Në duart e atij

Kapitulli i Trembëdhjetë

Kishte ditë që dielli linde shumë më herët  për mua se për të tjerët zakonisht më ndodhte kur isha e stresuar për diçka ose kur isha studente më ndodhte shpesh kjo gjë kur kisha provimë.Edhe dita e sotme ishte njëra prej tyre.
Ora shënonte diku tek 05:30 ngrihem laj sytë ,laj dhëmbët, veshë një kostumë sportiv të zi, kap flokët bishtë, veshë atletat ,vendos  kufjet dhe nisem për vrap.Ai ajri i mëngjesit për mua është mbrekulli unë vetëm në mëngjesë arrij të mbushemë me ajër. Duke vrapuar duke dëgjua muzik fillova të mendoja për.........shumë gjëra.....
Edhe pse u lidha me dikë përsëri.......ufff nuk e di por ndihem e pasigurt.......e pasigurt për çdo gjë nuk e pasigurt në çdo hap që hidhja dhe në gjithçka.
Për 10 ditë është dasma ime dhe unë..... nuk ndihem mirë fare.
Asnjëhere nuk e kisha menduar se jeta ime do të zhvillohej në këtë mënyre dhe që do të merrte një kthese 360 gradë.
Largimin nga shtëpia ishte hallë me vete edhe pse isha larguar më parë nga  familja për studime për  5 vjet në Paris por atherë ishte ndryshe dhe tani ky largim do të jetë krejt ndryshe.
Nuk e di vërtet nuk e di nuk di më asgjë për jetën time.

Ndaloj diku dhe marrë frymë thellë shikoj orën e cila po shkonte rreth 07:00dhe mendova të kthehesha në shtëpi.

Kthehem në shtëpi dhe shtëpia ishte në po atë qetësi që e kisha lënë ,askush nuk ishte ngritur nga gjumi.
Shkoj në dhomë bëj një dushë të gjatë.
Më pas veshë  një komplet sportiv pink flokët i lë çuar dhe zbres poshtë për të ngrënë mëngjesë.
Ulemë në tavolinë dhe filloj të ha  e vetme,pas 10 minutash  në tryezë vijn prindrit dhe Deni.

-Mirëmëngjesi!

-Gjesi Emi!

-Gjes!

-Gjesi Emi!

-Emi?

-Po ma.

-Sot do shkojmë  për fustanin tëndë të  dasmës apo jo ?

-Po ,-themë duke dhënë dhe një buzëqeshje.

-Atherë mbarojmë mëngjesin dhe ikim?

-Në rregullë ma ikim,por në fillim më duhem shkoj lart të bëhem gati dhe vij shpejt.

  Ngjitem në dhomë dhe shoj tek dollapi, për të veshur marrë një fustanë të zi të ngusht pas trupit një palë këpucë dimërore dhe një pallto po të zezë bëhem gati për rreth 20 minuta dhe zbres poshtë  ku po  më priste mami hipim në makinë dhe nisemi.

Shkuam tek një shoqa ime e ngushtë te Marsi për fustanin timë.
Kemi qënë shoqe në  gjimnazë në fakultet studionim për të dyja për stilm edhe sot vazhdojm të jemi shoqe të ngushta.

-Marsi!

-Emi sa mirë që erdhe të më takosh po bëjmë shumë pa u takuar edhe për Denin nuk të kamë thënë të shkuara.

-Po po bëjm kohë pa  u takuar ke të drejt.

-Teta Keta përshëndetje!

-Përshëndetje Marsi!

-Emi në qoftëse do skojmë pimë kafe dhe bisedojmë gjerë e gjatë?-Si thua?

Umë qeshë dhe i themë,-Kamë ardhdur për fustanë dhe për të të thënë ty një ftesë.

-Joooo....

-Pooo..

-Si ka mundësi  që nuk di asgjë në lidhje me këtë?

-Kështu erdhën rrethanat.

-Urime urime jetë të lumtur.

-Kush është djali?

-Roan Briz!

-Nuk e njoh,nejse kalojmë tek fustani ke mendzar diçka e do të qepur të gatshëm?

-Të qepur.

-A keni ndonjë modelë në mendje,- më pyeti?

-Kamë diçka por nuk jamë shumë e sigurt.

-Ma thuaj si e mendon ,në bë qoftëse do edhe mund ta vizatosh.

-Në rregullë ide e mirë.

Marrë lapsin , letrën dhe filloj të shpalos imagjinatë time.

-Diçka të tillë dua nuk e din në qoftëse mund ta ralizoni.

-Qënka shumë mendim i bukur diçka klasike e thjesht....themë se mund ta realizojmë diçka të tillë.

-Ka dhe një problem tjëtër.

-Çfarë Emi?

-Na duhet brenda 8-9 ditësh.,nuk e di nëse mundesh?

-Emi është shumë kohë e shkurtër nuk e di çfarë të themë,por gjithsesi unë do mundohem eja mbas 4 ditësh të marrësh provën  dhe më pas të vazhdojmë me dizajni ë jashtëm.

-Ok.

-Fustani është dhurata e dasmës nga ana ime!

-Jo Marsi se.....

-Po Emi mos e diskuto fare.

Përshëndetemi me të dhe largohemi.

-Emi tani do shkojmë të zgjedhim fustanin timë !

-Po shkojmë.

Shkojmë për të parë fustane për mamin dhe kemi ndenjur aty për më shumë se 2 orë. Mami provoi diku tek 8 fustane dhe më në fund iu mbushë mendja për një .
E paguajmë dhe largohemi.

Isha shumë e lodhur shumë e raskapitur sa edhe makinës mezi   po i jepja.
Sapo mbërrijm në shtëpi shkoj në dhomën time dhe  mundohem  të qetësohem.

Hejjj people!
Si jeni?
Kamë humbur fare e di po ky viti i tretë na  hëngri të gjallë .
Më falni për vonesën por isha duke lexuar librin "I huaj "nga Albert KamY.
Do ta dorzoi sot dhe do marrë një tjetër  nga gjergj fishta lahuta e malsis kshu ...
Po ju ça keni bërë ndonjë gjë ?
Ky kapitulli si ju dukë?
Ju lutem më jepni mendimin tuaj.

Pacim