MELEZ KARDEŞLER

37 bölüm

YAZARDAN

Nefes gözlerini açtığında korkuyla etrafa bakmıştı. Başını kaldırdığında karşısında gördüğü şeyle çığlığı basmıştı. Duvarda kocaman boynuzları olan 3 tane geyik başı vardı. Ölü olduklarını bilmesine rağmen ürkmüştü. Nefes'in evi inleten çığlığıyla Hoseok içeri dalmıştı.

Hoseok:KİM?!...NEREDE?!...NE OLDU?!..

Nefes'in yanına koşarak endişeli bir şekilde ona baktı.

Hoseok:İyi misin?!

Hoseok ona dokunmak istediğinde Nefes yataktan fırlamıştı.

Nefes:Neredeyim ben? En son..En son ofisdeydik..

Hoseok:Biliyorum...Ama bak bizim konuşmamız lazım,hadi gel aşağı inelim. Sana kahve yaparım,biraz konuşuruz. Hm?

Nefes:Konuşmak falan istemiyorum,eve gideceğim ben.

HOSEOK P.O.V

Koşarak merdivenlerden indiğinde ben de arkasından gitmiştim. Kolundan tutup durdurdum.

Hoseok:Nefes bir durur musun lütfen?! Sen çocuk musun? Lütfen biraz olgun davranır mısın.

Nefes:Ya öyle mi?~ Demek olgun davranırımıyım artık?! Demek çocuğum ben. Bunu bana milyonlarca kez "seninle konuşmak istemiyorum" dediğim halde ısrar eden sen mi söylüyor?

Hoseok:Ya ben sadece merak ediyorum. En doğal hakkım değil mi? Yani benimle benim bilmediğim bir sorunun var ve bunu çözmek istiyorum o kadar.

Nefes:Tabi..Anca o kadar olur zaten.

Hoseok:O ne demek şimdi?

Nefes:Ya biz seninle İŞÇİ İLE ÇALIŞAN değilmiyiz? Sen her çalışanına böyle mi davranıyorsun?

Hoseok:Ya o başka bu başka.

Dinlemeden arkasını dönerek dışarı çıkmıştı.

Hoseok:Ha al git bakalım nereye gideceksin. Şehirden kilometrelerce uzaktayız al buyür şimdi.

Nefes:Arabayla giderim.

Hoseok:(Cebindeki anahtarı çıkararak Nefes'e gösterir) Gerçekten anahtarları orada brakıcak kadar aptal olduğumu düşünmedin değil mi?

Nefes:Kızları ararım ben de.

Hoseok:Burada çekmez. Sadece bir tek yerde çekiyor, onu da söylemem zaten.

Nefes:Ahh,olgun ol diyene bak. Yaşlı bebek.

Hoseok:Yau he he, şimdi sadede gelelim,anlat hadi.

Nefes:Hâlâ anlat diyor! Anlamıyor musun? Seni görmek istemiyorum! Bu kadar.

Hoseok:Nefes bak sinirlenmeye başlıyorum artık. Ben sana ne yaptım da benden nefret ediyorsun? Ya bir sebebi olmalı değil mi?! Kafayı yiyeceğim.

YAZARDAN

Saatler geçmişti ve ay doğmuştu ama Hoseok'un ısrarlarına direnen Nefes hala konuşmamıştı. Şöminenin başında oturup ellerini göğsünde birleştirip kaşlarını çatmıştı...

NARA P.O.V

O korku odasında Jackson'la bir çok şey yaşamıştık. Üzerimize koşan kanlı zombiler'i görünce iyice Jackson'a yapışmıştım koala gibi. Ama o korku evinde beni gülmekten yerlere seren şey o kadar şeyin arasıda Jackson'un plastik yılandan korkmasıydı.

Korku evinden çıktığımızda el eleydik. Bugün gerçekten çok eğlenmiştim.
Dışarı çıktığımızda yüzümüz gülüyordu ve çalışanlar bir hayli şaşırmışlardı. Güle oynaya arabaya doğru ilerlemiştik.