekilde Bayan Flynn 'ı benden yaşça  fazlasıyla büyük ,  son derece ciddi ve sinirli birisi olarak hayal ediyorum . Asansörün 5. Kata geldiğimizi ifade eden sesinin ardından  hızlıca iniyorum . Odayı neyseki çok fazla aramam gerekmiyor çünkü asansörden indiğimde tam karşımdaki odanın ona ait olduğunu görüyorum : Winter Flynn .
Evet , evet sanırım isminin bu kadar tuhaf olmasını beklemiyordum . Bir kaç adım sonra kapının önündeyim ve saatime bakıyorum (7:45) . Daha hasta kabulüne başlamamış olsa gerek diye düşünüyorum ardından derin bir nefes alıp kapıya vuruyorum . Biraz boğuk ve derinden gelen evet sesini duyduktan sonra kapıyı açıyorum .
İçeride  , oldukça büyük olan odada , beni görünce ayağa kalkan beyaz elbiseli kadını görüyorum . Odada kulağıma şimdiye kadar çalınan en sakin ve güven duygusu uyandıran duyguları duyuyorum . Şimdiye kadar bu kadar yoğun olarak karşılaşmadığım bu duygular bana gittikçe daha da yaklaşıyor ve artıyor .
—- Merhaba  , ben Winter Flynn . ( elini  son derece nazik bir şekilde uzatarak )
— Merhaba , ben Kim Jonghyun ( uzattığı elini tuttuğumda duyduğum duygular bana ne kadar güçlü bir empat olduğunu hissettiriyor ve neden başhekim olduğunu açıklıyor )
Olması gerektiğinden daha uzun bir tokalaşmanın ardından Winter 'ın masanın önündeki koltuklardan  birine oturuyorum . Winter 'da  kendi masasına geçiyor . Karşımda oturan bu güzel hatta çok güzel ve genç kadını asansördeyken nasıl hayal ettiğimi hatırlayınca kendimi biraz tuhaf   hissediyorum .
—- Northwestern hastanesine hoşgeldin Jonghyun .
— Teşekkür ederim Bayan Flynn . Ama sanki biraz aksanlı konuşuyorsunuz .
—- Aa , evet çünkü Amerikalı değilim Kanadalıyım   ve ana dilim Fransızcaydı . Lütfen bana Bayan Flynn yerine Sadece Winter deyin . Aramızda sadece bir yaş olduğunu görüyorum ( elindeki Jonghyun 'nun kimlik bilgilerinin yazılı olduğu kağıda bakarken )
— Peki o zaman sadece Winter diyeceğim ( ardından gülümsüyorum )
—- Bay Deering çocuklarla ilgilenirken beraber olacağımızı çoktan söylemiştir zaten . Başka sormak istediğin bir şey varsa sorabilirsin ( Jonghyun 'nun duyguları  o kadar hızlı bir şekilde değişiyordu  ki ... Bir an neşeleniyor bir an fazlasıyla heyecanlanıyor fakat nasıl oluyordu da Winter'ın duyguları bir an olsun değişmiyordu ?)
—- Evet , elbette ki bu konu hakkında uzunca bir süre konuştuk ama esasen merak ettiğim şey hastane de neden o yaştaki çocuklar tutuluyor ?
— Çünkü hastanedeki  empatik olan 20 doktor da bu durumları hakkında araştırmalar yaparken kullanması  gereken deney farelerine ihtiyaç duyuyor . Hastane de ailelerinden kandırarak aldığı sinestezik çocukları koridorun sonundaki odalarda  tutuyor ve haliyle de birilerinin onlarla ilgilenmesi gerekiyor . Endişelenme , biz bebek bakıcılığı yapmayacağız . Bunu yapan neredeyse 10 kişi var zaten . Biz sadece yapılan araştırmalardan çocukların gelişimlerinin nasıl etkilendiğini raporluyacağız .
—Peki  Winter senin çalışmaların tam olarak ne hakkında ?
—- Çalışmalarımın içeriğini Bay James de olmak üzere hiç kimseye henüz açıklamadım bu yüzden üzgünüm ama sana bunu şu an söyleyemem .
—  Anlıyorum elbette ki biraz daha gizli olarak tutmanız gereken çalışmalarınız olabilir. (Biraz da olsa hüsrana uğramış bir şekilde ) .
Sadece merak ettiğim için soruyorum  Winter ama hangi duyuların birleşmiş durumda ?
—- Duyguları  görüyorum ve  ayrıca bir alıcı konumundayım . Ya sen ? Bana duyguları duyuyormuşsun gibi geldi .
—-  Evet doğru . Ve ben bir verici konumundayım . ( ardından gözlerim  duvardaki saate kayıyor ) Saat neredeyse sekiz olacak , sanırım artık hasta kabulüne başlanması gerekiyor .
—- ( Telefonundan saatin 7:56 olduğuna bakan Winter ) Aa , evet ... Zamanın bu kadar hızlı geçeceğini düşünmemiştim . Eğer merak ettiğin başka bir şey yoksa ??
— Hayır  , merak ettiğim başka bir şey kalmadı  .  Her şey için teşekkür ederim Winter . ( toparlanarak ayağa kalkıyorum ve elimi uzatıyorum )
—- Rica ederim Jonghyun. (O da ayağa kalkıyor ve uzattığım elimi tutuyor  fakat bu seferki son derece kısa bir tokalaşma oluyor )
Son bir kez daha birbirimize baktıktan sonra odadan ayrılıyorum . Kendi odama doğru giderken  ( Winter 'ın odasının sağ çaprazındaki ) gözlerinin neden bu kadar güzel olduğunu düşünüyorum ...

Medyadaki şarkıyı bol bol dinleyin 💜💜